Ik heb op dit moment even het gevoel dat ik gigantische stapels hooi op mijn vork heb liggen. Een aantal ton meer dan ik kan dragen.
Zojuist mijn punten gekregen: er door, maar wel minder goed dan vorig semester. Eén 9, waarvoor ik dus mijn buispunten kan gebruiken. Voor de rest nog drie 12′en, een 13 en een 17. Gelukkig dus wel drie maand vakantie 
Dit bewijst dan toch dat mijn theorie over niet naar de les gaan werkt. Het is perfect mogelijk om geen enkele les of oefenzitting te volgen en enkel met behulp van het Internet en je cursussen te slagen voor je examens. Ik zou nog veel betere punten hebben gehaald als ik tijdens het jaar effectief mijn planning had gevolgd – 4 dagen leren, 3 dagen chillen. Dit is volledig in het water gevallen en ik ben vrij laat beginnen leren.
Terug naar de stapels hooi: ik heb nu wel vakantie, maar zo voelt het nog niet. Ik heb enorm veel tijd nodig om me voor te bereiden op een optreden met 1 van mijn bands. Met de andere band blijven we ook repeteren. Daarbij komt nog dat ik een kot moet vinden voor volgend jaar. Dit allemaal tegen 1 juli, want daarna ben ik naar Werchter. Hopelijk wordt alles daarna wat rustiger.
Het vreemde is dat ik op dit moment een enorme behoefte aan vakantie heb. Gewoon niets doen, genieten van de zon en de leuke mensen rond me heen. s’ Avonds een terrasje doen, eens een bbq meepikken of andere leuke bezigheden. Dit staat natuurlijk haaks op waar ik me eigenlijk wil op concentreren nu: meer dingen bereiken, leren, er voor gaan.
Ik zoek nog altijd naar de perfecte manier om deze 2 levensstijlen te combineren. Moeilijk, want slaaptekort gaat gepaard met demotivatie.
Op zich is het niet zo vreemd dat ik naar vakantie snak: examens eisen nu eenmaal hun tol op het menselijke lichaam.
Hopelijk is het teveel-hooi-gevoel maar tijdelijk – daar ben ik vrij zeker van – en kan het vakantiegevoel volop beginnen
