Of het klikt tussen jou en een willekeurige andere persoon is iets volstrekt willekeurig en toevallig, ja toch? Het hangt af van hoe jullie zijn opgegroeid, wat jullie achtergrond is en hoe jullie in het leven staan. Dan is het toch geweldig toevallig dat je zoveel mensen tegenkomt waar je goed mee overweg kan en zo weinig mensen waar je een diepe haat tegenover voelt, nee?

Hoewel al deze factoren een grote rol spelen, is er nog iets veel belangrijkers, namelijk wat je samen meemaakt. Hoe denk je dat het komt dat er zoveel van je vrienden vroeger bij je in de klas hebben gezeten? Hoe meer tijd je samen doorbrengt, hoe hechter de band wordt tussen de desbetreffende personen.

Logischerwijze hebben de mensen die het meeste tijd samen doorbrengen dus de beste relatie met elkaar. Maar is er dan geen manier om dit gedoe te omzeilen? Met andere woorden, is er geen shortcut om veel sneller iemand tot vriend te maken en er een zeer diepe band mee te krijgen in een korte tijdspanne?

Er zijn bepaalde levenshoudingen die je kan aannemen waardoor je inderdaad veel sneller goed overweg kan met mensen…

Ik ben jouw vriend

Two may talk together under the same roof for many years, yet never really meet; and two others at first speech are old friends. - Mary Catherwood

Eén van de krachtigste manieren om iemand over jou als “vriend” te doen denken, is simpelweg je als een vriend gedragen. Is het je nog nooit opgevallen dat je veel meer geneigd bent een diepe sympathie te voelen voor mensen die je echt het gevoel geven dat je erbij hoort? Mensen die, ook al zijn ze de meest populaire, drukst bezette mensen die je je maar kan inbeelden, je altijd het gevoel geven dat ze luisteren naar je als je er tegen praat en er zijn voor je als je ze toevallig nodig hebt?

Dit klinkt misschien logisch en vanzelfsprekend, maar er zijn zeer veel mensen die tegen iedereen die niet tot hun beste vrienden behoren zeer koel en afstandelijk doen. het spreekt voor zich dat je op die manier niet snel nieuwe vrienden maakt.

Bereikbaar zijn

Dit bedoel ik op een zeer letterlijke manier. Als iemand jou een sms stuurt, stuur jij dan onmiddelijk terug, of denk je dat het toch niet uitmaakt en stuur je pas na drie dagen terug? Of erger: je antwoord gewoon niet, totdat het probleem zichzelf oplost. Zelf ben ik schuldig, ik laat dikwijls mensen wachten op een sms omdat het soms lijkt alsof ik tijd nodig heb om te weten wat ik moet zeggen – wat natuurlijk niet waar is, als ik even moeite zou doen, zou ik perfect onmiddelijk kunnen antwoorden.

Als mensen weten dat je je aan je afspraken houdt en dat je bereikbaar bent, zullen ze sneller op je vertrouwen. Ze weten dat je hen niet zal ontgoochelen.

Geven

To get what you want, help others get what they want, first. – Tina Su of  Think Simple Now

Anderen helpen is zoveel belangrijker dan de meeste mensen denken. Zelfs als je de grootste egoïst van de wereld bent, die alleen maar uit is op macht en geld, dan nog is het dom om alleen maar aan jezelf te denken!

Onlogisch? Hoe denk je dat bedrijven rijk kunnen worden?

Door iets van waarde aan te bieden natuurlijk. Door aan mensen iets te geven dat zij nodig hebben (of denken nodig te hebben). De waarde waarover ik sprak kan in elke vorm voorkomen: nieuwe, handige uitvindingen, voedsel, entertainment, verslavingen, …

Dit is een beetje off-topic, maar als je geïnteresseerd bent in de geheimen van succesvolle mensen, moet je zeker eens naar dit filmpje kijken.

Nu we dit weten, is het niet moeilijk dit door te trekken naar ons eigen leven. Het is namelijk zo dat, wanneer jij een beetje de egoïst uithangt en nooit iets deelt met andere mensen (en dat kunnen belachelijk banale dingen zijn: koeken, nota’s, …), dan zullen ze dit zeer snel doorkrijgen en zelf ook niet snel meer iets doen voor jou. Meer nog, ze gaan je zien als een parasiet die zelf helemaal niets bijdraagt, waarna je gewoon uit de groep gesmeten wordt.

