Met je rug tegen de muur staan. Geen andere keuze hebben. Iets absoluut tegen je zin moeten doen.
Onzin!
Als je machteloosheid ervaart betekent dit meestal gewoon dat je bang bent. Je hebt de moed niet om iets aan je huidige situatie te veranderen, waardoor het lijkt of je gevangen zit.
Het is alsof je een gevangene bent terwijl de celsleutel gewoon in je broekzak steekt! Alleen ben jij ervan overtuigd dat die sleutel door de cipier bewaard wordt. De onmogelijk te bereiken cipier…
Keuzes
“If you limit your choices only to what seems possible or reasonable, you disconnect yourself from what you truly want, and all that is left is compromise.” – Robert Fritz
Laat ik je iets vertellen:
Je hebt ALTIJD meer dan 1 of 2 keuzes.
Wat is het grootste probleem waar je op dit moment mee zit? De grootste moeilijkheid?
Wel, schrijf nu eens 20 manieren op om dat probleem op te lossen. Schrijf eens 20 alternatieve keuzes op.
De eerste 5 zullen heel gemakkelijk zijn. De “logische” oplossing. Maar daarna wordt het moeilijker… Maar ze zijn noodzakelijk om alles eens van een ander, creatiever perspectief te zien.
Leer vrij zijn
“Limits exist only in the mind”
De enige die jou limitaties oplegt ben JIJ ZELF.
Dwingen je ouders je om geneeskunde te studeren terwijl je zelf liever acteur/actrice wordt? Bespreek het met hen, werk zolang op hen in totdat ze toegeven. Doe hen inzien waarom jij het bij het rechte eind hebt. Of zeg gewoon resoluut nee en doe je eigen ding. Of zorg dat je financiëel onafhankelijk van je ouders verder kan en doe wat je moet doen.
Snap je wat ik bedoel?
Er zijn ALTIJD alternatieven.
We maken dikwijls hokjes in onze eigen hersenen waarin we vrij kunnen denken, maar buiten die hokjes geraken we niet.
Al jouw weerstand tegen dit artikel komt heel waarschijnlijk ook doordat zo’n hokje jou tegenhoudt.
“Ja, Toomas, allemaal goed en wel, maar zo simpel is dat allemaal niet…”
JAWEL! Zo simpel is het wel.
Kan je mij in alle eerlijkheid zeggen dat je echt machteloos bent? Dat er écht geen andere keuze is?
Maar wil ik die hokjes wel afbreken?
Dikwijls is het gemakkelijker om gewoon aan te nemen dat je machteloos bent. Op die manier moet je geen verscheurende keuzes maken. Je moet niet dapper zijn, en nadenken over wat je écht wil is al helemaal niet nodig.
Het “lot” beslist dit allemaal voor jou.
Maar als je over 10 jaar terugkijkt, zal je merken dat datzelfde lot je helemaal niet naar je dromen heeft gebracht. Het heeft je in een willekeurige richting geslingerd.
Persoonlijk
Ik zit zelf ook met een heel aantal problemen en keuzes waarover ik moet nadenken. Een voorbeeld is dat ik heel erg graag meer tijd zou willen om te schrijven en te werken aan mijn blogs. Gedeeltelijk heb ik dit opgelost door niet naar de les te gaan, maar ik heb dit semester ook heel wat verplichte vakken en groepssessies. Een logisch vervolg is dat ik me ook afvraag wat ik eigenlijk later wil doen in het leven. Liefst van al verdien ik mijn geld met schrijven en bloggen. Ingenieur zijn interesseert me ook, maar ik weet totaal niet welk soort ingenieur. Ik lees en leer heel graag over kwantumfysica en over de fysica van de kosmos, maar daar zijn niet echt veel ingenieursrichtingen op gebaseerd.
Wat meer feesten en alles op me af laten komen is dikwijls een aantrekkelijk vooruitzicht, maar het helpt me totaal niet verder.
Ook denk ik soms dat mijn huidige strategie “maximale efficiëntie in het behalen van punten om nog heel veel andere dingen te kunnen doen” niet optimaal is. Ok, ik heb inderdaad veel tijd om te reizen en te bloggen enzovoort. Ok, ik heb redelijk goede punten (dit semester overigens 68%). Maar ik zal nooit een Erasmus Mundus kunnen doen of binnengeraken op een prestigieuze universiteit. Terwijl ik 100% zeker weet dat ik dat WEL zou kunnen moest ik een groter deel van mijn tijd aan studeren spenderen.
Je maakt VOORTDUREND keuzes, zelfs al heb je het niet door.
Wat ik wil zeggen is: als je dan toch keuzes moet maken, maak ze dan tenminste BEWUST!
Geen gerelateerde posts gevonden
Hey
Ik ben het helemaal met je eens. Er zijn in heel veel situaties verschillende keuzemogelijkheden.
Die keuzemogelijkheden hebben enkele jaren voor mij enorm verlammend gewerkt. De valkuil voor mij was keuzestress. Barry Schwartz heeft hierover een leuk boekje geschreven: paradox van keuzes.
