Archive for September, 2009

The Party Is Where I Am At

September 12th, 2009

Ook wel:

IK BEN HET FEEST

Onthoud deze zin voor de rest van je leven. Je gaat hem nog vaak moeten herhalen ;)

 

Ooit al eens zware verplichtingen gehad? Gaan dineren met je grootmoeder? Businessmeeting? Overwerk? Quality time met het gezin? Sociale verplichtingen? Op een matig leuk feestje? Foute inschatting, geen vliegtickets meer en zodoende thuis in de sofa?

Dit alles terwijl er zich ergens anders iets héél erg leuks afspeelt, waar jij dus op geen enkele manier deel van kan zijn?

 

Ik heb het al dikwijls voorgehad. Ik heb bijvoorbeeld meerdere keuzes om mijn avond te vullen. Ik kies iets, en blijkt dat de andere keuze véél leuker is. Meestal begin ik dan te piekeren. Wat als ik toch naar dat ander ding geweest was. Iedereen amuseert zich te pletter buiten ik. Jaloezie.

 Gewoon al het feit dat ik niet bij dat ander ding betrokken ben, maakt de hele situatie véél erger, terwijl hetgeen ik aan het doen ben eigenlijk niet per se stom is…

 

Het geweldigste, spetterendste feest ooit gaat door op de dag dat jij net niet kan?

Whatever!

Denk gewoon aan wat JIJ op DIT MOMENT aan het doen bent en zie er het POSITIEVE van in.

Maak er gewoon iets leuks van! Amuseer je te pletter. Denk niet aan de rest van de wereld. Denk aan wat je nu doet en aan alles wat daar leuk aan is :)

 

Bij mij werkt dit fantastisch. Ik denk aan het zinnetje “The party is ALWAYS where I’m at” en ik begin spontaan te lachen en plezier te maken. Hoe stom mijn huidige verplichting/locatie ook is!

Denk eraan: uiteindelijk ben jij de enige persoon die ervoor kan zorgen dat je blij bent :)


De genialiteitsratio

September 11th, 2009

Tip van de dag:

Gooi je goede ideeën weg…

En gebruik alleen de GENIALE ideeën!

Dit geldt in alle creatieve bezigheden.

Op deze manier wordt ALLES wat de mensen van jou zien geniaal!

Misschien zien de mensen minder, maar dat is helemaal niet erg. Ze zullen je herinneren als de blogger die altijd de perfecte artikels maakte. De schrijver die de machtigste boeken schreef. De muzikant die de meest goddelijke tonen uit zijn instrument kon halen. De schilder die alleen mooie schilderijen creëerde.

Is dat niet beter dan herinnerd worden als de persoon die wel OK was? De persoon die “wel redelijk mooie dingen maakte”? Of erger: helemaal niet herinnerd worden?

Ik weet wel zeker wat ik wil: mensen moeten mij zien als een geniale blogger. Niet als een “ça va” blogger.

Ik heb tientallen schrijfsels waaraan ik ooit ben begonnen, maar die heel waarschijnlijk nooit het daglicht zullen zien… Ik wil enkel nog ideeën gebruiken die écht goed zijn, en de rest gewoon weggooien.

En zo mijn genialiteitsratio (geniale creaties / totaal voor publiek beschikbare creaties) een beetje opkrikken ;)

Aan alle bloggers out there: we hebben een missie. Kwaliteit! Doe niet mee aan de vervuiling van het Internet… :)

Ter herinnering

September 9th, 2009

suggestions_for_success

Ik doe alsof ik bezig ben zodat het lijkt alsof ik succes ga hebben

September 7th, 2009

Iedereen kent ze. De pseudo-nuttige taken.

Email checken. Je dag plannen. Dromen over succes. Facebook checken. Boeken over persoonlijke groei lezen. De aandelenkoers nauwlettend in de gaten houden. Bezoekersaantallen checken. Surfen naar blogs over succes.

Op zich zijn deze dingen leuk om te doen. Meestal zijn ze zelfs nuttig, tenminste in combinatie met ACTIE.

 

Als je gaat joggen, besteed dan geen aandacht aan je sportkleren of aan het hele opwarmgedoe. Ga gewoon joggen.

Als je in een band zit, zeur niet weken aan een stuk dat je het gaat maken. Maak gewoon betere muziek.

Als je gezonder wil gaan eten, maak je dan geen zorgen om al die belachelijke regeltjes die toch niet werken. Eet gewoon minder.

Als je een meisje wil versieren, zoek dan niet de hele avond lang oogcontact. Zeur dan niet de hele avond tegen je vrienden dat je haar het mooiste meisje van de wereld vindt. Stap gewoon naar haar toe en begin te babbelen.

