Posts Tagged ‘burgerlijk ingenieur’

Er door in eerste zit: 13 tips voor studenten

April 27th, 2009

Ik kan jullie geen grote geheimen uit de doeken doen waardoor je sowieso in eerste zit slaagt voor al je examens, simpelweg omdat zo’n geheimen niet bestaan. Iedereen leert op een andere manier, en er zijn evenveel slechte als goede methodes om je door een examenperiode heen te worstelen.

Ik ga mijn persoonlijke studiemethode uit de doeken doen. Tot nu toe is het me altijd al gelukt om zonder tweede zit te slagen voor mijn examens. Uiteraard zullen deze tips ook niet op iedereen van toepassing zijn, maar hopelijk kan je door dit te lezen je eigen studiemethode wat verfijnen of alleszins eens nadenken over de verschillen tussen de mijne en de jouwe.

Oh en trouwens, ik heb ook wat tips van anderen overgenomen die ik zelf niet echt gebruik omdat ze moeilijk in de praktijk te brengen zijn, maar die je wel echt kunnen helpen als je er de wilskracht voor hebt…

1 ) Verhouding ( nuttigheid / tijd die je er insteekt )

Bekijk eens of naar de les gaan wel rendabel is. De prof is slechts een hulpmiddel. Sommige lessen kan je maar beter helemaal skippen (stotterende proffen die niet uit hun woorden geraken, een geniale prof die alles kent van zijn vakgebied, maar het helemaal niet kan uitleggen, 2 uur durende lessen die je op 1 bladzijde kan samenvatten, …), anderen zijn dan weer wel de moeite (veel nuttige voorbeelden, een les zonder cursus, een echte ”leerkrachtprof”, …). Het is aan jou om uit te maken welke les tot welke categorie behoort.

Maak geen nutteloze opdrachten. Als je er 80 uur werk moet insteken, terwijl het op 0.0005 van de punten staat, doe het dan gewoon niet. Dit heeft niets met gebrek aan respect te maken. Het wil alleen zeggen dat je voor jezelf opkomt. Het leven is te kort om je tijd te verspillen aan nutteloos werk. Als je er niets uit leert of het heeft voor jou persoonlijk geen waarde maar het is wel een verplichting, doe het dan zo snel mogelijk. Het kan goed zijn dat de professor dit zelfs respecteert, als je duidelijk uitlegt dat je je tijd veel nuttiger kan besteden aan andere zaken die voor jou wel belangrijk zijn – bijvoorbeeld het leren van de leerstof. Een tip voor de durvers…

 

2 ) Nakijken wat je zojuist geleerd hebt

2 parallelle werelden. In beide leer je een hele dag. In de ene wereld doe je ’s avonds gewoon je boek toe en ga je je amuseren of slapen. In de andere neem je 5 minuten de tijd om snel eens te overlopen wat je precies geleerd hebt die dag. Je doorbladert de cursus en scant met je ogen de titels, terwijl je denkt aan alle moeilijkheden die je overwonnen hebt.

In de tweede wereld zal je je de volgende ochtend veel meer herinneren van wat je de vorige dag hebt geleerd.

Extra tip: herhaal in plaats van enkel ’s avonds ook ’s morgens wat je de vorige dag geleerd hebt. Op die manier zal alles nog beter blijven hangen.

3 ) Zo weinig mogelijk overschakeltijd

Wissel niet te veel af van vak. Je leert best van al een heel vak in één keer. Als je elke dag afwisselt tussen verschillende vakken, verlies je enorm veel tijd, omdat je hersenen zich telkens moeten aanpassen aan de nieuwe structuur. Dit geldt zeker als je veel vakken uit totaal verschillende branches hebt, zoals biologie en wiskunde, of filosofie en statistiek.

Ik heb het alleszins bijna de hele eerste dag dat ik een vak bekijk moeilijk met “erin te komen”. Het is pas vanaf de tweede dag dat ik een beetje in de “flow” geraak. Na 3 of 4 dagen gaat het leren bijna vanzelf. Ik begin complexe verbanden te zien tussen verschillende hoofdstukken en het is net alsof ik het vak met de paplepel ingegoten heb gekregen.

Datzelfde gevoel krijg ik nooit wanneer ik veel afwissel van vak of wanneer ik bijvoorbeeld een dag niets leer of veel pauzes laat. Met andere woorden: de blok is de ideale moment om dit gevoel te realiseren en dus om goed te kunnen leren. In het jaar is dit al véél moeilijker door de vele activiteiten en onderbrekingen.

