Ooit al gemerkt dat de meeste mensen eigenlijk gewoon LUIE PATATTENZAKKEN zijn? Ik moet toegeven dat ik me ook dikwijls in die regionen begeef, maar je moet er eens op letten. Let op de mensen om je heen. Let op je eigen gedrag.
Hoeveel uur op 1 maand ben je eigenlijk ECHT bezig met iets te verwezenlijken? Hoeveel uur op 1 maand heb je ECHT het gevoel dat je tot de limiet, tot je uiterste kunnen aan het gaan bent?
Niet veel, lijkt me zo.
Ik heb heel erg vaak het gevoel dat ik ongelooflijk veel meer zou kunnen doen wanneer ik er toe gedwongen werd door een bepaalde situatie.
Als ik geen geld van mijn ouders kreeg om naar de universiteit te gaan, dan moest ik wel een manier bedenken om geld te verdienen.
Als de universiteit op 100 kilometer van hier lag en als koten en het openbaar vervoer en autos niet bestonden (ok, slecht voorbeeld, maar je begrijpt mijn punt) dan MOEST ik wel echt hard aan sport doen.
Voor veel mensen maakt het echt gewoon niet uit of ze nu goed worden in iets of niet. Het zal hen WORST wezen.
En ik begrijp hen. Waarom zou je je moe maken als je ook gewoon languit achterover kunt gaan liggen in de zon met een Long Island Ice Tea in de hand?
“Als het geen moeite zou kosten, zou ik eventueel wel eventjes de beste willen zijn…”
Als jij iemand bent die er wel voor gaat, heb je onmiddelijk een HEEL grote voorsprong. Als je begrijpt dat genieten van het leven en iets bereiken hand in hand kunnen gaan, dan heb je nog een grotere voorsprong.
“They say that for every open audition for a role, there are 500 applicants. But that isn’t too important, so long as you remember 490 of those applicants are idiots.” – Cal Newport
Andere posts die je misschien interessant vindt:
Toch echt wel eens proberen tijdens deze examenperiode tot het uiterste te gaan. Want er moet nog teveel gedaan worden op een veel te korte tijd om zo maar even met een Ice Tea in de zetel te gaan liggen
[Antwoord op deze comment]
Hehe bij mij net hetzelfde
Maar na de examens weer eens volop genieten van alles wat het leven ons te bieden heeft 
(eerst en vooral: Snowboarden!)
[Antwoord op deze comment]
Ware woorden. Maar het probleem is moeilijker dan het lijkt. Je moet (een stukje) uit je comfort zone komen. Maar daar voel jij je prettig, dus het verlaten voelt in eerste instantie verkeerd. Dit leidt er toe dat je vervolgens toch maar in je comfort zone blijft.
Door te weten dat uit je comfort zone gaan werkt (door dit bijvoorbeeld te lezen op een blog als deze of de mijne), kun je wellicht toch die stap zetten. Op dat moment ontstaan er groei kansen.
[Antwoord op deze comment]
kheb hier maar één woord voor: wow. je hebt keiveel mensenkennis! kvind t echt geweldig geschreven.
[Antwoord op deze comment]
Dag Thomas, (dag eventueel andere mensen,)
long time no see (hopelijk wel op oudejaar!).
Ik vind dat je met dit artikel er volledig naast zit. Die mensen die met hun Long Island Ice Tea aan het genieten zijn van niets doen, bereiken alles wat een mens moet bereiken.
Ze genieten van het leven en dat is waar alles om draait. Als je je hele leven lang niets anders doet dan genieten van goed weer en cocktails, heb je het best mogelijke leven gehad.
Als je je hele leven lang zwoegt en werkt aan iets ,maar tijdens dat streven naar dat doel amuseer je je niet, dan heb je een slecht leven gehad. Alleen achteraf, wanneer je datgene waar je voor ging, gehaald hebt, kan je genieten. En indien je er niet eens in slaagt om je doel te bereiken, dan heb je je hele leven vergooid.
Uiteraard moet dit genuanceerd worden, maar daar heb ik de tijd noch de ruimte voor.
En uiteraard kan men de periode van ‘een heel leven’ ook inkorten naar een maand, een jaar of zelfs een uur.
Geniet van het moment. (zin om morgen bij mij thuis cocktails te komen drinken? Ik heb toch geen andere -correctie: betere [voorlopig staat er 'Materialen & Technieken studeren' in mijn agenda]- plannen)
Joram
[Antwoord op deze comment]
Beste Toomas, Joram en anderen,
Interessant onderwerp; er is een leuke discussie op handen.
Toomas: Je hebt het over motivatie. En je valt mensen aan die er, volgens jou, een gebrek aan hebben. Er bestaat inderdaad zoiets als een minimale motivatie, anders ga je dood. (eten, drinken, aan de kant gaan als er een rotsblok op je afkomt, e.d.) Motivatie krijg je door een doel te creëren. Een doel is bij zowat iedereen: overleven. Bij anderen: een diploma burgerlijk ingenieur behalen. Naargelang welke doelen je kiest na te streven, kan je uitzonderlijke dingen verwezenlijken. Toomas beweert dat mensen lui zijn wanneer ze niets doen omdat ze geen motivatie hebben of geen ander doel hebben dan de toestand waar ze zich in bevinden te bewaren. Naar mijn mening fout. Mensen die niets doen maar zichzelf toch doelen voor ogen houden en dus reden tot motivatie hebben. Dat is luiheid. Een menselijke eigenschap die zeker te bekritiseren valt. Maar wat jij in paragraaf 2 en 6 impliceert is niet menselijk. Blijven gaan, zodat alles wat je doet het idee van een realisatie teweegbrengt om toch maar tot een maximale prestatie te komen. Geen rust zolang je deze niet nodig hebt. Dit gaat over vraatzucht, over het leven dwingen een economische vorm aan te nemen. Namelijk: Winst. Het “Ik” zo doorduwen dat het zich in het geheel onderscheidt. Waar vindt men deze karakteristieken nog terug? Bij Kanker met de grote K. (on-)Gecontroleerde groei, zonder einde.
