Archive for February, 2009

Hoe mijn blog zo immens populair werd en waarom ik voor deze titel een verleden tijd gebruik terwijl mijn blog nog helemaal niet zo populair is

February 18th, 2009

Kijk, mijn blog gaat over een jaar evenveel bezoekers trekken als een gemiddeld Metallica optreden – hoewel ik nooit gesnapt heb waarom dáár zoveel volk op af komt.

 

En nee, dat is geen dikke nek. Het is gewoon een manier om ervoor te zorgen dat mijn blog effectief groot wordt. Een zichzelf vervullende voorspelling noemt men dat. Dat werkt bij alles zo: zie jij jezelf over 10 jaar in een saai baantje waar niemand je serieus neemt? Je voorspelling komt uit! Zie jij jezelf over 10 jaar op een tropisch eiland zwemmen in het geld, op en top gelukkig? Je voorspelling komt ook uit!

 

Daarbij: dit is mijn blog en ik mag hier schrijven wat ik wil. Men noemt het vrije meningsuiting en sommigen willen het afschaffen. Onlangs nog in de krant: geenstijl.nl moet €7500 boete betalen omdat er een roddel was verschenen over een bekend iemand die met een ander bekend iemand sliep.

 

Boehoe.

Sinds wanneer is roddelen op het Internet strafbaar?

Iemand vertelde me onlangs dat hij Jeff Hoeyberghs vieze manieren heeft zien doen met Kathleen van Brempt.

 

Maar dat terzijde. Ik wil het hebben over mijn plan om van mijn blog een succes te maken. Hoe ik dat concreet aanpak? Eerder had ik het al eens over mijn doelstellingen van 2009. Eentje ervan was mijn aantal bezoekers vertienvoudigen. Een ander was 10 keer de media halen met mijn blog.

 

Het lijken misschien compleet onrealistische doelen, maar dat zijn ze zeker niet. Ik ben er van overtuigd dat deze 2 doelstellingen ongeveer vanzelf gerealiseerd worden wanneer ik steeds betere en betere artikels schrijf. Mijn échte doel is uiteraard gewoon een goede schrijver worden; dat stop ik niet onder stoelen of banken. De media en veel bezoekers zijn gewoon een soort van bevestiging, aangezien de definitie van waarde niet langer gelijk loopt met ‘hoeveel werk je er in stopt’ maar eerder met ‘hoeveel geld geven mensen er voor’.

 

Waarschijnlijk zijn er naast het schrijven van goede artikels nog enkele benodigde hulpmiddelen. Een mooi voorbeeld is het creëren van controverse om de mond aan mond reclame wat te versnellen. Ik kan me voorstellen dat er weinig bloggers het effectief hebben over het creëren van controverse. Is het een taboe? Enkele goede ideetjes kan ik wel gebruiken, dus laat je fantasie de vrije loop in de comments ;)

 

Verder is er enkel nog het concept van exponentiële groei dat ik even wil verduidelijken. Om het simpel te houden: stel dat iedere persoon die mijn blog bezoekt zo onder de indruk is dat hij/zij aan 2 personen zegt dat ze zeker eens moeten gaan kijken. Stel dat deze 2 personen dat ook effectief doen. Stel dat we vertrekken van 1 persoon waaraan ik over mijn blog vertel.

1 persoon
2 personen
4 personen
8 personen
16 personen

Als we dit patroon slechts 20 keer herhalen krijgen we een bezoekersgolf van meer dan een miljoen personen, en dan vergeten we er nog alle personen bij op te tellen die voor die miljoen personen mijn blog hadden bezocht om het door te kunnen vertellen aan die miljoen mensen, enzovoort.

Hier zie je duidelijk de kracht van mond aan mond reclame aan het werk. Conventionele reclame bereikt 1 golf van mensen slechts 1 keer. Mond aan mond reclame werkt als een golf. Het verspreidt zich razendsnel en je hoeft slechts 1x reclame te maken. Daarna doen de mensen het werk voor jou.

Het is om die reden dat het van elementair belang is om sterke artikels te schrijven. Artikels met een idee in dat mensen zo aanspreekt dat ze het onmiddelijk willen doorvertellen. Seth Godin, een bekende blogger, heeft hiervoor de term ‘idea virus’ uitgevonden.

Het is ook daarom dat bijvoorbeeld de website van Maddox zo immens populair is kunnen worden. Zijn ranzige arrogantie en zijn hilarisch doordachte artikels hebben zo’n invloed op mensen dat ze er naar linken – kijk, ik doe het zelf! Hij beweert zelf dat hij nog nooit 1 cent aan reclame heeft uitgegeven en toch méér bezoekers op zijn website krijgt dan bijvoorbeeld de website van McDonald’s.