4 ) Begin met de blok wanneer je dat zelf wil

Het is niet omdat de blok officiëel pas op een bepaalde datum begint, dat jij ook pas vanaf dan kan beginnen blokken. Sommigen zullen dan de lessen en oefenzittingen als tegenargument oproepen, maar meestal heb je de laatste weken voor de blok al niet zoveel lessen meer.

Het is eerder door de vele activiteiten dat je pas kan beginnen blokken wanneer de officiële blok begint. Groepsdruk. Als iedereen nog aan het feesten is en zich nog amuseert, dan lijk je wel bijna dom om eerder aan de blok te willen beginnen, toch?

Maar denk eens na: waarom zou je niet 1 of 2 weken voor de echte blok beginnen blokken? Maak geen afspraken of beloftes op die dagen en zorg dat iedereen je dan met rust laat. Dit is soms moeilijk, maar door die weken op te offeren, kan je wel het verschil maken tussen 3 maanden goddelijk nietsdoen of een paar gestresste weekjes bang afwachten tot de tweede zit.

5 ) Ken je vakken / Leer in functie van je examens

Ik heb de gewoonte om elk nieuw semester op een blad papier te schrijven welke vakken ik heb, hoeveel studiepunten ze elk waard zijn en wat voor soort examen het zal zijn (open/gesloten boek, schriftelijk/mondeling, oefeningen/theorie, projecten, …). Zo kan ik me optimaal voorbereiden op elk vak en precies doen wat er van me verwacht wordt. Het heeft immers geen zin om een dik theorieboek van buiten te blokken als het examen puur oefeningen behandelt.

Op deze manier leer je in functie van je examen en zal je dus het absolute minimum van tijd nodig hebben om een vak “onder de knie” te krijgen. Ik zet het tussen haakjes omdat je het vak op die manier misschien niet helemaal beheerst, maar wel voldoende om dat specifieke examen op te lossen. Dit is uiterst efficiënt.

Sommigen zullen opwerpen dat dit helemaal niet zo’n goede strategie is omdat het nadelig is op lange termijn; dat het je onvoldoende voorbereidt op het echte leven. Dit durf ik in vraag stellen. Het doel lijkt mij om een probleem (het examen) op een zo efficiënt en snel mogelijke manier op te lossen. Later in je leven zal je dit ook moeten kunnen. We leven immers in een maatschappij waar details van buiten leren steeds minder belangrijk wordt, en problemen oplossen des te meer. Als je later in een bedrijf gaat werken, zal het jouw vaardigheden op prijs stellen, en niet zozeer jouw kennis. Kennis valt gemakkelijk uit te breiden – met behulp van je leervaardigheid ;)

Als je je écht wil verdiepen in een bepaald onderwerp, of dat nu in je vakkenpakket zit of niet, moet je dat vooral doen! Als een onderwerp jou echt interesseert zou het natuurlijk stom zijn om enkel in functie van het examen te leren…

6 ) Leer slim, niet hard

Dit is een vrij vage tip, maar wel een heel belangrijke. Stop geen tijd in overbodige dingen. Leer je tijd nuttig gebruiken. Als je in tijdsnood geraakt voor een bepaald vak, leer dan gewoon de hoofdstukken met de meeste kans om op het examen gevraagd te worden. Meestal is het zelfs voldoende om eens een voorbeeldexamen te bekijken, dit zijn meestal goede indicatoren van wat je kan verwachten. Als een prof zoiets zegt als: “Er is nog nooit een theorievraag gesteld geweest op een examen, maar ooit zet ik er één in. De kans is vrij klein, maar het kàn.”, dan moet je dus gaan afwegen of die prof dat meent of niet. Als het een vriendelijke prof is, zal hij dikwijls vrij veel tips geven over wat hij gaat vragen en wat niet. Het is dan zaak om deze dingen zeker niet te vergeten bij het blokken. Is de prof echter een beetje sadistisch, dan zal hij zijn best doen om jullie te misleiden en op deze manier ervoor zorgen dat er “voldoende” mensen buizen.

