Sep 212009
 

Wat hebben al deze activiteiten met elkaar gemeen? Da’s heel simpel:

De meeste mensen kunnen het niet!

Waarom? Omdat ze bang zijn.

En da’s heel logisch. Het is helemaal niet hetzelfde als bijvoorbeeld bang zijn van spinnen.

Bang zijn van spinnen is dom. Want waar wij wonen zijn spinnen ongevaarlijk.

Bang zijn van vrouwen versieren daarentegen is echter heel logisch en slim.

Nee?

Als je een wereldbeeld hebt zoals 99.999% van de mensen op deze wereld, dan ja. Vrouwen versieren is gevaarlijk. Presentaties geven is gevaarlijk. Spontaan zijn en vrijuit babbelen tegen mensen is gevaarlijk. Vriendelijk goeiedag zeggen tegen vreemden is gevaarlijk.

Je wordt immers totaal aan de genade van anderen overgelaten. Jouw lot ligt in de handen van de persoon waarmee je communiceert.

Pijnlijke stiltes. Boegeroep. Gehoon. Afwijzing. Het leven is geen pretje.

En veel mensen hebben dan ook de neiging om enkel met mensen om te gaan die al tot de “safe zone” behoren. Mensen waarmee ze al eens gebabbeld hebben. Of mensen die toevallig net op het goede moment op de goede plaats zijn, waardoor het minder awkward is om er mee te beginnen babbelen.

De meeste mensen beginnen niet eens aan public speaking. Ze zijn banger van voor een publiek spreken dan van doodgaan.

Met vreemden beginnen babbelen is al helemaal geen optie. Dan nog liever heel de avond dansen met je vrienden in een bar, terwijl je misschien stiekem een bepaald meisje dat op zo’n 2 meter van je vandaan staat wel heel erg leuk vindt.

Wat als dat wereldbeeld verkeerd is? Wat als je op een manier naar het leven kon kijken die je nieuwsgierig maakt in plaats van angstig?

Een wereldbeeld dat er voor zorgt dat je gewoon met iedereen die je tegenkomt een babbeltje kan slaan. Dat ervoor zorgt dat je vriendelijkheid uitstraalt, waardoor er ook gewoon meer mensen naar jou toekomen.

Zou het niet fantastisch zijn als je je zo vrij als een vogel zou voelen in deze wereld, zonder enige sociale restricties?

Want wees nu eerlijk: wat is het ergste dat kan gebeuren? Dat er iemand – 1 persoon van de 6 miljard mensen op deze wereld – niet met jou wil babbelen?

Als je met niemand durft babbelen omdat je bang bent om “afgewezen” te worden, is dat hetzelfde als dat NIEMAND van die 6 miljard mensen met jou wil babbelen. Het eindresultaat is net hetzelfde: je bent alleen. Dus je kan maar beter proberen.

Het wereldbeeld waarmee dit veel makkelijker wordt, werd al honderden jaren geleden door Buddha gepredikt. Op zich is het heel simpel:

We leven in een droomwereld.

Dit wil zeggen dat IEDEREEN met elkaar verbonden is. Er is geen sprake van individuen. Geen dualiteit. Alles is één.

Jouw bewustzijn is het bewustzijn van alle mensen.

Nu, ik kan begrijpen dat dat voor wetenschappelijke geesten zoals jullie helemaal niet zo gemakkelijk is om te aanvaarden. Ik ben er trouwens zelf ook totaal niet uit. Het is op z’n minst gezegd een fascinerend idee.

Wat ik wel weet, is dat je, als je op deze manier naar de wereld kijkt, alles veel gemakkelijker wordt.

Los van het feit of de wereld écht zo in elkaar zit of niet, is het een fantastische manier om naar de wereld te kijken.

Onze ouders hebben ons aangeleerd dat de wereld echt bestaat. Dat alles is zoals wij het zien.

Maar als je nog eens ergens naartoe moet, probeer je dan bij wijze van experiment eens in te beelden dat alles wat je ziet enkel in jouw verbeelding bestaat (er is overigens geen enkele manier waarop je kan bewijzen dat dit wel of niet zo is).

