Examens. 2 maanden lang. 12 uur studeren per dag. Voor de rest: zo goed als niks. Geen sociaal leven. Geen zelfontwikkeling. Volledig in je hoofd zitten, en totaal niet met je lichaam bezig zijn.
En daarna? Het zwarte gat.
Onwennig zijn in sociale situaties, terwijl dat vroeger o zo vlot ging. Het was zelfs niet zozeer verlegen zijn. Het was precies de NOOD aan sociaal contact dat ontbrak. Als je al zo lang in je hoofd hebt gezeten, is het moeilijk er weer uit te komen.
Nu is het al weer bijna zoals voorheen. Buiten 1 ding: Ik heb gewoonweg teveel tijd. Ik moet niet meer elke seconde van de dag besteden aan studeren.
Vroeger was dat geen probleem. Ik had héél veel bezigheden. Ik was passioneel bezig met verschillende zaken, waardoor ik gewoonweg geen tijd had om me te vervelen.
Maar de laatste weken heb ik het gevoel dat er ergens passie ontbreekt. Ik wil stoppen met Facebook en Gmail en Twitter 100 keer per dag te openen, puur voor die (kleine) kans iets interessants te zien waardoor mijn hersenen een nieuw shot dopamine toegediend krijgen. Ik wil stoppen met het bekijken van series, die toch enkel dienen om die gedachte aan zoveel verspilde tijd te verdringen.
Soms voelt het is alsof ik op automatische piloot aan het werken ben aan een doel dat niet het mijne is.
Kortom: ik wil een nieuwe passie. Ik wil iets hebben waarvoor ik ‘s morgens uit mijn bed spring.
En dan bedoel ik geen externe passie die mij door de maatschappij opgelegd wordt, zoals goede punten halen, of veel geld verdienen, of ik weet niet welke rommel nog allemaal.
There was a big city businessman who once went on holiday to a faraway beach. One day he walked past a local fisherman who was lazing around, with his fishing rod in the water, enjoying the sun and a beer.
The city man’s mind went to work immediately. The fishing spot was a gold mine, and a serious fishing business would thrive in the area. “Why are you so stupid?” he asked the fisherman. “Get some boats, hire some extra hands, and in a few years you will turn your little shop into a million-dollar business!”
The local man asked him. “And what would you do once you have a million dollars?”
The city man stared back blankly. “Why, I would have so much free time I could sit around in the sun all day and drink beer!”
Vroeger kon ik dagenlang bezig zijn met het programmeren van websites. Of met gamen. Schrijven van artikels. Werken aan nieuwe projecten. Lezen van boeken.
Als kind is het precies eenvoudiger niet te denken aan alle consequenties van je acties en gewoon te doen. Gewoon. Omdat het leuk was. Zonder specifiek doel.
Nu, ik besef uiteraard ook wel dat je daar niet te ver in mag gaan. Te obsessief bezig zijn met iets is ook niet goed. Maar als ik moet kiezen tussen te obsessief of te passief, kies ik toch voor het eerste…
Waar kan jij je dagen mee bezighouden? Met welke passie tover jij de uren om in seconden?
Ik bekijk het eerder als “mijn verliezen beperken”.