7 ) Heb een leven

Besef dat punten niet het belangrijkste op aarde zijn. Er zijn kwaliteiten die onnoemelijk veel meer invloed gaan hebben op je latere leven dan de kunst om goed te scoren op een examen. Want besef het goed: een examen goed kunnen afleggen is een vak op zich. Je kan de leerstof perfect beheersen en toch nog genadeloos de grond worden ingeboord. Omgekeerd wil een 18 op 20 niets zeggen over jouw potentieel in het latere (bedrijfs)leven. Enkele zaken die je alvast niet of onvoldoende zal leren in de aula: een goede presentatie geven, spreken in het openbaar, sociaal zijn, netwerken, managen, organiseren, leiderschap, je goed voelen in je vel, gelukkig zijn, niet opgeven, flirten, moraal, respect, verbale en fysieke weerbaarheid, geld beheersen, gezond leven, met een partner samenleven, alleen wonen, vrienden maken en uiteraard bloggen ;)

8 ) Weet waarom het niet lukt

Als het echt niet lukt, moet je uitzoeken wat de reden is. Dit kan vanalles zijn:  misschien zijn er externe factoren in het spel die het je veel moeilijker maken, zoals een breakup met je partner of ruzie met je ouders. Ook een scheiding of andere zaken kunnen aan de oorzaak liggen.

Soms zijn het zelfs heel erg banale dingen die je het leren kunnen verhinderen. Sommige mensen kunnen maar niet stoppen met nadenken en maken het zichzelf gewoon moeilijk. Ze kunnen zich niet concentreren op de leerstof en de goede punten blijven uiteraard uit.

Het is erg belangijk om een bepaalde gemoedsrust te vinden voordat je echt goed kan blokken. Al is het maar het tijdelijk opzij kunnen schuiven van alle andere problemen.

Uiteraard zijn er ook gewoon structurele problemen die heel gemakkelijk kunnen opgelost worden zoals bijvoorbeeld een te moeilijke studierichting.

9 ) Maak gebruik van wat je krijgt

Hét belangrijkste hulpmiddel bij het blokken zijn de opgeloste examens van de vorige jaren. Als je deze opnieuw maakt, heb je al 80% gedaan. Er zijn vakken waarvan ik de cursus niet eens heb opengedaan, maar enkel de oefeningen en oude examens heb opgelost. De beste manier om je voor te bereiden op een examen is gewoon een gelijkaardig examen oplossen, niet?

Dit geldt natuurlijk wel alleen voor wiskundige vakken of vakken waarbij je oefeningen moet kunnen oplossen. Pure blokvakken kan je op deze manier niet benaderen, omdat je zo ongelooflijk veel verschillende theorievragen kan stellen. Het helpt wel om een voorbeeldexamen te bekijken, omdat je zo al een idee krijgt van de soort van vragen.

Ook andere hulpmiddelen zoals opgeloste oefeningen en notities van andere studenten kunnen van pas komen. Studentencursussen zijn ook een fantastische uitvinding. Waarom zou je de moeite doen om alles samen te vatten als iemand dit al voor jou heeft gedaan? Niks profiteren, dit is gewoon goed gebruik maken van je tijd. De maker van de studentencursus verdient er waarschijnlijk ook wel een centje aan.

10 ) Leer de “taal” van je vakgebied

Dit werd me na een paar jaar examens afleggen stilletjesaan duidelijk: elk vak heeft zo zijn eigen taaltje. Meestal officieus, gewoon door de prof bedacht, maar soms ook gebaseerd op internationale conventies of zelfs gewoon een echte taal die je moet leren voordat je kan beginnen met het leren van het vak, zoals bijvoorbeeld een programmeertaal.

Je kan het vergelijken met een kind dat een boekje probeert te begrijpen. Voordat het enige betekenis kan hechten aan wat er in het boekje staat, moet het leren lezen. Je kan pas begrijpen wat er gezegd wordt, als je de taal waarin het gezegd wordt begrijpt.

In wiskundige vakken uit zich dit in het begrijpen van alle wiskundige symbolen, om zo vlot de formules te verstaan. Het is als het ware opnieuw leren lezen. Om een wiskundige cursus vlot en snel te kunnen bestuderen, is het natuurlijk handig als je niet elk symbool apart nog moet gaan opzoeken…

Leer dus eerst de taal van de cursus, en pas daarna de cursus zelf! Het heeft geen zin om dingen vanbuiten te blokken die je niet of maar gedeeltelijk begrijpt. het is zoveel gemakkelijker om dingen te onthouden als je er een – goed gedefiniëerde – betekenis kan aan vastknopen.

11 ) Chill / Blok

Ik maak een onderscheid tussen een periode waarin ik me mag amuseren en een periode waarin ik moet leren. Je kan dit zowel op kleine schaal (uren/dagen) doen als op grote schaal (weken/maanden). Als ik leer, denk ik niet aan alle leuke dingen die ik al gedaan heb of nog moeten komen, en als ik me aan het amuseren ben, denk ik niet aan leerstof.

Een simpel, efficiënt principe, dat echter vrij moeilijk in de praktijk om te zetten valt. Ik betrap mezelf er steeds weer op dat ik tijdens het leren afdwaal naar leukere bezigheden of herinneringen.