Ben je dan niet ongelooflijk nieuwsgierig naar wat er zich allemaal afspeelt achter de “muren” van jouw verbeelding? Ben je niet benieuwd om te weten waarom andere mensen zich gedragen zoals ze zich gedragen?

Alles is nu deel van jouw “verbeelding”. Alles behoort tot jou. Iemand pijn doen is jezelf pijn doen.

“Onbekenden” bestaan niet meer. Elke vreemde is onmiddelijk een goede vriend. Want iedereen behoort tot jouw droom.

Is dat geen fantastische manier om naar de wereld te kijken? Als je je inbeeldt dat je in een droom zit, of in een computerspelletje, dan wordt alles ineens zo simpel. Wat kan er nog misgaan?

Ga eens een babbelen met iemand die je niet kent. Wees nieuwsgierig. Ontdek. Wie weet kom je wel wat fantastisch leuke mensen tegen :)

Als je meer wil te weten komen over deze manier van denken, beluister dan eens de podcast van Steve Pavlina over Overcoming Fear. Het duurt 40 minuten, maar als je geïnteresseerd bent in wat ik zojuist heb beschreven, zullen dit misschien wel de 40 meest life-changing minuten van je leven zijn 😉

  12 Responses to “Over vrouwen versieren, presentaties geven en spontaan interessante mensen leren kennen”

  1. Toen ik deze podcast twee jaar geleden luisterde, voelde ik het. De trein was aan het vertrekken. En ik sprong erop.

    Ik zei dit zelfs nog letterlijk tegen een paar mensen die ik kende. Er ging niemand mee, maar gelukkig ben op de trein een heel aantal nieuwe, interessante mensen leren kennen :)

    Misschien wel de beste podcast ooit :)

  2. De hele wereld beschouwen als een droomwereld… okay, dat is mogelijk. Maar heb je al eens geprobeerd om de hele wereld te beschouwen als een schouwtoneel? (zoals Shakespeare).

    Heb je al geprobeerd om onze planeet aarde bekijken als één groot podium, waarop ieder zijn rol speelt? Waarin je ook ziet dat velen zich totaal verliezen in hun rol, zich identificeren met hun rol. Een podium waarop je echt wel moet uitkijken wat je doet. Je kan jezelf echt pijn doen, en je kan anderen kwetsen als je niet oppast. Het is ECHT!

    Ik kijk nu naar het leven alsof het één groot podium is met alleen maar beste vrienden. De essentie van mijn medeacteurs/vrienden is hun bewustzijn. Ik kies ervoor om er van uit te gaan dat er bewustzijn is “in” hen (hoewel we dat wellicht nooit wetenschappelijk zullen kunnen bewijzen (solipsisme)…. Ik wil en kies er voor om te leven alsof het universum zo in elkaar zit dat ik niet het enige bewustzijntje ben “op” deze planeet, waar”in” alles zich afspeelt:-). Ik zou me maar eenzaam voelen dan.

    Anyway, ik kijk nu zo al een tijdje naar de wereld als een podium met vrienden. En probeer mee te schrijven aan het script van het universum…. “Anderen wakker maken uit hun droom”, laat dat mijn rol maar zijn… en ja, toegegeven, daar ga ik soms zelf volledig in op. Dus maak me op tijd wakker als het nodig is. Thanks!

  3. Ik heb er ook lang moeite mee gehad om mensen die ik niet ken gewoon aan te spreken en daarmee te babbelen. De droom is een leuk idee dat ik nog eens moet proberen en dat zou natuurlijk niet alleen helpen bij angst en schaamte, maar ook dingen zoals pijn want jij bent iedereen.
    Maar wat mij altijd helpt is voor die moment van aanspreken eventjes denken dat ik het van het ben, de ster, the one and only. Ook al is dat natuurlijk niet waar, het helpt om die moeilijke eerste seconden door te komen.
    En dat werkt natuurlijk ook voor optredens ed.

