Hier ook een Nederlandse lezer. Ik had je blog nog nooit gezien, dus ik ben nu al zeker 1,5 uur aan een stuk door al je oude blogs aan het lezen. Respect voor je visie & keep it up!

Interessant artikel. Ikzelf zit momenteel in wat ik noem een “existentiële crisis”. Ik ben zelfstandige, doe mijn ding (noem het liever geen job) graag, verdien er mijn brood mee. Op zich niets aan de hand… moest ik een tijd terug niet de boeken van Robert Kyosaki gelezen hebben.

Hoe je het ook draait of keert, werken als bediende/arbeider of als zelfstandige komt vaak neer op tijd ruilen voor geld. Het maakt zelfs niet uit tegen hoeveel geld je je tijd ruilt. Het gaat niet om cash earnings maar om cash flow – ook als je ziek bent, ook als je op vakantie bent of gewoon even geen zin hebt om te werken.

Het blijft een boeiende zoektocht, met voornamelijk jezelf als grootste obstakel. En zoals het hier al eerder is geschreven, mensen kijken liever naar het leven van anderen (en dan nog bij voorkeur naar mensen die minder dan zichzelf hebben) dan zich vragen te stellen bij hun eigen leven. Mensen denken bij “geld verdienen” direct aan “een job”. En de tijd die ze steken in hun job of het zoeken ernaar zouden ze misschien ook kunnen gebruiken om over zichzelf en hun toekomst te denken.

Maar er is een tip die iedereen die meer wilt bereiken heel makkelijk kan toepassen. Het bestaat uit twee delen.

DEEL 1 : koop met verstand, niet met emotie. Of zoals mijn moeder het zei : leer het aangename van het nodige te onderscheiden. Of nog anders gezegd : koop luxe het laatst. Kijk eens rond in je huis. Zowat alles wat je gekocht hebt is meteen in waarde gedaald. Uw mooie meubels, uw tv, uw mooi servies,… Het is (financieel) waardeloos geworden.

Je hoeft dit niet te interpreteren dat je moet leven als een zwerver. Vergeet de mooie kanten van het leven niet. Maar als ik jonge gasten met een iPhone zie rondlopen, vind ik dit toch maar wat dom. Je hebt dat geld uitgegeven en je ziet het nooit meer terug.

DEEL 2 : als je deel 1 goed en consequent doorvoert, heb je wat geld extra. Durf dit geld te investeren. Investeren betekent je geld in iets stoppen zodat het meer geld opbrengt. Dit is voor sommige mensen een hele stap : hun zuurverdiende centjes in de “weegschaal” te leggen. Vind investeringen waar je je zelf veilig bij voelt, lees over die onderwerpen. Doe dit enkel maar als je je er goed bij voelt. Misschien wou je wel eens weten hoe het gaat op de beurs. Of misschien droom je ervan om een klein huisje te kopen en op te knappen om dan te verhuren. Met het budget dat je hebt vergaard kan je misschien als zelfstandige in bijberoep beginnen.

Doe dit met kleine budgetten eerst. En durf verliezen. Je ben als kind ook al fietsend tegen de grond gegaan. En toch fiets je nu nog. Doe dit ook zo met geld.

Veel succes. Het is de moeite waard.

Yves

Groet
Piet

Waar jullie het allebei onmiddelijk over hebben, is het feit dat een groot deel van de bevolking zich niet zomaar kan veroorloven om zomaar ineens ontslag te nemen en dat het niet zo gemakkelijk is om geld te verdienen met wat je graag doet. Gedeeltelijk ga ik daar zeker mee akkoord. Het is zeker zo dat een deel van de bevolking geen andere mogelijkheid heeft dan een 9 to 5 job aan te nemen die hen eigenlijk niet zo interesseert, gewoon omdat ze het geld nodig hebben.

Een groot deel van deze mensen zitten echter vastgeroest in dit patroon van geld verdienen en schulden afbetalen. Er is altijd een mogelijkheid om daar uit te geraken. Als je langzaamaan begint te sparen en ondertussen ook begint na te denken hoe je het voor jezelf beter kan maken, kan je zeker uit deze vicieuze cirkel geraken. Ik stel het nu uiteraard heel simplistisch voor, maar dat is waar het op neerkomt. Denk na over je leven en neem dan initiatief. Durf van koers te veranderen.

Xiangyu, ik vind dat je volledig gelijk hebt! Wij, jonge studenten, hebben zeker geen excuus om niet te denken aan wat we eigenlijk met ons leven willen aanvangen. Ik ken studenten die ook geld nodig hebben, maar die in plaats van een gewone vakantiejob te doen hun geld verdienen met een vakantiejob die nauw aansluit bij wat ze studeren. Zo hebben ze, naast geld, ook een enorme voorsprong in hun studies!