 

Lijkt me duidelijk.

Omdat burgies (soms) ook grappig zijn

February 17th, 2009

After digging to a depth of 100m last year, Scottish scientists found traces of copper wiring dating back 1000 years, and came to the conclusion that their ancestors already had a telephone network one thousand years ago.

So as not to be outdone, in the weeks that followed, English scientists dug 200m, and headlines in the London newspapers read: “English scientists have found traces of 2000 year old optical fibres, and have concluded that their ancestors already had advanced high-tech digital telephone 1000 years earlier than the Scots.”

One week later, the Irish press reported the following: “After digging as deep as 500m, Irish scientists have found absolutely nothing. They have concluded that 5000 years ago, their ancestors were already using mobile phones.”

De nerd onder de nerds

February 16th, 2009

In de tweede bachelor burgerlijk ingenieur kan je een major en een minor kiezen. Ik heb gekozen voor computerwetenschappen – elektrotechniek. Niet enkel is dat één van de moeilijkste richtingen, het is ook de allernerdigste richting die je kan kiezen binnen burgerlijk ingenieur – waarschijnlijk is pure informatica nog net een tikkeltje erger. Binnen afzienbare tijd mag ik mijn Master kiezen. De verleiding is groot om voor wiskundige ingenieurstechnieken te gaan, wat me effectief tot allergrootse geek zou verheffen – samen met de andere zonderlingen die dezelfde keuze maken.

Hoewel programmeren, websites maken en computers me al sinds mijn jonge jaren bezighielden, begin ik nu toch te twijfelen aan mijn keuze. Ik hou me namelijk al zo’n 3 à 4 jaar niet meer bezig met computers, met uitzondering van enkele toepassingen zoals email en blog. Ik ben de laatste tijd onnoemelijk geïnteresseerd in fysica; de kleine en grote grenzen van ons heelal, de string theorie, de vele dimensies, zwarte gaten en alle leuke toepassingen van de kwantumfysica zoals Schrödinger’s kat, kwantumzelfmoord enzoverder. Een vriend van mij die materiaalkunde doet krijgt nu kwantumfysica als vak. Ik ben heel erg jaloers. Het is moeilijk te omschrijven hoe interessant ik al deze materie vindt. Een simpel voorbeeld van iets waar ik uren over kan nadenken: een filmpje dat de 10 dimensies beschrijft:

 

 

De logische keuze zou dan zijn om pure fysica te gaan studeren. Dan is er echter een ander probleem: om iets te betekenen in de fysica moet je

  1. mee zijn met alle theorieën
  2. zo geniaal zijn dat je iets nieuws kan toevoegen aan deze theorieën

Spijtig genoeg is dit zeer moeilijk. Daarbij komt nog dat pure fysica totaal geen toepassingen heeft in het echte leven, in tegenstelling tot de studie burgerlijk ingenieur. Als ingenieur maak je dingen voor de mens. Als fysicus ben je meer een soort van filosoof die zich niet met “aardse” zaken bezighoudt.

Zoals je ziet weet ik dus nog totaal niet hoe het verdere verloop van mijn leven er uit zal zien. Wie weet begint programmeren me opnieuw zeer fel te interesseren, maar het kan evengoed zijn dat ik de ‘quantum leap’ naar fysica maak ;)

Het antwoord van ervaren bloggers

February 15th, 2009

Dit artikel is een antwoord op de reacties van bloggers op mijn artikel Gezocht: ervaren blogger (M/V).

Stew, ik was me er al van bewust dat jullie blog oorspronkelijk voornamelijk dienst deed als thuishaven voor de filmpjes. Volgens mij is het juist door die geniale filmpjes dat jullie blog zo snel is kunnen groeien. Er is een tijd geweest dat er bijna geen nieuwe filmpjes te zien waren en zelfs geen nieuwe blogposts. Ik dacht zelfs even dat het gedaan was met Stew. Elke blog heeft wel zijn down-periodes, maar de doorzetters blijven gaan en krijgen dan meestal een enorme up. Ik besef goed dat er enorm veel tijd kruipt in het produceren van filmpjes, en het is juist daarom dat ik zo blij ben te zien dat er nu regelmatig nieuw materiaal te zien is. De kracht van Stew ligt in zijn humoristische filmpjes.