Dit principe is echter wel enorm belangrijk: het bevordert het leren en vermindert de stress aanzienlijk! Je hersenen moeten zich dan immers enkel op 1 ding tegelijk concentreren.

12 ) Geen onderbrekingen

Heel simpel: laat niemand je onderbreken wanneer je aan het leren bent. Zorg dat je een periode hebt van minimaal 2 uur waarin niets of niemand je kan storen. Op die manier kan je je tijd optimaal benutten en moet je niet steeds opnieuw in de “flow” geraken. Je leert ook gewoon veel minder efficiënt als je weet dat je op elk ogenblik kan gestoord worden. Zelf even een pauze inlassen om naar de wc te gaan of om iets te eten of drinken of om even te wandelen is absoluut geen probleem.

 

13 ) Leef je in in de prof

Ga er altijd van uit dat de prof de leerstof zo goed mogelijk wil aanbrengen. Spijtig genoeg slagen de meeste proffen daar zelden in, hoewel er ook uitzonderingen zijn die de stiel van het lesgeven écht beheersen.

Denk eens na wat de prof je precies wil uitleggen. Leef je in. Zoek de betekenis achter de woorden. Meestal wil de prof elke les naar een bepaald doel. Hij wil je iets bijbrengen over één specifiek onderwerp. Als jij kan achterhalen wat hij je precies wil vertellen, kan je het onderwerp in kwestie misschien gewoon veel sneller op Wikipedia opzoeken, of de 2 uur durende speech van de prof in 10 minuten samenvatten in je eigen woorden. Schrap bijzaak. Zorg dat je de gedachtegang van de professor kan volgen, zodat je ziet waar hij naartoe wil. Dit geldt ook bij het leren van cursussen: deze zijn geschreven door mensen en ze leiden meestal echt wel ergens naar. Het zijn (meestal) niet zomaar hopen willekeurig bij elkaar gepropte tekst. Daarom is het van groot belang de inhoudstafel door en door te kennen.

Samengevat: zoek uit wat de prof wil dat je leert en leer dat!

Meer tips? Opmerkingen? Comment!

Maak het jezelf gemakkelijk

March 15th, 2009

“Als je jezelf wil veranderen, begin dan bij je gedachten en niet bij je daden.” – Thomas Boogaerts

Eigenlijk heb ik niet meer te zeggen dan dit, maar aangezien 99% van de bevolking me verkeerd gaat begrijpen zal ik er toch een woordje uitleg bij geven.

Het gaat hier over een soort truucje, een idee dat je kan integreren in je leven om het jezelf gemakkelijk te maken.

Stel dat je iets wil veranderen aan je leven. Eender wat. Zoals elk normaal mens vlieg je er in en doe je vol motivatie alles wat nodig is om deze verandering door te voeren. Tot je na een kleine week ineens merkt dat je niet meer gemotiveerd bent en dat je al snel in je oude gewoontes hervalt.

Je schrijft het toe aan de menselijke natuur. Uiteraard.

Feit is dat deze manier niet werkt op lange termijn. Als je alleen je acties gaat veranderen zal je altijd opnieuw hervallen in je oude gewoonten.

Wat wel werkt, is je mentaal volledig in de verandering storten. Zorg dat je je gedachten verandert, en je daden zullen volgen.

De kracht van je gedachten is simpel te illustreren: mij werd bijvoorbeeld altijd verteld dat je 10000 gedachten per dag hebt. Velen daarvan zijn zelfs onbewust. Je kan er dus maar beter alles aan doen om die positief te houden, want zij zijn de allergrootste invloed op hoe jouw toekomst er uit zal zien.

 

Voeding

Ik ga een heel simpel voorbeeld geven dat waarschijnlijk ook op jou van toepassing is. Ik ben al enkele jaren zeer hard aan het streven naar een gezond eetpatroon. Ik wil graag zo gezond mogelijk eten en drinken. Toen ik voor het eerst las over gezonde voeding, zei het me niet veel. Ik vond het allemaal een beetje bullshit. Wat heb ik nu aan gezond eten? Het is niet lekker, het is niet sociaal en het is duurder dan “normale” voeding. In deze periode waren mijn pogingen om gezond te gaan eten dan ook compleet nutteloos. Ik hield het een paar dagen vol, maar daarna keerde ik altijd opnieuw terug naar mijn oude vet- en suikerrijke voeding. Logisch, ik zag de voordelen van gezonde voeding gewoon niet; ik dacht dat je enkel gezond moest eten wanneer je probeerde te vermageren. Wat was ik naïef…