Daarbij komt nog dat wij als student niet zoveel geld nodig hebben. Zoals Xiangyu zegt hebben de meesten onder ons helemaal niet zoveel verplichtingen. We hebben de vrijheid om wilde plannen te bedenken en te experimenteren. Als wij projecten starten die niets worden, is dat absoluut niet erg, terwijl we er wel ongelooflijk veel door bijleren!

Xiangyu, ik ben heel erg benieuwd naar uw plan =)

Erik, ik wil ff duidelijk maken dat ik het hier absoluut niet over werkloosheidsuitkeringen heb. Je kan perfect een (tijdelijke) job hebben om in je levensbehoeften te voorzien, terwijl je werkt aan een betere manier om geld te verdienen. Zoals de quote van Jonathan Fields zegt: het is dikwijls zo dat je ongelooflijk hard werkt aan iets doordat je heel gepassioneerd bent door dat onderwerp, terwijl het misschien niet eens de bedoeling is om er geld mee te verdienen. Je hobby, die je dan na je werk beoefent, kan later dus je nieuwe werk worden.

Het is echter wél zo – hierin heb je absoluut gelijk Erik, dat niet iedereen op deze manier kan leven. Mensen die zakdoekjes vouwen (waarmee ik trouwens uiteraard alle jobs bedoel die niets wezenlijks bijbrengen) zullen altijd nodig blijven. Zo werkt de maatschappij nu eenmaal. Toch zullen deze jobs meer en meer opgevangen worden door robots naarmate de wetenschap evolueert.

2a en 2b zijn helemaal waar, maar ik had het over €100 en niet sparen. Onder de subtitel ‘tijd is geld’, had ik het over de algemene omgang met geld van mensen die niet sparen en alles wat ze verdienen onmiddelijk uitgeven.

2c. Ik heb het over de vlak hierboven beschreven mentaliteit van sommige mensen. Ik weet wel zeker dat deze niet eigen is aan de goedverdienende middenklasse. Ik denk dat veel mensen uit deze klasse een groot deel van hun geld opsparen. De failissementen van Hollywoodsterren worden uiteraard breed uitgesmeerd, gewoon omdat ze beroemd zijn. Over failissementen van ‘gewone’ mensen hoor je niets omdat dit anderen zogezegd niet interesseert. Dit wil toch helemaal niet zeggen dat zij niet failliet gaan? Volgens mij weten de meeste Hollywoodsterren verdomd goed hoe ze met geld moeten omgaan, op enkelingen na. Deze worden dan ook hard afgemaakt in de media.

4a. Ik bedoelde hier met werken niet het ‘een job uitoefenen’, maar eerder het ‘werken aan jezelf’. Promotie krijgen beschouw ik absoluut niet als de vruchten plukken van je harde werk. Ik heb het over het feit dat je heel lang moet werken aan een skill voordat je iets met die skill kan doen. Als je ontslagen wordt, heb je toch niets meer aandie promotie, terwijl die skill je wel heel je leven kan verder helpen.

4b. Ik raad iedereen aan om het boek ‘The Dip: A Little Book That Teaches You When to Quit (and When to Stick)’ van Seth Godin eens te lezen. Het is belangrijk om jezelf te kennen en zelfs al voor je begint na te denken of je iets zal volhouden.

Als je na een lange tijd nog steeds geen resultaat ziet en dan stopt, heb je gewoon heel veel tijd verspild. Het is niet tijdens je stagnatieperiode dat je moet nadenken over stoppen, maar ervoor! De mislukkingen waar ik het over heb horen bij deze stagnatieperiode. Met een mislukking bedoel ik hier niet heel je plan opgeven, maar bv. een mislukt experiment waardoor je je hele concept moet herzien. Als je dan toch blijft doorgaan, gelden deze mislukkingen als groeimomenten.

Nu mijn kritiek ^^, gewoon op enkele bepaalde uitspraken die ik – uiteraard na ze in hun context gelezen te hebben – even wil becommentariëren:

1.
“Als je huidige job je niet bevalt, neem dan ontslag. Zoek werk dat je graag doet. Het heeft geen zin om de helft van je leven door te brengen in een omgeving die je niet bevalt, terwijl je dingen doet die je haat, gewoon maar omdat je dan geld hebt.”

-> Context of geen context, tuurlijk is dit wat iedereen wil doen, maar deze maatschappij (zoals alle andere ontwikkelde maatschappijen) steunt op het concept van algemene solidariteit door een systeem van belastingen betalen en de sociale zekerheid die daarmee betaald wordt. Als mensen zonder meer, ongelimiteerd een werkloosheidsuitkering konden genieten, zou iedereen dat doen, en zou iedereen ook zijn job kunnen laten vallen voor ofwel een leventje luilekkeren ofwel om tijd te steken in het ontwikkelen van een geniaal idee. MAAR – jammer genoeg – is dit niet hoe het werkt, mensen hebben het geld BROODNODIG (zeker in deze tijden van stijgende prijzen en trager stijgende lonen) dat ze verdienen bij – mogelijk – een saaie baan, de werkloosheidsuitkeringen zijn niet zo hoog + het systeem moet betaald worden door net – o.a. – deze belastingbetalers.