Het interessante aan het regelmatig bezoeken van een blog is voor mij het evolutieproces zien dat deze blog doormaakt. Elke blog moet in het begin zijn weg zoeken, maar naarmate de tijd vordert zie je een soort van vast patroon optreden. Een schrijfstijl, regelmaat van posten en onderwerp behoren tot dit patroon. Bij Stew zie ik nu een patroon van bloggen dat me verbaast. Op het eerste zicht lijkt Stew een cliché blog: niets nieuws onder de zon als je de posts oppervlakkig bekijkt. Je zou zeggen dat Stew zonder de filmpjes niets is, maar dat is ook niet waar. De posts bevatten eenzelfde soort humor, dikwijls subtiel.

Ik hoop dat er in mijn blog ook zo’n soort evolutie te bespeuren valt enik zal zeker mijn best doen om in de komende jaren eens voor jullie camera te verschijnen ;)

 

Lime, ik weet heel goed waarom ik jou in dit lijstje heb opgenomen. Er zijn heel weinig nondagboekachtige blogs – zoals je ze mooi omschrijft - in de nederlandse blogosfeer, en jij behoort daar inderdaad niet toe. Waarom vind ik jou dan een goede blogger? Simpel: de kracht van jouw blog ligt niet in wat je vertelt, maar in hoe je het vertelt. Er zijn duizenden mensen die over hetzelfde bloggen als jou: ze zijn verliefd en bla bla bla. Jij vertelt het echter op zo’n manier dat het mensen echt raakt. Door de omschrijving die jij geeft voelen de mensen wat ze zelf al meegemaakt hebben. Ze kunnen het niet omschrijven, maar dat doe jij voor hen. Noem het voyeurisme, noem het wat je wil, maar mensen zijn nu eenmaal geïnteresseert in wat jij schrijft. Daar heb je je tijdloze inhoud.

 

Dries, ik snap wat je bedoelt. Het wordt inderdaad veel moeilijker persoonlijke dingen te vermelden naarmate meer mensen je blog lezen. Ik wil zo eerlijk mogelijk in het leven staan, maar mijn gedachten zijn nu eenmaal niet allemaal voor publicatie vatbaar. Zeker niet iedereen moet alles weten: zo zit het leven in mekaar. Tot nu toe heb ik hier nog nooit echt last van gehad, maar ik kan me voorstellen dat dat later wel zo gaat zijn. Nu blijft het nog bij het kieskeurig uitzoeken over welke onderwerpen ik wil schrijven. De andere onderwerpen bespreek ik dan wel met de mensen die ik vertrouw. Ik wil zeker niet zo iemand worden die tegen zijn vrienden zegt dat ze maar zijn blog moeten lezen om op de hoogte te blijven van wat er in zijn leven gebeurt.

 

Lucie, ik vind je schrijfstijl fantastisch, maar je idee over bloggen is compleet verschillend van het mijne. Ik kan goed begrijpen dat bloggen voor jou niets meer is dan een simpele hobby waarmee je niet per se succesvol wil worden. Dit ligt voor mij echter anders en ik hoop dat ik je kan laten inzien waarom. Mijn doel is zeker niet zoveel mogelijk bezoekers te hebben. Mijn doel is mijn schrijfsels aan zoveel mogelijk mensen blootstellen, en bezoekers zijn daarbij nu eenmaal de efficiënste manier. Ik zie niet in waarom je dit een foute drijfveer vindt. Waarom zou jij anders bloggen in plaats van een dagboek bij te houden? Hoe meer bezoekers, hoe meer leuke reacties, toch?

Iets wat veel bloggers  niet beseffen maar wat voor mij enorm belangrijk is:

Bloggen is mijn medium, niet mijn boodschap. Er zijn zoveel bloggers die bloggen om te bloggen. Ik wil een boodschap verspreiden, ik wil schrijven. Ik wil helemaal niet bloggen.

Over je tips: reacties achterlaten op andere blogs doe ik enkel wanneer ik iets nuttigs te zeggen heb. Ik zal nooit zomaar reclame maken door een inhoudsloos bericht achter te laten. Mijn mening is dat de bezoekers vanzelf komen wanneer je blog echte waarde heeft.