 

Het grote gevaar is dit: wanneer je deze randactiviteiten doet, LIJKT het alsof je keihard aan het werken bent. Het lijkt alsof je op weg bent naar succes. Alleen ben je in wezen NIETS NUTTIG aan het doen.

Zelf heb ik gemerkt dat ik véél te veel de statistieken van Toomas.be check. Nergens voor nodig: 1x per dag is zeker voldoende, maar het is sterker dan mezelf. Hierdoor verlies ik kostbare tijd. Ik zou beter nadenken over steengoede artikels :)

Gratis Draadloos Internet

September 6th, 2009

Juist terug van familieweekend. Mooi hotelletje in de Ardennen. Op de website stond:

“gratis draadloos internet”

Bleek een Belgacom hotspot te zijn. Zit ik bij Belgacom? Nee. Heb ik Belgacom Hotspot 1-uur-surfen-kaartjes? Nee.

Maar kijk, wat een meevaller: de (overigens hoogst onvriendelijke) hoteluitbater geeft me zo’n kaartje. Gratis!

Na een half uur sukkelen (de Belgacom website blijft uitvallen, verbinding met de server verbroken, paswoord komt niet door via gsm) krijg ik dan uiteindelijk mijn login en paswoord ingevuld.

Spannend! Bijna Internet!

Ik druk op “login” en er komt te staan:

“Login/paswoord combinatie niet juist”

Ok. Tweede keer proberen. Derde keer proberen. Nieuw kaartje gaan halen. Opnieuw proberen. Dit terwijl de verbinding met de server constant verbroken wordt, waardoor dit hele procedé minstens een uur duurt.

Dan besluit ik te vragen aan de hoteluitbater wat er scheelt.

Hij vertelt me dat de schuld bij Belgacom ligt en dat “dat bij sommigen wel lukt en bij anderen niet”.

What the fuck?

Je bent een hoteluitbater en je zet op je site dat je gratis draadloos internet hebt.

Ben ik nu de enige die van mening is dat het JOUW verantwoordelijkheid als hoteluitbater is om naar Belgacom te bellen en dat probleem te verhelpen?

Make it work!

Hij mag blij zijn dat ik de naam van het hotel niet noem, want dan zou elke persoon die die naam op Google intikt rechtstreeks op deze rant uitkomen.

Kortom: het was niet de bedoeling dat er de voorbije 2 dagen geen posts waren ;)

Levensles #6

September 3rd, 2009

howtogetthegirl

Hoe werken ideevirussen?

September 2nd, 2009

“If at first, the idea is not absurd, then there is no hope for it” – Albert Einstein

Een ideevirus is een idee dat blijft hangen bij mensen. Als iemand jou over zo’n idee vertelt, is jouw eerste reactie “wow” en jouw tweede reactie “dit moet ik aan iedereen die ik ken vertellen”. Hierdoor geraken zo’n ideeën zeer snel verspreid (zoals virussen). Exponentiële groei, iemand?

Als je een naam of product wil promoten, kan zo’n ideevirus dus ongelooflijk handig zijn. Het steunt op het principe van viral marketing. Binnen de kortste keren kent iedereen jouw product. Snel. Belachelijk goedkoop ten opzichte van traditionele reclame. Het is mond tot mond reclame, maar in plaats van slechts één-tot-een-paar-relaties, kan je idee nog véél sneller verspreid worden door de opkomst van de sociale media. Nu kan iedereen jouw idee aan zijn hele vriendenkring/fanbase/subscriberbase verkondigen door slechts 1 knopje in te drukken (één-tot-duizenden-relatie). Als er dan enkele grote bloggers jouw idee oppikken, kan je idee zich over de hele wereld verspreiden in slechts luttele uren. Internet kan toch mooi zijn ;)

Er is slechts één groot nadeel.

Niemand kan voorspellen welke ideeën opgepikt gaan worden en welke niet. Het is belachelijk moeilijk om een ideevirus te creëren.

Uiteraard kan je de mensen ook een handje helpen bij het doorvertellen, zoals Bill Gates in zijn vroege jaren gedaan heeft. Hotmail is zo snel kunnen groeien doordat iedereen die met Hotmail een email verstuurt ook reclame maakt voor Hotmail. Onderaan elke mail staat er “Get your private, free email at http://www.hotmail.com”.

Geniaal.

Een ander voorbeeld is het reclamefilmpje dat onlangs door Belgacom werd verspreid. Wat op het eerste zicht lijkt op gewone, traditionele reclame, is in feite een sluw, diep-over-nagedacht ideevirus. Wie kent er nu niet de gevleugelde woorden “Hela hela, sebiet no koffiekoeken for you eh”.

Wat de meeste mensen echter niet beseffen, is dat ze elke keer ze die woorden uitspreken niet alleen heel grappig gevonden worden door hun vrienden, maar ook elke keer de kassa van Belgacom doen rinkelen. Ze maken reclame zonder dat ze het zelf beseffen. De talrijke Facebook groepen helpen natuurlijk ook. Je zou kunnen zeggen dat ze de schoothondjes van Belgacom zijn. Wil je de rijke bedrijven echt nog rijker maken?

Geniaal.

De hele “Joden zijn slecht”-machinerie van Hitler is ook een ideevirus. Mensen geloofden het echt, mede door de technisch perfecte speeches van Goebbels etc.

Geniaal (en bijzonder gruwelijk).

Ander voorbeeld. het sterrenmeisje. Op minder dan 24 uur tijd wist héél Vlaanderen wie dat meisje was. Omdat “een meisje beweert dat ze in slaap gevallen is terwijl ze getatoeëerd werd en heeft nu 56 sterretjes op haar gezicht staan” een ideevirus is. Je praat erover, je lacht ermee. In dit geval was het ideevirus niet bewust gecreëerd. Het is toevallig tot stand gekomen. Er is trouwens ook niets nuttigs mee gedaan. Het enige gevolg is dat dat meisje waarschijnlijk voor de rest van haar leven psychische problemen zal hebben.

Een idee kan krachtig zijn. Héél krachtig. Maar hoe bedenk je zo’n idee? Zelf ben ik geen expert. Ik heb nog nooit een écht ideevirus weten te bedenken, hoewel ik al een gelijkaardige (minder sterke) ervaring meegemaakt heb:

Toen ik zo’n 15-16 jaar was, hield ik me veel bezig met web design, coding en vooral ook het creëren van communities online. Ik dacht na over vragen zoals “hoe wordt een forum succesvol?” en “Hoe krijgt een website een community van fans achter zich?”. Ik had een volledig zelf-gecode en zelf-gedesignde site waarop ik zelfgeschreven artikels en tutorials zette over webdesign. De naam van de site was Tomorrow’s Designers. Ironisch, maar die site kreeg veel meer traffic dan deze website. Ten eerste omdat die in het Engels was en ook omdat ik veel links kreeg van sites die tutorials verzamelden.

Op een dag had ik een artikel geschreven, getiteld “How to create a succesful community?”. Ik zette enkele links naar mijn toenmalige website en mijn naam erin en plaatste het op 2 websites die gratis artikels verzamelden. Tot mijn grote verrassing stond mijn klein artikeltje (dat trouwens nog wat taalfouten bevatte) na enkele dagen op honderden websites over webdesign. Uiteraard schoot mijn Google rank de hoogte in (door al die links) en werd mijn site veel meer bezocht.

Mijn ogen gingen open. Dat was mijn eerste ervaring met de kracht van exponentiële groei. Wow.

Spijtig genoeg had ik al snel daarna andere interesses. Mijn website ging down en mijn domeinnaam (http://www.tomorrowsdesigners.com) was terug publiek domein. Vreemd genoeg werd die direct ingepikt door iemand anders. Er werd reclame opgezet. Logisch, al die links naar mijn website bestonden nog steeds, dus diegene die mijn domeinnaam had gekocht, verdiende aan mijn inspanningen om die domeinnaam bekend te maken.

Nu ik bezig ben met persoonlijke groei, wil ik uiteraard iets gelijkaardigs meemaken! Ik wil ideevirussen bedenken, want ik weet zeker dat dat de ideale manier is om mijn website veel bekender te maken.

Hoewel woorden soms heel sterk kunnen zijn, toch is de beste manier om een ideevirus te maken nog steeds via emoties. Muziek en beeld kunnen emoties oproepen en zo mensen aanzetten tot denken. Voorlopig ben ik gebonden aan het geschreven woord, maar op zich is dat geen probleem.

Het perfecte ideevirus:

  • roept emoties op, zoals kwaadheid of onbehagen (bv: An unconvenient truth van Al Gore)
  • doet nadenken.
  • heeft zeer, zeer sterke weerhaken. Het blijft aan je kleven en je geraakt er niet van af.
  • is niet passief. Roept op tot actie (zodat je precies doet wat de maker wil, bv. kopen).
  • is dikwijls (op het eerste zicht) véél absurder, riskanter, debieler, sociaal onaanvaardbaarder dan normale ideeën. Blijkt achteraf ook véél genialer te zijn…
  • plant zichzelf voort. Zodra het zich aan een mens hecht, blijft die anderen besmetten.

Hoe mijn ideevirus er precies gaat uitzien: geen idee. Maar wees maar zeker dat er eentje komt…

Jij nog ideeën? ;)

Momentopname van het leven

September 1st, 2009

(met dank aan Clopin, door wie ik dit filmpje vond)