Vroeger had ik ongeveer het tegenovergestelde idee (en ik weet zeker dat er nog heel wat mensen zijn die op deze manier denken): zoveel mogelijk output voor zo weinig mogelijk input.

Op zich is dit geen slechte denkwijze, maar ongeveer een jaar geleden heb ik ingezien dat dit eigenlijk gewoon niet werkt voor relaties. Ik dacht dat, als je veel deed voor anderen, ze je dan niet als vriend gingen beschouwen, maar eerder als de persoon die ze konden “gebruiken”. Ik had dit wel eens gezien bij mensen die ik kende, maar later bleek dan dat dit helemaal niet het geval was. Het omgekeerde is waar!

Als je geeft aan anderen, krijg je gewoon dubbel zoveel terug. En dat is de waarheid.

Naam onthouden

Spreek eens iemand aan met zijn naam nadat je hem juist hebt leren kennen. Wedden dat hij je onmiddelijk sympathiek vindt?

Onze naam zit diep verweven in ons innerlijke zelf, we zijn er hecht mee verbonden. Als iemand je naam zegt, hoor je dit onmiddelijk.

We hebben graag dat mensen ons aanspreken met onze naam. Het is ook een soort teken van respect als je iemands naam onthoudt, zelfs als je hem maar 1 keer gehoord hebt. Als iemand onze naam onthoudt, geeft dit ons het gevoel dat we belangrijk zijn voor deze persoon.

Ik hou van alles

Ik ken mensen die onmiddelijk met iedereen overweg kunnen. Ze vinden altijd wel een gemeenschappelijk punt waarover ze het grondig eens zijn, en na 5 minuten liggen ze al samen plat van het lachen. Zelf heb ik dit soms wel eens voor, maar bijlange niet met iedereen. Ik vind het dan ook geweldig intrigerend hoe ze dat doen.

Ik denk dat dit de kracht van enthousiasme is: heel erg aanstekelijk! Als je je dus onmiddelijk open en vriendelijk gedraagt tegenover iemand, vindt deze je waarschijnlijk onmiddelijk sympathiek!

Charisma

Ooit al eens iemand tegen gekomen waar je, zelfs nog voor die de mond had opengedaan, van dacht: wat een ongelooflijk sympathieke kerel/meisje? Ik wou dat ik ook zo was! Ik wou dat dit mijn beste vriend/vriendin was!

Wel, ik veronderstel dat dit is wat ze charisma noemen. Zo’n ongelooflijke uitstraling, dat je niet anders kan denken dat deze persoon wel de leukste persoon op aarde moet zijn.

De vraag is: hoe komt dit? Hoe geraak je aan charisma? Ik ben van mening dat dit een combinatie is van de volgende factoren, in volgorde van belangrijkheid:

1. Jezelf zijn – authenticiteit – mensen hebben het snel door als je een rolletje speelt
2. glimlachen en veel lachen -grappig zijn
3. vriendelijk zijn tegen iedereen (en zeker geen afstandelijke houding aannemen!)
4. vlotte, luchtige lichaamstaal – waarmee je ongeveer zegt: kijk naar mij, ik ben leuk!
5. zelfzeker zijn – schuchtere, verlegen mensen komen minder snel onmiddelijk sympathiek over omdat je dan gezien wordt als een gesloten boek. Mensen moeten je eerst leren kennen voor ze je leren appreciëren. Van nature uit open mensen hebben hier een voordeel.
6. mooi uiterlijk – het is 1 ding om minder bedeeld te zijn qua uiterlijke schoonheid, het is iets totaal anders om er dan ook heel veel complexen over te hebben. Als jij OK bent met hoe je er uit ziet, zijn andere mensen dat doorgaans ook! Aangezien je weinig kan veranderen aan je uiterlijk zonder met naaldjes en messen te prutsen, kan je maar beter stoppen met huilen en gewoon genieten van het leven onder het motto: Je moet eerst van jezelf leren houden voordat anderen van je kunnen houden.

Dit is ongeveer alles wat ik over vrienden en charisma te zeggen heb op dit moment. Hopelijk heb je er op een of andere manier wat aan. Dan nog 1 ding: Als je denkt dat anderen dit ook graag zouden lezen, kan je hen dan eens over deze blog vertellen? Kleine moeite voor jou, grote stap vooruit voor mij…

Zoals steeds, commentaar en kritiek welgekomen in de comments

bedankt!