Op een of andere manier ben ik dan toch meer en meer beginnen opzoeken over een gezondere levensstijl. Zo veranderde ik langzaamaan mijn gedachtenpatroon. Ik begon in te zien dat iedereen op de wereld nood had aan gezonde voeding, niet alleen dikke mensen. Ik begreep dat slechte eetgewoontes, te weinig slaap en te weinig sport sluipende, vieze ziektes zijn. Je ziet de gevolgen van je daden pas na 20, 30 of zelfs 40 jaar, maar dan is het al lang te laat. Cardiovasculaire aandoeningen, kanker, obesitas en een vroege dood wachten je op. Maar jij doet nietsvermoedend door, nu je jeugdigheid nog voor je daden kan compenseren.

Nu is het heel simpel. In plaats van slecht eten en af en toe eens overschakelen naar gezonde voeding is het volledig omgedraaid. Mijn vast eetpatroon is gezond, en af en toe zondig ik eens.

Ik vind alle groenten en fruit zoveel lekkerder, gewoon omdat ik de gedachte in mijn hoofd heb vastgeplant dat deze gezonder zijn. Ik kan immens genieten van de textuur en smaak van rauwe paprika, champignons, sojascheuten, zalm, allerlei noten, …

In plaats van synthetische suikers eet ik natuurlijke suikers (fruit). In plaats van te veel dierlijke of verzadigde vetten eet ik meer onverzadigde vetten (noten, vette vis, …).

 

Persoonlijke groei

De ontdekking van websites die met persoonlijke groei te maken hebben was voor mij een echte openbaring. Ik wou altijd al iets maken van mijn leven: altijd had ik grote plannen en dromen. Ideeën die tot niets leidden. Als deze blogs, boeken en websites me 1 ding hebben geleerd, is het wel dat ik actie moest ondernemen om het ook effectief te laten gebeuren.

Door zoveel ideeën en gedachten van andere mensen te absorberen over persoonlijke groei, is mijn kijk op de wereld volledig veranderd. Ik kan niets doen zonder dat ik begin na te denken over hoe ik het nog beter kan doen. Ik kan nergens aankomen zonder te beginnen nadenken over hoe het in elkaar zit – al zal mijn keuze voor burgerlijk ingenieur daar ook wel voor iets tussenzitten.

Mijn gedachten over het leven zijn veranderd en mijn daden volgen. Bewijs: wat je nu aan het lezen bent. Als ik dat eerste boek over personal development niet had aangeraakt, was deze blog er nooit geweest…

 

Andere voorbeelden

Wat ik zojuist zei over gezonde voeding geldt net zogoed wanneer je wil vermageren, wil gaan sporten of wanneer je een nieuwe hobby wil beginnen!

Ander voorbeeld: Als je niet kan studeren, moet je eens nadenken of je voor de juiste reden studeert. Als je weet wat je wil bereiken mag het normaal gezien geen probleem zijn om gemotiveerd te zijn. Zit je wel in de juiste richting? Weet je wat je later wil worden? Ik moet toegeven dat ik het hiermee zelf soms moeilijk heb. Ik ben nog altijd aan het nadenken over een optimalere studiekeuze…

Net hetzelfde bij een job: als je er alles aan doet om niet naar de klok te moeten kijken op je werk omdat je weet dat er nog maar 10 minuten verstreken zijn terwijl het aanvoelt of het er 300 zijn, dan weet je dat je niet aan het doen bent wat je zou moeten doen. Je hebt maar 1 leven, doe er dan iets mee. Waarom zou je je tijd verspillen aan iets dat je toch voor geen zak interesseert? Diep vanbinnen heb je al ontslag genomen. Doe het dan ook maar in het echte leven.

 

Het is allemaal een kwestie van hoe je denkt.

Oh, en je eigen naam in een quote zien staan heeft wel iets.

Omdat burgies (soms) ook grappig zijn

February 17th, 2009

After digging to a depth of 100m last year, Scottish scientists found traces of copper wiring dating back 1000 years, and came to the conclusion that their ancestors already had a telephone network one thousand years ago.

So as not to be outdone, in the weeks that followed, English scientists dug 200m, and headlines in the London newspapers read: “English scientists have found traces of 2000 year old optical fibres, and have concluded that their ancestors already had advanced high-tech digital telephone 1000 years earlier than the Scots.”

One week later, the Irish press reported the following: “After digging as deep as 500m, Irish scientists have found absolutely nothing. They have concluded that 5000 years ago, their ancestors were already using mobile phones.”

