Ik wandelde gewoon met mijn vriendin op het voetpad. Keek achterom naar een kerel die begon te roepen toen hij ons passeerde.
Hij kwam naar ons toe en stampte ineens keihard op mijn fiets…
Bleef me 5 minuten achtervolgen, duwen, zeer agressief, met bewoordingen in de trant van:
“Komaan gast, ge zijt kleiner dan mij, waarom slaagt ge mij ni”
“Kijk ni zo fars naar mij, ik slaag u in elkaar”
Wat hij dan ook effectief deed… Sloeg me op mijn hoofd en stampte op mijn knie.
Op dit moment raasde er vanalles door mijn hoofd:
Ik kan die gast zo aan. 1 welgerichte slag en hij is out. Ik heb karate en kung fu gedaan.
Maar langs de andere kant ook:
Misschien maak ik het zo erger. Als ik hem niet juist raak, beginnen we te vechten. Als ik hem te hard raak is hij dood of ernstig gewond.
Ik wil mijn vriendin niet in gevaar brengen.
Wie weet krijg IK nog de schuld als ik hem raak.
Ik besloot.
Hij liep nog wat achter me aan, stampte nog eens goed op mijn fiets en weg was ie.
Was dit nu nobel, of noemen ze dat tegenwoordig laf?
Peace 
As we made our way around the world we encountered love, hate, rich and poor, black and white, and many different religious groups and ideologies. It became very clear that as a human race we need to transcend from the darkness to the light and music is our weapon of the future. This song around the world features musicians who have seen and overcome conflict and hatred with love and perseverance. We dont need more trouble, what we need is love. The spirit of Bob Marley always lives on.
Andere posts die je misschien interessant vindt:
Facebook
Twitter
Volg via RSS
Loading ...
In de woorden van Sting: “It takes a man to suffer ignorance and smile”. Petje af, goed gedaan!
[Antwoord op deze comment]
Volgende keer belt ge mij en sla ik die dood =)
[Antwoord op deze comment]
Ik wil je inderdaad ook even een schouderklopje geven hiervoor mate, goed gedaan.
Zou je agressief gereageerd hebben, dan zou je deze man precies hebben gegeven wat hij wilde. Het is te makkelijk om je te laten verleiden tot zo’n reactie, juist daarom respect voor degenen die daar boven kunnen staan.
Ik herken je situatie volledig, ik ben ook geen kleine jongen en ook de nodige martial arts achter de hand. En juist omdat het daarom zo makkelijk is om voor de “quick fix” te kiezen, daag ik mezelf altijd weer uit om “beter te zijn dan dat”.
Simpel gezegd, als je terug kijkt… Zie je jezelf liever iemand in elkaar trappen die kleiner is, of je schouders ophalen over zijn achterlijke gedrag en kiezen voor een hogere staat van zijn.
[Antwoord op deze comment]
Debora, da’s echt een supermooie quote
dankje!
Stijn, zelf zou ik het ook wel gekund hebben ze
maar bedankt da ge me wilt bescherme =)
Mark, Thanks!! Ik weet niet wat het is, maar nu ben ik steeds meer aan het twijfelen… Waar ligt de grens? Op welk moment MOET je ingrijpen? Voor hetzelfde geld haalt hij ineens een mes tevoorschijn, en had je dat kunnen voorkomen door hem onmiddelijk 1 zware slag toe te dienen?
Voorlopig neem ik er vrede mee.. Ik geloof wel dat ik het juiste heb gedaan, het voelt wel goed te weten dat ik op die hogere staat van zijn ben. Alleen spijtig voor hem natuurlijk
[Antwoord op deze comment]
Nice!
In een opleiding contextuele therapie hebben we het hier per toevel net over gehad, en wel over de vraag: “hoe komt het dat de ene in staat is om het zo te laten en de ander er zou opvliegen”.
Denk maar eens aan het verhaal van Nelson Mendela, die na 27 jaar onschuldig gevangenschap president werd en dat zonder enoge vorm van rancune.
Ook de ene dag is de andere, niet?
Het antwoord was eigenlijk wel heel mooi: we hebben allemaal een balans van geven en nemen. Wanneer we in ons leven heel wat krediet hebben gekregen, veel vertrouwen en liefde (vooral in onze kinderjaren), dan hebben we ook wel wat over en dan zijn we tot zoiets in staat.
Anyway… mijn antwoord hier doet eigenlijk heel veel oneer aan wat Nagy met zijn contextuele therapie allemaal bedoelde…
Jouw artikel deed me eraan denken.
[Antwoord op deze comment]
Toomas Reply:
October 21st, 2009 at 10:32 pm
Hey Jan, ik ben eigenlijk wel benieuwd naar die contextuele therapie! Gaf jij de opleiding of was je in opleiding?
En ja, Mandela moet wel heel veel liefde gekregen hebben vroeger
[Antwoord op deze comment]
Jan Reply:
October 23rd, 2009 at 3:32 pm
@Toomas, ik volg zelf opleiding en geef opleiding
Voor mij is leren een proces dat nooit af is. De contextuele stroming is een van mijn steunpilaren en is super boeiend. Als je er graag iets meer over weet, geef dan een seintje. Dan geef ik je graag wat meer info, linkjes naar, ect…
Groetjes
Jan
[Antwoord op deze comment]
Toomas Reply:
November 15th, 2009 at 11:15 pm
Hey Jan, ik laat zeker weten als ik er eens wat meer info over wil!
Bedankt!! Ik begrijp trouwens helemaal wat je bedoelt met het leren dat een proces id at nooit stopt 
[Antwoord op deze comment]