Mensen die tevreden zijn met de toestand waar ze in zitten, zijn niet lui. Dit gaat over de persoonlijke keuze: “Met hoeveel ben ik tevreden?”
[Antwoord op deze comment]
Eerst en vooral: sorry voor het late antwoord.
@Bart, helemaal mee eens!
@Valerie, Thanks!
@Joram:Ik geniet ook enorm graag van languit achterover liggen in een zetel met een Long Island Ice Tea (zoals je ongetwijfeld wel weet
), maar je moet natuurlijk wel het geld en de tijd ervoor hebben. Je kan niet overleven zonder geld. Hoe geraak je aan geld? Voor bijna iedereen is dit: waarde creëren, iets toevoegen aan de maatschappij. Heel uitzonderlijk heb je geluk en kan je genieten van een erfenis of ben je een Lottowinnaar. Een derde mogelijkheid is op oneerlijke wijze geld afpakken van de maatschappij.
Laten we ervan uitgaan dat je zoals de meeste mensen geld verdient door waarde te creëren. De meeste mensen doen dit op een manier die ze eigenlijk niet willen. Ze werken 40 jaar lang aan een middelmatig interessante of zelfs ronduit saaie job en hopen dan op een pensioen, zodat ze eindelijk kunnen genieten van het leven.
De vorige paragraaf is wat jij ook hebt beschreven en daar ben ik het volledig mee eens. Je moet in het hier en nu genieten.
Maar: Ik ben er van overtuigd dat
1) de meeste mensen dit niet zomaar kunnen. Je hebt dus een inkomen nodig en liefst dus op een “goede” manier. Geen geld afpakken van anderen maar waarde leveren. Stelen is uit den boze. Pokeren en op de beurs spelen zijn geen dingen waar ik zelf geld mee zou willen verdienen, maar deze zijn nog ok omdat de andere partij hier op voorhand akkoord gaat met een mogelijk verlies.
2) als je de Lotto zou winnen en je absoluut geen zorgen aan je hoofd zou hebben, dat er dan veel mensen zouden zijn die absoluut NIET gelukkig zouden zijn. Ze zouden zich doodvervelen omdat ze geen DOEL hebben in het leven. Het is juist het streven naar iets (“de weg” volgens Boeddha) dat je genot schenkt, en niet de toestand van bereikt hebben op zich. Uiteraard vind ik het ook dom om naar iets te streven en geen plezier te hebben in het streven. Wat ik wil zeggen: zelfs gewoon plezier maken is een vorm van streven. Iemand die heel leven lang op een eiland zit met cocktails en goed weer zal zich doodvervelen en zelfmoord willen plegen. Je echt amuseren is gelijk aan streven. Streven naar het scoren bij meisjes, streven naar goed kunnen dansen, streven naar sociaal zijn. Streven naar het winnen in een discussie met goede vrienden. Nietsdoen is saaiheid.
3) je misschien we af en toe momenten nodig hebt waarop je je absoluut naar niks streeft, niks moet enzovoort, maar toch zeker niet je hele leven.
@Andreas, ik val niemand aan, ik probeer mensen te doen nadenken. Als je een blog hebt moet je af en toe zwart-wit durven denken
Jij stelt dat mensen die geen doelen hebben en de status quo willen bewaren niet lui zijn. Dat je pas lui bent wanneer je wél doelen hebt en vooruit wil maar er niets aan doet.
Ik beweer dat iederéén op één of andere manier vooruit wil. Behalve misschien als je in een zware depressie zit, ok, maar dan ben je ook niet lui, dan heb je een ziekte en moet je behandeld worden.
Dus, als je bovenstaande paragraaf als waar aanschouwt, is de logische conclusie dat iedereen die niets eraan doet om vooruit te geraken lui is.
Die vergelijking met kanker vind ik hier totaal niet gepast. Ik heb nooit iets gezegd over blijven gaan totdat je erbij neervalt. Pauzes, ontspanning en je amuseren zijn uiteraard nodig.
Maar ik geloof dat absoluut iedereen vooruit wil. Iedereen wil iets bereiken. Anders zou je gewoonweg niets meer doen in je leven. Zelfs als je tevreden bent met de toestand waar je in zit, zijn er nog altijd dingen die je wil realiseren.
Ook mensen die geen carrière nastreven willen dingen bereiken, bv een huisje-tuintje ideaal, of gelukkig zijn met je geliefde.
Er is niemand die niets wil!
Maar de vraag waarmee je afsluit is inderdaad zeer terecht. Iedereen moet voor zichzelf uitmaken wat hij/zij wil hebben/doen/bereiken in het leven.
[Antwoord op deze comment]