De nerd onder de nerds

February 16th, 2009

In de tweede bachelor burgerlijk ingenieur kan je een major en een minor kiezen. Ik heb gekozen voor computerwetenschappen – elektrotechniek. Niet enkel is dat één van de moeilijkste richtingen, het is ook de allernerdigste richting die je kan kiezen binnen burgerlijk ingenieur – waarschijnlijk is pure informatica nog net een tikkeltje erger. Binnen afzienbare tijd mag ik mijn Master kiezen. De verleiding is groot om voor wiskundige ingenieurstechnieken te gaan, wat me effectief tot allergrootse geek zou verheffen – samen met de andere zonderlingen die dezelfde keuze maken.

Hoewel programmeren, websites maken en computers me al sinds mijn jonge jaren bezighielden, begin ik nu toch te twijfelen aan mijn keuze. Ik hou me namelijk al zo’n 3 à 4 jaar niet meer bezig met computers, met uitzondering van enkele toepassingen zoals email en blog. Ik ben de laatste tijd onnoemelijk geïnteresseerd in fysica; de kleine en grote grenzen van ons heelal, de string theorie, de vele dimensies, zwarte gaten en alle leuke toepassingen van de kwantumfysica zoals Schrödinger’s kat, kwantumzelfmoord enzoverder. Een vriend van mij die materiaalkunde doet krijgt nu kwantumfysica als vak. Ik ben heel erg jaloers. Het is moeilijk te omschrijven hoe interessant ik al deze materie vindt. Een simpel voorbeeld van iets waar ik uren over kan nadenken: een filmpje dat de 10 dimensies beschrijft:

 

 

De logische keuze zou dan zijn om pure fysica te gaan studeren. Dan is er echter een ander probleem: om iets te betekenen in de fysica moet je

  1. mee zijn met alle theorieën
  2. zo geniaal zijn dat je iets nieuws kan toevoegen aan deze theorieën

Spijtig genoeg is dit zeer moeilijk. Daarbij komt nog dat pure fysica totaal geen toepassingen heeft in het echte leven, in tegenstelling tot de studie burgerlijk ingenieur. Als ingenieur maak je dingen voor de mens. Als fysicus ben je meer een soort van filosoof die zich niet met “aardse” zaken bezighoudt.

Zoals je ziet weet ik dus nog totaal niet hoe het verdere verloop van mijn leven er uit zal zien. Wie weet begint programmeren me opnieuw zeer fel te interesseren, maar het kan evengoed zijn dat ik de ‘quantum leap’ naar fysica maak ;)

5 redenen om niet naar de les te gaan

February 13th, 2009

Ik moet zeggen dat er ook verschillende redenen zijn om wel naar de les te gaan, maar daar ga ik het niet over hebben. Ik kan het pas met zekerheid zeggen over een 4-tal maanden, maar ik denk dat ik er meer aan heb om niet naar de lessen te gaan.

 

1) slechte leerkrachten

Ik heb het al vaak gezegd: het is niet omdat je intelligent bent dat je daarom ook automatisch les kan geven. Jij mag dan wel alles af weten van je vakgebiedje, de leerlingen over het algemeen niet. Ze hebben ook steevast minder voorkennis dan je denkt, zodat ze al een gigantische achterstand hebben vanaf het moment dat je je mond opendoet. Daarbij komen dan nog gebrekkige spreekvaardigheden en het meegeven van compleet irrelevante informatie. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat leerlingen moeten graven achter de onderliggende boodschap van al het gezwets?

Gelukkig zijn er enkele uitzonderingen. Vorige semesters hadden we enkele geniale proffen die met hun gevatheid, humor en duidelijkheid de lessen tot een plezier konden maken.

 

2) thuis studeren

Stel dat je 3 à 4 dagen in de week echt hard blokt. Op die manier kan je alle leerstof goed bijhouden, misschien zelfs beter dan door naar de les te gaan. Ik merk alleszins dat ik zodra ik begin te blokken ineens alles heel gemakkelijk vindt, terwijl dat in de les absoluut niet het geval is. Sommige mensen zeggen dan dat je door in de les aanwezig te zijn onbewust al heel veel meepikt van de leerstof. Dit is bullshit: onbewust leren bestaat niet. Als je oplet leer je bij en als je niet oplet leer je niet bij. Door de moeilijkheid van de leerstof en de storende elementen (vrienden waarmee ik kan babbelen) behoor ik tot de tweede categorie.

 

3) vrienden buiten de les

Waar ik het heel moeilijk mee heb als ik niet naar de les ga is te weten dat al mijn studiegenoten en vrienden op dat moment wél aanwezig zijn. Dit geeft me ten eerste een soort schuldgevoel omdat ik op dat moment waarschijnlijk helemaal niet aan het leren ben en ten tweede haat ik het dat ik hen dan niet zie.

Het eerste probleem is gemakkelijk opgelost: leren. Tot nu toe ben ik hier nog niet mee begonnen, maar ik kan me voorstellen dat het schuldgevoel zal smelten voor de zon wanneer ik begin. Het tweede is iets moeilijker, maar dit los ik op door buiten de lessen meer met mijn vrienden bezig te zijn. Door niet naar de les te gaan heb ik hier theoretisch gezien natuurlijk meer tijd voor. Of dit in de praktijk werkt wordt nog even afwachten.Er is wel nog een bijkomende moeilijkheid: de mensen waarmee ik sowieso al nooit afspreek buiten de lessen zal ik bijna nooit meer zien. Hiervoor heb ik voorlopig nog geen oplossing.

Toen ik naar de les ging haatte ik het dat ik moest kiezen tussen praten of opletten – beiden kan ik niet, ik ben immers van het mannelijke geslacht. Nu stelt dit probleem zich niet meer.

 

4) niet op weg

Ik verlies elke dag 20 minuten heen en 20 minuten terug door naar de les te gaan. Daarbij komt nog dat ons uurrooster nu zodanig verspreid is dat we een middagpauze hebben van 2 uur en half. Te weinig om naar huis te gaan maar te veel om in de Alma door te brengen. Er zijn ook dagen waarop we ’s morgens 1 les hebben en ’s avonds 1 les. Thuis zitten is tijdsbesparing. Het niet fietsen compenseer ik dan wel door te gaan sporten.

 

5) tijdsindeling

Zoals gezegd: 3 à 4 dagen studeren per week, de overige dagen gaan naar andere bezigheden waar ik normaal gezien geen tijd voor heb. Ik ben er van overtuigd dat als je je een hele dag lang op 1 enkel ding kan concentreren – bv. leren, bloggen, sporten, muziek maken – dat je dan enorm veel productiever bent dan wanneer je je dag opdeelt in duizend stukjes.

 

Het kan zijn dat ik na enkele weken radicaal van mening verander. In dat geval blijkt mijn discipline waarschijnlijk toch te klein en is het thuis leren mislukt…

Ik zou graag de mening van anderen over dit onderwerp horen. Er zijn erg veel mensen die het wel een aanlokkelijk idee vinden maar de stap (nog) niet durven te zetten. Anderen zijn compleet tegen. Wat denk jij? Comment!

Is er een verschil tussen je amuseren en geld verdienen?

January 24th, 2009

“You miss 100% of the shots you don’t take.” – Wayne Gretzky

 

Weet je wat me leuk lijkt? Me de rest van mijn leven ongelooflijk hard amuseren. Je moet je dat eens proberen voor te stellen: je staat op de wereld en je mag alles doen wat je leuk vindt. Je hebt genoeg geld voor al je basisbehoeften. Eten, drinken, onderdak. Je moet ook geen rekening houden met sociale normen of andere bullshit. Je bent absoluut vrij.

 

Ik zou mijn tijd opdelen in jaren.

 

 Elk jaar iets nieuws

Ik denk dat ik mijn eerste jaar in Spanje zou doorbrengen. In de zomer aan de kust, leren surfen en nieuwe mensen leren kennen. In de winter trek ik dan naar de bergen, waar ik mijn tijd al snowboardend verdoe. Uiteraard probeer ik de beste te worden, doe ik mee aan allerlei toernooien en maak ik ook supermooie en spectaculaire snowboardfilmpjes.

Het tweede jaar kom ik terug naar België om aan mijn blog te werken en boeken te schrijven. Na dit jaar is mijn schrijfstijl zo geëvolueerd dat ik bij de top van de lage landen behoor. Ik doe heel het jaar lang immers niets anders dan schrijven – buiten ’s avonds, wanneer ik plezier maak met mijn vrienden.

Het derde jaar lijkt me een goed jaar om aan mijn ingenieurscarrière te werken. Ik brainstorm wat met enkele goede vrienden en richt een kleine onderneming op. Deze groeit door onze geniale plannen en absolute inzet al snel uit tot een wereldspeler. We sluiten het jaar af met een winst van enkele miljoenen euro.

In het vierde jaar is de tijd rijp voor een wereldreis. Doelstelling: 50 landen. Ik laat de business volledig over aan mijn collega’s. Elke dag ontdek ik nieuwe culturen. Mijn wereldbeeld verandert compleet. Ik begin de diversiteit in de wereld veel meer te appreciëren.

