Ik moet zeggen dat er ook verschillende redenen zijn om wel naar de les te gaan, maar daar ga ik het niet over hebben. Ik kan het pas met zekerheid zeggen over een 4-tal maanden, maar ik denk dat ik er meer aan heb om niet naar de lessen te gaan.
1) slechte leerkrachten
Ik heb het al vaak gezegd: het is niet omdat je intelligent bent dat je daarom ook automatisch les kan geven. Jij mag dan wel alles af weten van je vakgebiedje, de leerlingen over het algemeen niet. Ze hebben ook steevast minder voorkennis dan je denkt, zodat ze al een gigantische achterstand hebben vanaf het moment dat je je mond opendoet. Daarbij komen dan nog gebrekkige spreekvaardigheden en het meegeven van compleet irrelevante informatie. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat leerlingen moeten graven achter de onderliggende boodschap van al het gezwets?
Gelukkig zijn er enkele uitzonderingen. Vorige semesters hadden we enkele geniale proffen die met hun gevatheid, humor en duidelijkheid de lessen tot een plezier konden maken.
2) thuis studeren
Stel dat je 3 à 4 dagen in de week echt hard blokt. Op die manier kan je alle leerstof goed bijhouden, misschien zelfs beter dan door naar de les te gaan. Ik merk alleszins dat ik zodra ik begin te blokken ineens alles heel gemakkelijk vindt, terwijl dat in de les absoluut niet het geval is. Sommige mensen zeggen dan dat je door in de les aanwezig te zijn onbewust al heel veel meepikt van de leerstof. Dit is bullshit: onbewust leren bestaat niet. Als je oplet leer je bij en als je niet oplet leer je niet bij. Door de moeilijkheid van de leerstof en de storende elementen (vrienden waarmee ik kan babbelen) behoor ik tot de tweede categorie.
3) vrienden buiten de les
Waar ik het heel moeilijk mee heb als ik niet naar de les ga is te weten dat al mijn studiegenoten en vrienden op dat moment wél aanwezig zijn. Dit geeft me ten eerste een soort schuldgevoel omdat ik op dat moment waarschijnlijk helemaal niet aan het leren ben en ten tweede haat ik het dat ik hen dan niet zie.
Het eerste probleem is gemakkelijk opgelost: leren. Tot nu toe ben ik hier nog niet mee begonnen, maar ik kan me voorstellen dat het schuldgevoel zal smelten voor de zon wanneer ik begin. Het tweede is iets moeilijker, maar dit los ik op door buiten de lessen meer met mijn vrienden bezig te zijn. Door niet naar de les te gaan heb ik hier theoretisch gezien natuurlijk meer tijd voor. Of dit in de praktijk werkt wordt nog even afwachten.Er is wel nog een bijkomende moeilijkheid: de mensen waarmee ik sowieso al nooit afspreek buiten de lessen zal ik bijna nooit meer zien. Hiervoor heb ik voorlopig nog geen oplossing.
Toen ik naar de les ging haatte ik het dat ik moest kiezen tussen praten of opletten – beiden kan ik niet, ik ben immers van het mannelijke geslacht. Nu stelt dit probleem zich niet meer.
4) niet op weg
Ik verlies elke dag 20 minuten heen en 20 minuten terug door naar de les te gaan. Daarbij komt nog dat ons uurrooster nu zodanig verspreid is dat we een middagpauze hebben van 2 uur en half. Te weinig om naar huis te gaan maar te veel om in de Alma door te brengen. Er zijn ook dagen waarop we ‘s morgens 1 les hebben en ‘s avonds 1 les. Thuis zitten is tijdsbesparing. Het niet fietsen compenseer ik dan wel door te gaan sporten.
5) tijdsindeling
Zoals gezegd: 3 à 4 dagen studeren per week, de overige dagen gaan naar andere bezigheden waar ik normaal gezien geen tijd voor heb. Ik ben er van overtuigd dat als je je een hele dag lang op 1 enkel ding kan concentreren – bv. leren, bloggen, sporten, muziek maken – dat je dan enorm veel productiever bent dan wanneer je je dag opdeelt in duizend stukjes.
Het kan zijn dat ik na enkele weken radicaal van mening verander. In dat geval blijkt mijn discipline waarschijnlijk toch te klein en is het thuis leren mislukt…
Ik zou graag de mening van anderen over dit onderwerp horen. Er zijn erg veel mensen die het wel een aanlokkelijk idee vinden maar de stap (nog) niet durven te zetten. Anderen zijn compleet tegen. Wat denk jij? Comment!
Facebook
Twitter
Volg via RSS
Loading ...