Het is een speciaal gevoel, liefde voor alles wat er bestaat. Veel ruimer dan de populaire betekenis van het woord liefde. Ik geloof dat je het op vele momenten even kan aanraken. Nooit het hele gevoel. Altijd kleine stukjes, die je doen inzien hoe machtig het universum in elkaar zit, hoe machtig de mens wel kan zijn. Je zou ontploffen, moest je het volle gevoel ervaren.
Je voelt het wanneer je in de zomer om 4 uur opstaat om naar de zonsopgang te kijken op een stukje rots in Spanje. Wanneer je op een miezerige blokdag door je raampje kijkt en die goddelijke sneeuwvlokjes ziet neerdwarrelen. Of wanneer je met je hele ziel geniet van een liedje, gemaakt door een menselijke hand die daar zijn hele ziel heeft ingelegd.
Wanneer je met volle teugen geniet van een authentieke cocktailbar op een eilandje in Griekenland, waar het ‘s avonds nog altijd 30° is. Langs de palmbomen slenteren met mensen die iets voor je betekenen. Met je lief op een godverlaten straatje naast een maisveld liggen, samen naar de sterren kijken. Wanneer je vrienden je verdedigen, ook al weten ze diep in hun hart dat je ongelijk hebt. Misschien wel vooral wanneer je beseft dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, en dat liefde meer doet dan haat.
Ik voel het ook als ik met mijn maten door een onbekende stad stap. De eerste McDo ontdekken en domme spelletjes spelen, zoals slaan op een zakje ketchup en kijken op wie het openspetst. Standbeelden onteren en er foto’s van trekken. Bier vinden op de vensterbank van een louche jeugdherberg. Het bier opendoen en er niet van durven drinken. De regendans doen. Een Filippijns koor voor je laten zingen, en in ruil hen leren jumpen. Inbreken in het Atheens Olympisch stadion. De goedkoopste jeugdherberg boeken in Madrid, en verbaasd zijn dat er hoertjes voor de deur staan als je er aankomt.
Op het speelplein kindjes amuseren die zich vervelen. De stoere tieners overbluffen met nog stoerdere praat, en ‘s avonds in de bar wedstrijdjes omtermeesttuckoekjesindemond doen. Zo in het gotchaspel opgaan dat je een bodyguard naar de wc meeneemt. Op weekend om 3u ‘s nachts weggelopen jongens zoeken op straat. Merken dat ze zich bij de meisjes hadden verscholen. Een nachtspel uit je duim zuigen omdat de kinderen wakker werden nadat je de auto had gestart om pizza’s te gaan halen voor de hoofdmoni’s.
Als kind door de buren hun tuin sluipen zonder gezien te worden. Je eigen real live computerspelletje uitvinden. Ongekende creatieve toppen bewandelen. Als 8jarige tekeningen verkopen voor snoep, speelgoed of geld. Een rij van meer dan 10 personen voor je deur ontdekken. Je eerste bommetje afsteken, en onmiddelijk de smaak te pakken krijgen. Besjes verzamelen omdat ze geld voorstellen. Achtereenvolgens brandweerman, dokter, professor en uitvinder willen worden. Ingenieur gaan studeren omdat je niet weet wat je anders zou moeten kiezen.
De muziek van je vrienden de mooiste muziek vinden die er bestaat. Dromen van Werchter, onstage. Lange wandelingen in de buurt van je huis, praten over de algemene situatie. Je vriendin vreemde geluidjes doen maken. Op een bankje op de Oude markt gaan zitten en kijken naar de voorbijwandelende medemens. Blokken niet zo erg vinden omdat je een doel voor ogen hebt. Gamen met je neefjes op een kerstfeestje. Terugdenken aan lang vervlogen tijden waarin je zelf nog een strategisch meester op de pc was. Herinneringen ophalen, en weten dat je ze niet zal vergeten.
Beseffen dat jij je eigen god bent.
Andere posts die je misschien interessant vindt:







Wow, ma das echt een vette tekst. Ik heb het gelezen met een smile. En ik denk ook dat er wel waarheid in zit. Je bent je eigen God(of och voor het grootste deel). Je kan misschien niet alles beïnvloeden, maar je kan nog steeds kiezen wat je doet. Je bent almachtig over jezelf, en bijna almachtig over wat je overkomt.
[Antwoord op deze comment]
respect!
[Antwoord op deze comment]
velly nice
+1 kudos for makin’ meh smile, dude
[Antwoord op deze comment]
Wow, wat een ongelofelijk straffe tekst.
Jouw pure woorden doen me zalig wegdromen en brengen een rollercoaster van emoties en herinneringen teweeg. Ontzettend fijn dat je me door deze tekst eventjes dat toch wel lichtjes verloren gegaan gevoel terug geeft, verliefd zijn op de wereld, zonder grenzen en regels, ongedwongen genieten. Bedankt!
[Antwoord op deze comment]