  4. http://xkcd.com/642/#

    waar iedereen bang voor heeft bij het aanspreken van een onbekende :)

  5. schitterende cartoon:-)

  6. @Daan, da’s precies hetzelfde gevoel als ik nu heb :) alleen ben ik echt nog volop aan het experimenteren, ik denk dat het nog zeker een paar jaar gaat duren eer ik echt kan zeggen dat ik het “doorheb”…

    @Wim, bedankt voor je commentaar! Het wereldbeeld van een schouwtoneel, daar had ik nog nooit aan gedacht. Het lijkt me nogal hard trekken op ons alledaagse wereldbeeld… wat zijn de verschillen? :)

    Dat van “je kan mensen pijn doen, het is echt” daar ben ik het grondig met je oneens: uiteraard is het “echt”, maar dan kan je je afvragen wat “echt” is… Natuurlijk kan je mensen pijn doen, dat ervaren we elke dag in onze werkelijkheid… Het enige probleem is dat je nooit eens iets gaat proberen als je zo denkt, je wordt verlamd door angst… De “droomwereld” is enkel een manier om meer “liefdevol” om te gaan met de wereld en de mensen, het wil niet zeggen dat je dan plots gevaarlijke, onverantwoorde dingen gaat doen, het is natuurlijk niet zo dat je plotseling al je verantwoordelijkheid verliest :)

    Ik zeg trouwens ook zeker niet dat IK het enige bewustzijn ben van de wereld. Ik zeg dat wij ALLEMAAL het enige bewustzijn zijn van de wereld – groot verschil! (nu, ik moet toegeven dat ik het ook nog allemaal niet zo goed weet…) Dat van die iedereen als beste vriend zien vind ik alleszins fantastisch :)

    en dat van die anderen wakker maken uit hun droom, klinkt zeer mooi :) kan je daar wat meer uitleg over geven? Hopelijk tot een volgend commentaar! 😉

    @Thomas, ja inderdaad bij pijn zou het dus idd ook zeker kunnen helpen, da’s het mooie aan dat idee :) en idd, ik denk wel dat uw idee van ik ben de beste zeker werkt, moet ik absoluut eens proberen! en by the way, echt een heerlijke cartoon, één van de betere van xkcd =)

  7. @ Tokke

    heb juist een artikel in de standaard hierover gelezen, met een kerel die zeker wist waarover ie het had.

    bv:
    ‘Avontuur, dat is een van de sleutelwoorden. Risico’s nemen in je leven, zonder het comfort van een vangnet. Als je een baan hebt waar je van baalt, kap er dan mee en ga iets anders doen, iets wat je graag doet. Als je doet wat je graag doet, zal elke vrouw je interessant en aantrekkelijk vinden.’

    ‘Voor je het weet, eindig je als een bedelaar onder een brug’, oppert Alex, de nuchtere jurist. ‘Dat heb je verkeerd voor, zegt Perrion. ‘Ga eens met de zwervers praten in de straten van Brussel. Ik daag je uit om er eentje te vinden die daar terechtgekomen is omdat hij besloot te doen wat hij graag deed.’ Die zit.

    denk wel dat dit je zou interesseren :)

    http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=F02G2177

  8. Joe Joosen, da’s idd wel een interessant artikel, ‘k heb het met veel plezier gelezen :) en het moet wel cool zijn om eens met die kerel een babbel te doen 😉

  9. […] Dit is de levenswijze van Buddha. Het is ongelooflijk moeilijk om dit effectief in de praktijk om te zetten, maar het is zeker de moeite waard om te proberen of om tenminste eens over na te denken. Ik heb zelf meer over dit onderwerp geschreven in een artikel getiteld “Over vrouwen versieren, presentaties geven en spontaan interessante mensen leren kennen“. […]

  10. Wat een goed artikel! petje af , vrouwen aanspreken zal voor de meeste mannen altijd eng zijn maar behalve het gevoel accepteren kan je er weinig verder aan doen.

    Gr

    Jonathan

  11. De meeste mannen zullen minder moeite hebben om een (in hun ogen) lelijke vrouw aan te spreken dan een hele mooie. Als een man een mooie vrouw als gelijkwaardig ziet, zal het misschien een stuk eenvoudiger gaan

  12. Met vrouwen versieren kom je al heel ver, als je het gewoon maar eens gaat doen.

    En nog meer falen is daarbij de beste weg naar succes….

    Op het moment dat je haar dus benadert en probeert te versieren ben je al een succes.

 Leave a Reply

(required)

(required)

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Loading...

Welkom op Toomas.be, de grootste Nederlandstalige Personal Development Website!