De tweede tip gaat over niet teveel filmpjes posten. Zoals je kan zien doe ik dit niet. Af en toe komt er eens een filmpje, omdat ik bijvoorbeeld midden in de examens zit, maar over het algemeen is de inhoud van mijn blog door mij geschreven. Ik denk dat ik een van de weinige bloggers in België ben die zo’n lange artikels schrijft. Velen – waaronder Moosability - vinden dit slecht, omdat mensen op die manier minder snel geneigd zijn er aan te beginnen – we leven nu eenmaal in een maatschappij waar alles snel moet gaan – maar het is voor mij een boeiendere manier van communiceren dan van die korte artikels. Korte artikels bevatten dikwijls weinig “vlees”. Bij veel bloggers is een kort artikel gewoon een ik-heb-vandaag-nog-niets-gepost-dus-zwier-ik-er-snel-even-iets-op-artikel. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen wél goede korte artikels schrijven, maar ik kan me alleszins beter uitdrukken in volzinnen ;)

De laatste tip is dat mijn drijfveer niet “goed worden” mag zijn. Ik vind juist van wel. Hoe beter mijn schrijfstijl, hoe meer mensen mijn blog interessant zullen vinden, ook al schrijf ik over dezelfde onderwerpen. Boeiende onderwerpen is 1 ding, boeiend schrijven het ander ding.

 

Ik ben nog steeds heel erg benieuwd naar reacties van andere bloggers! Als je iets wil delen: comment!

Motivatie Inspiratie – Will Smith

February 14th, 2009

Mensen hebben succes om een reden. Niets is toevallig. Will Smith werkt hard en werkt slim. Dat is zijn reden.

5 redenen om niet naar de les te gaan

February 13th, 2009

Ik moet zeggen dat er ook verschillende redenen zijn om wel naar de les te gaan, maar daar ga ik het niet over hebben. Ik kan het pas met zekerheid zeggen over een 4-tal maanden, maar ik denk dat ik er meer aan heb om niet naar de lessen te gaan.

 

1) slechte leerkrachten

Ik heb het al vaak gezegd: het is niet omdat je intelligent bent dat je daarom ook automatisch les kan geven. Jij mag dan wel alles af weten van je vakgebiedje, de leerlingen over het algemeen niet. Ze hebben ook steevast minder voorkennis dan je denkt, zodat ze al een gigantische achterstand hebben vanaf het moment dat je je mond opendoet. Daarbij komen dan nog gebrekkige spreekvaardigheden en het meegeven van compleet irrelevante informatie. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat leerlingen moeten graven achter de onderliggende boodschap van al het gezwets?

Gelukkig zijn er enkele uitzonderingen. Vorige semesters hadden we enkele geniale proffen die met hun gevatheid, humor en duidelijkheid de lessen tot een plezier konden maken.

 

2) thuis studeren

Stel dat je 3 à 4 dagen in de week echt hard blokt. Op die manier kan je alle leerstof goed bijhouden, misschien zelfs beter dan door naar de les te gaan. Ik merk alleszins dat ik zodra ik begin te blokken ineens alles heel gemakkelijk vindt, terwijl dat in de les absoluut niet het geval is. Sommige mensen zeggen dan dat je door in de les aanwezig te zijn onbewust al heel veel meepikt van de leerstof. Dit is bullshit: onbewust leren bestaat niet. Als je oplet leer je bij en als je niet oplet leer je niet bij. Door de moeilijkheid van de leerstof en de storende elementen (vrienden waarmee ik kan babbelen) behoor ik tot de tweede categorie.

 

3) vrienden buiten de les

Waar ik het heel moeilijk mee heb als ik niet naar de les ga is te weten dat al mijn studiegenoten en vrienden op dat moment wél aanwezig zijn. Dit geeft me ten eerste een soort schuldgevoel omdat ik op dat moment waarschijnlijk helemaal niet aan het leren ben en ten tweede haat ik het dat ik hen dan niet zie.

Het eerste probleem is gemakkelijk opgelost: leren. Tot nu toe ben ik hier nog niet mee begonnen, maar ik kan me voorstellen dat het schuldgevoel zal smelten voor de zon wanneer ik begin. Het tweede is iets moeilijker, maar dit los ik op door buiten de lessen meer met mijn vrienden bezig te zijn. Door niet naar de les te gaan heb ik hier theoretisch gezien natuurlijk meer tijd voor. Of dit in de praktijk werkt wordt nog even afwachten.Er is wel nog een bijkomende moeilijkheid: de mensen waarmee ik sowieso al nooit afspreek buiten de lessen zal ik bijna nooit meer zien. Hiervoor heb ik voorlopig nog geen oplossing.

Toen ik naar de les ging haatte ik het dat ik moest kiezen tussen praten of opletten – beiden kan ik niet, ik ben immers van het mannelijke geslacht. Nu stelt dit probleem zich niet meer.