Anyway: eerst keuzes leren zien, daarna stressen over teveel keuzes. Wat zei men ook alweer van het gras en de overkant?
Voor mij in ieder geval een moeilijke evenwichtsoefening.
Bedankt om mij via dit mooi artikeltje hieraan te herinneren!
Groetjes
Jan
[Antwoord op deze comment]
Ja, maar wat denk je dan over mijn situatie:
Ik weet perfect wat ik wil in het leven, maar nu moet ik nog 2,5 jaar druk studeren en werken om dat te bereiken. Ik zal uitleggen wat ik bedoel: ik studeer tandheelkunde, met de bedoeling als ik afstudeer slechts enkele maanden per jaar te werken en de rest van het jaar te reizen (en in het buitenland zou ik ook werken). Door het tekort aan tandartsen vinden vrouwen die met zwangerschapsverlof gaan zelden iemand om hun praktijk over te nemen, mijn idee is dus eens per jaar iemand te vervangen; zij zijn heel blij, en ik ben blij. Maar nu zit ik wel wat gevangen in de studies, want er kruipt heel veel tijd in, maar het is wel iets waar ik door moet.. Mijn zomervakantie is tegen volgende week volledig vol met prachtige dingen, maar in het jaar voel ik mij toch gevangen.
Heb ik dan zelf de sleutel? Je zou kunnen zeggen ga niet naar de lessen en doe alles waar je wil mee bezig zijn maar we hebben heel veel verplichte uren in de kliniek, vanaf volgend jaar van 8 tot 18u30.
Dus ik voel me heel goed en ben ervan overtuigd dat het goed zal komen, maar nu is het toch wat vervelend.
Voorlopig probeer ik zoveel mogelijk van mijn weekends te genieten, en ik lees mooie boeken maar het wringt toch wat, en zeker de volgende twee jaar waar ik dag in dag uit zal moeten werken van 8 tot 18u zal ik het moeilijk hebben. (daarbij komt nog dat we deze zomer maar 2 maanden vakantie krijgen, de volgende 6 niet-opeenvolgende weken, we hebben dan ook geen lesvrije week en slechts 1 week paasvakantie).
Dus eens ik afgestudeerd ben ziet het er wel goed uit, maar ‘t zal toch nog afzien worden..
Tips ?
[Antwoord op deze comment]
Sommige mensen hebben 1 doel in het leven. Eenvoudig voor hen.
Sommige mensen hebben veel doelen. Moeilijk vor hen.
Soms ben ik jaloers op de mensen die 1 doel/obsessie hebben in het leven. Hoe makkelijk….
[Antwoord op deze comment]
Het moeilijke met keuzes is dat je misschien niet altijd de volledige consequenties van je huidige keuzes kan overzien m.a.w. je maakt nu keuzes die nu heel ok en heel logisch lijken, maar zal je in de toekomst nog blij zijn met de (soms toch wel zeer bepalende) keuzes die je in het verleden maakte? Zal spijt misschien om de hoek loeren? Het is allemaal niet zo zwart-wit als het op het eerste gezicht lijkt…
[Antwoord op deze comment]
Hey Jan, het is inderdaad echt een evenwichtsoefening. Ik word me steeds meer en meer bewust van hoe die keuzes ons beinvloeden. Bedankt voor je commentaar!!
Karel, da’s eerlijk gezegd heel gelijkaardig met mijn situatie, ik herken je probleem echt. Ik weet dat ik over 2 jaar enorme vrijheid kan (en zal) hebben, maar voorlopig ben ik ook heel hard gebonden aan school. Daarom is het voor mij zo ongelooflijk belangrijk om volgend jaar de juiste Master te kiezen, zodat ik het werken nog veel fijner ga vinden dan dat ik het nu vind. Als ik de juiste Master vind is het een kwestie van proberen er hard voor te gaan (want hoe harder je je best doet hoe leuker het ook wordt) en dan doorzetten.
In jouw situatie is het eigenlijk echt gewoon een kwestie van even doorzetten en zoveel mogelijk te maken van de tijd die je buiten de kliniek moet doorbrengen.
Maar wel 1 opmerking: als je echt graag tandarts bent, dan zou het toch FIJN moeten zijn om in de kliniek te mogen werken? Of zie ik dat verkeerd?
Als je gewoon tandarts wil worden om geld te verdienen om dan zoveel mogelijke leuke hobbys te hebben, da’s natuurlijk ook een mogelijkheid maar dan is dit inderdaad zogezegd een beetje de “zure appel” waar je doorheen moet
Toadi, de mensen met 1 doel/obsessie hebben meestal ook heel veel andere “verplichtingen”, waardoor ze het zichzelf heel moeilijk maken.
Gardje, da’s idd waar. Maar het is nog altijd beter grondig na te denken over die keuzes dan om te denken “ik kan het toch allemaal niet weten, laat ik maar gewoon met mijn ogen dicht iets kiezen”
Zodra je dan ziet dat het toch niet is wat je ervan verwachtte, kan je daarna nog altijd eventueel bijsturen. Het gezegde “je kan geen foute keuzes maken” is hier wel toepasselijk.
[Antwoord op deze comment]