2.a
Denk je dat je ooit rijk kan worden door heel je leven in een fabriek te werken waar je zakdoekjes moet opvouwen?

-> Ik denk niet dat mensen die in een zakdoekjesfabriek werken, denken dat ze daar zijk mee gaan worden, hetzelfde geldt overigens al gauw voor mensen met andere – minder extreem laagbetaalde en laaggeschoolde – jobs. Met 100€ per uur en sparen wordt men in zo’n fabriek naar mijn mening trouwens wel rijk, gewoon niet d.m.v. een passief inkomen, en niet zo rijk als men zou kunnen worden met het verkopen van een geniaal idee.

2.b
Je geeft je geld net zo snel uit als dat je het verdient.

-> Per definitie? Ik was onder de indruk dat mensen ook kunnen sparen en dat ze daar, mits de juiste keuze van bank en spaarplan, ook nog eens intresten op krijgen, met een inkomen van 100€ per uur valt daar iets mee te doen.

2.c
Dit is de armeluismentaliteit.

-> Waarnaar verwijst “dit” precies? Geld even snel uitgeven dan ze het verdienen? Denken dat tijd geld is? Werken in een zakdoekjesfabriek? Indien de eerste twee bedoeld worden: Neen, dit is een mentaliteit eigen aan de maatschappij, aan de mens, en bovenal die van de goedverdienende middenklasse, sterker nog, de faillissementen die het breedst worden uitgesmeerd zijn die van rocksterren, Hollywood-acteurs, etc. Zij hebben een min of meer passief inkomen maar geven hun geld evenzeer, maar al te vaak veel te snel uit. (en zijn allesbehalve armelui)

3.
Stel je nu voor dat je iets over de beurs leert. Je investeert het geld dat je verdient bij de zakdoekfabriek in ondernemingen of bedrijven. Op dit moment laat jij je geld voor jou werken! Zonder zelf ook maar iets te doen, verdien je elk jaar een som geld. In het begin zal deze som uiteraard heel klein zijn, maar dit doet er niet toe. Zolang je het dieperliggende concept maar begrijpt…

-> Het aantal particulieren dat op de beurs “speelt” is de laatste 15 jaar al aan het stijgen, zonder “tijd voor geld”-geld als startkapitaal heb je op de beurs ook niets te zoeken, als de mensen dan geld verdienen door op de beurs te speculeren, is dit – tenzij ze beursexperts zijn (ik denk niet dat “iets” genoeg zal zijn om op de beurs “rijk” te worden) – dankzij het met “tijd voor geld”-geld gekochte advies van een adviseur die zelf per uur betaald wordt. Ik zie hoe investeringen een passief inkomen KUNNEN verzorgen, maar het is geen manier waar je veel tijd in hoeft te steken of waarvoor je een goed idee nodig hebt, het is dus gewoon niet zo’n goed voorbeeld vind ik.

4.a
Nog beter is het uitoefenen van een job waarmee je echt iets leert. een job die je uitdaagt om steeds beter te worden.Het concept van exponentiële groei vertelt ons dat we eerst heel lang zullen moeten werken, zonder veel resultaat. Pas na een tijdje, wanneer je op een vrij hoog niveau bent gekomen in wat je doet, zal je de vruchten kunnen plukken van het harde werk.

-> Vooral voor “Pas na een tijdje, wanneer je op een vrij hoog niveau bent gekomen in wat je doet, zal je de vruchten kunnen plukken van het harde werk.” geldt: Doet dit niet denken aan de meest normale, voordehandliggende manier van tijd voor geld werken, denken? Dit is zo ongeveer een mooie beschrijving van de “corporate ladder”, na lange tijd hard werken, krijg je promotie, en nog eens, en nog een stapje hoger, en … enz. Kan dit alles niet in “een job waarbij je echt iets leert” maar waarbij je nog steeds “geld voor tijd” zal krijgen.

4.b
Een ander ongelooflijk belangrijk concept is dat je je op voorhand moet afvragen of je het juiste pad aan het bewandelen bent. Als je na vele jaren van proberen en falen erachter komt dat je toch niet genoeg geeft om wat je wil bereiken op dat bepaalde pad, zit je met een groot probleem. Je hebt namelijk vele jaren verbrast om toch net niet succesvol te worden in die bepaalde discipline. Met doorzettingsvermogen alleen zal je het niet redden.

-> Ik weet het, het is logisch advies and it makes sense, maar combineer dit nu eens met het concept van exponentiële groei… “het kan soms jaren duren…”, “…doorzettingsvermogen…”, hoe weet iemand nu in godsnaam of hij/zij nog in de stagnatieperiode zit van exponentiële groei, of, of hij/zij echt moet stoppen en iets nieuws moet proberen.”Je zal veel willen opgeven. Belangrijk is dat je weet dat deze mislukkingen noodzakelijk zijn voor je succes.” staat hier binnen enkele lijnen tekst van quote 4…think about it…