Ken je dat? Wanneer mensen tegen je zeggen: “geniet er nu maar van, want binnenkort is het voorbij. Je beseft het nu misschien nog niet, maar je hebt nu absoluut nog geen verantwoordelijkheden. Dat doet me denken aan mijn studententijd.” Gevolgd door een dromerige blik. En dan: “gauw is het gedaan met de pret. Elke dag een saaie job. Rekening afbetalen. Huishouden. Schulden. En dan spreek ik nog niet eens over belastingen.”
Dan denk ik altijd zo bij mezelf: “stop met je eigen frustraties op mij te projecteren en kom over tien jaar nog eens terug.”
Zo’n mensen hebben hun dromen al lang laten vangen.
Hardhandig vermoord door cynici.
Alleen vechten mijn dromen terug.
Andere posts die je misschien interessant vindt:
