Maar het is pas door de nieuwe filosofie van de karatelessen dat je het doorzettingsvermogen vond om er mee door te gaan. Stel dat je zonder ooit naar de les geweest te zijn en zonder ooit de nieuwe mentaliteit van karate ergens op te doen, kortom zonder je gedachten te veranderen, thuis alleen karate zou beoefenen. Ik vrees dat je het niet lang zou volhouden.

De “eerst” in de “eerst gedachten en dan daden” filosofie slaat dus eerder op het belang dan op chronologie in de tijd. Zonder je gedachten te veranderen hebben je acties weinig effect.

Ik geef toe dat je een soort initiator nodig hebt, een soort beginactie. Dit is trouwens bij alles zo: je kan geen nieuwe mentaliteit bouwen zonder te lezen of opzoekingswerk te verrichten of zonder uitleg aan iemand te vragen…

Het komt misschien wel hier op neer: je moet er helemaal voor gaan en er gewoon invliegen (ready-fire-aim) en tegelijkertijd je mentaliteit veranderen om het vol te houden.

Maar ik wil zelf voor uit.
Als ik achter uit kijk dan is dat de mooiste tijd tot nu toe.

Ja we lachen heel veel wat er daar na gebeurde nu wel.
Maar er moest eers heel veel tranen vloeien.
We lachen nu om mensen wat ze ons wilde aan doen.
Ja was er bijna in getrapt.
Maar had gelukkig een hele goede vriend die alles op ving
We lachen dat wij de niets over komen zijn na die tijd.
Ja we heb heel heel veel geluk gehad.
Want dat heeft ook een verhaal Maar is ook erg.
Maar mag ook niets vertellen.

Wordt ontoerekingsvatbaar” verklaart.
En nog veel meer moet afwacht maar onder tussen verbeter ik mijn schrijven.

Geniet van jou bla bla blog.
En van mijn honden en mijn kinderen en daar hoef ik niets uit te leggen.Hoef mijn eigen niet te verdegen

Ik geniet zelf van het verhaal hoe ik hier gekomen ben.
Ja op jou bla bla blog.

Watje met een groote glimlach die geniet overal van.
Nee niet overal van dat ik moet wachten en wachten en wachten Maar moet eerst tegen de woorden kunnen.

Voor dat ik verder gaat en alle maal nieuw mensen gaat onmoeten Kan ook niets zeggen net of het niet gebeurt is.

Maar dan ben ik niet meer wie ik ben.
Maar wil zo graag mijn zelf bluiven.
Maar ben zo blij dat ik van mocht geniet van hem

Nee nee had het niet willen missen .
Maar mijn liefde gaat ook niet over van jou.

ja ja ja moet zelf een stukje schrijven.
Op bla bla blog.

Het is ook zo klein om hier te schrijven
Maar heb daar nog geen zin in om alles te zoeken.

Ga gewoon lekker met de honden uit het is mooie weer
En geniet van de zon en van de wandeling .

groetjes watje

Maar voor mezelf heb ik heel vaak gemerkt dat ik onbewust andere dingen begin te doen, en dat die dingen een hele nieuwe wereld voor me openen. En zodoende mijn denkpatronen aanpassen.
Niet omgekeerd.

Ik verwijs u graag door naar mijn blogje over Karate.
Die sport ben ik begonnen zonder vooraf anders te gaan denken, ‘t zo een ‘spurr of the moment’-ding. Maar na 7 jaar merk ik heel duidelijk welke impact het op mij heeft gehad, hoe ik anders ben gaan denken, me anders ben gaan gedragen. Hoe ik veranderd ben tout court.

Ik vind deze post in en in contradictorisch met je Ready, Fire, Aim – filosofie. Hier predik je het bedachtzaam te werk gaan in aanpassingen, waar je enkele weken geleden nog ‘eerst doen, dan denken’ pleitte.
What gives?

(niet om de integriteit van je blog neer te halen ofzo, maar het leek me ietwat vreemd)

Groetjes en Vriendschap,

Stijn