 

4) niet op weg

Ik verlies elke dag 20 minuten heen en 20 minuten terug door naar de les te gaan. Daarbij komt nog dat ons uurrooster nu zodanig verspreid is dat we een middagpauze hebben van 2 uur en half. Te weinig om naar huis te gaan maar te veel om in de Alma door te brengen. Er zijn ook dagen waarop we ‘s morgens 1 les hebben en ‘s avonds 1 les. Thuis zitten is tijdsbesparing. Het niet fietsen compenseer ik dan wel door te gaan sporten.

 

5) tijdsindeling

Zoals gezegd: 3 à 4 dagen studeren per week, de overige dagen gaan naar andere bezigheden waar ik normaal gezien geen tijd voor heb. Ik ben er van overtuigd dat als je je een hele dag lang op 1 enkel ding kan concentreren – bv. leren, bloggen, sporten, muziek maken – dat je dan enorm veel productiever bent dan wanneer je je dag opdeelt in duizend stukjes.

 

Het kan zijn dat ik na enkele weken radicaal van mening verander. In dat geval blijkt mijn discipline waarschijnlijk toch te klein en is het thuis leren mislukt…

Ik zou graag de mening van anderen over dit onderwerp horen. Er zijn erg veel mensen die het wel een aanlokkelijk idee vinden maar de stap (nog) niet durven te zetten. Anderen zijn compleet tegen. Wat denk jij? Comment!

Januari blogsgewijs

February 12th, 2009

De cijfertjes van januari:

1341 bezoeken

974 bezoekers

1.75 paginas per bezoek

1 minuut en 47 seconden gemiddelde tijd per bezoek

67% van de bezoekers komt via een zoekmachine

8% van de bezoekers komt rechtstreeks

23% van de bezoekers komt via een andere site

En dan nog de ietwat bijzondere zoektermen:

vertel me! als mijn enige probleen het uitzoeken van een nieuwe auto is, hoe moet het dan met de wereld? ik schaam me!

aantonen hoe mensen die veel nadenken over het leven in een groep terecht kunnen komen

het verschil tussen vers fruitsap en appelsientje. Moest ik het niet elke dag zelf hoeven te persen, ik ging voor vers ;)

Hoe kan ik mening van Maslow aan mij aanpassen? Ik vrees dat je daarvoor érg je best gaat mogen doen.

hoe kunnen veel mensen mijn blog zien? De eerste vraag die je je moet stellen is eerder: waarom zouden mensen je blog willen zien?

Hoeveel verdient men in een beschutte werkplaats? Bitter weinig vrees ik.

Wat heb je nodig om pizza zaak te beginnen? Ik zwijg wijselijk.

December blogsgewijs

February 11th, 2009

Een kleine achterstand opgelopen bij het posten van de cijfertjes, maar niet getreurd: hier zijn ze.

1128 bezoeken

790 bezoekers

1.81 paginas per bezoek

1 minuut en 55 seconden gemiddelde tijd per bezoek

70% van de bezoekers komt via een zoekmachine

11% van de bezoekers komt rechtstreeks

19% van de bezoekers komt via een andere site

 

En nog enkele opmerkelijkere zoektermen:

ja toomas ik maak we wel eens bekend als we mekaar nog eens zien. tot dan, de boterhammenman. Ik ben erg benieuwd!

Iemand had een kwal van binnen.

Een andere persoon wilde 20000 verdienen. Ik ook wel anders.

Ik hou van snowboarden

February 10th, 2009

Na deze iets langere afwezigheid ben ik van plan er terug volop in te vliegen. Ik heb een hele reeks artikels klaarstaan en ook een heleboel plannen om mijn blog naar ongekende hoogten te stuwen.

Ik ben na de drukke examens een weekje gaan snowboarden – het was een pracht van een week.

Volgende week krijg ik de resultaten van de examens. Ze weten de spanning er wel in te houden :)

Zoals jullie misschien wel weten was ik van plan om dit semester niet naar de les te gaan. Ondanks enkele dwarsliggers – oefenzittingen die meetellen voor 6 van de 20 punten bijvoorbeeld – blijft dit mijn doel. Vier dagen in de week zullen voor studeren gebruikt worden, terwijl de overige drie voornamelijk naar mijn blog, drummen, sport en vrienden zullen gaan.

Ik heb het gevoel dat het een zwaar semester gaat worden. Ik heb zes vakken, en geen enkel ervan ziet er simpel uit. Hopelijk heeft thuis studeren grote voordelen tegenover in de les aanwezig zijn. Ik vermoed van wel, aangezien ik in de les toch niet echt kan opletten met zoveel interessantere bezigheden…