In het vijfde jaar vind ik samen met een hoop bekroonde fysici en wiskundigen een revolutionaire Virtual Reality uit, die in no time het concept realiteit naar de maan helpt.

Het zesde jaar maak ik een tripje naar de maan, waar men tegen dan al bezig is aan de eerste maanbasis. Ik ontdek er hoe gewichtloosheid voelt en hoe nietig de aarde wel is.

Het zevende jaar neem ik eventjes pauze. Feestjaar.

 

 
“Don’t be afraid your life will end; be afraid that it will never begin.” – Grace Hansen
 

Zo kan ik nog wel eventjes doorgaan, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Ik stel het erg extreem voor, maar dit enkel om de boodschap duidelijk te maken. Er is hier zoveel te beleven, zoveel te doen, en al wat je nodig hebt is de vrijheid van geest om zelf te bepalen wat je met je leven wil aanvangen en de moed om nee te durven zeggen tegen de mensen die je in de weg staan.

Sommigen zullen opwerpen dat dit een “compleet belachelijke, simplistische visie op de realiteit” is en dat dat “totaal onmogelijk” is. Je moet immers werken voor je centjes, niet? Je moet een baas hebben, een job, een huisje, een vrouw, kinderen en een tv. Vooral de tv is belangrijk.

Mijn enige vraag is dan: waarom zou ik me daaraan houden? Ik geloof niet dat er een wet bestaat die zegt dat ik een saai leven moet leiden. Er is geen wet die zegt dat ik niet al voor mijn dertigste een groot deel van de wereld mag hebben gezien, die zegt dat ik op mijn 23ste geen eigen bedrijfje uit de grond mag stampen.

Ik ga dan ook ten volste gebruik maken van deze – legale – mogelijkheden.

 

“Be bold and mighty forces will come to your aid. In the past, whenever I had fallen short in almost any undertaking, it was seldom because I had tried and failed. It was because I had let fear of failure stop me from trying at all.” – Arthur Gordon

 

Het enige probleem is misschien dat ik toch een zeker inkomen moet hebben. Waar haal ik dat geld vandaan? Zeer simpel: ik maak mijn studies als burgerlijk ingenieur af, zodat ik in geval van nood kan gaan werken voor een baas. De rest verdien ik door mijn eigen creativiteit te exploïteren. Schrijven, projecten, eventueel een geniaal idee in de praktijk omzetten. Het lijkt me wel fijn om – in plaats van je uren te doden door zo weinig mogelijk saaie opdrachten te doen voor een baas in zoveel mogelijk tijd – je eigen bedrijfje uit de grond te stampen en elke dag bij te leren over hoe dat in zijn werk gaat, eventueel samen met enkele fijne collega-burgies.

 

Ik besef trouwens wel dat wat ik hier juist beschreven heb misschien niet zo simpel is. Het kan zijn dat ik vele jaren bezig ben met het bereiken van deze doelstelling. Maar met hard werken heb ik nooit een probleem gehad. Is het dan niet beter om hard te werken en daar daarna en daartijdens de vruchten van te plukken? Ik hou van werken als ik resultaat zie. Dus als ik mezelf verbeter of als er zich iets opstapelt – vaardigheden, kennis, roem, geld, liefde, wat dan ook. Als je voor een baas werkt is het enige dat groter wordt de bankrekening van die baas. En je hebt na 40 jaar uiteraard ook nog je pensioentje.

 

Voor alle duidelijkheid: ik heb respect voor mensen die iets bereiken. Het is niet omdat je voor een baas werkt dat je daarom gefaald bent in het leven. Er zijn mensen die van veel verder komen dan ik, en misschien hebben zij wel duizend keer zoveel moeite moeten doen om te staan waar ze nu staan. Het kan ook zijn dat je levensdoelen totaal ergens anders liggen. Als jij geniet van een huis, tuin en kinderen en je slaagt in dit opzet, kan ik je alleen maar bewonderen.

 

Mijn pleidooi gaat dan ook niet over dat iedereen avonturier moet worden, dat iedereen moet gaan reizen of spectaculaire dingen moet gaan doen. Ik wil je simpelweg zeggen dat jij de schepper bent van je eigen realiteit. Jij kan – toch voor een groot deel – op elk moment kiezen hoe de rest van je leven er uit zal zien. Gebruik die mogelijkheid.

“You only live once, but if you do it right, once is enough.” – Joe Lewis

Genieten of succes hebben – wat is jouw levensdoel?

November 15th, 2008

Genieten was ongeveer het enige doel in mijn leven toen ik jonger was. Schoolresultaten konden me helemaal niet zoveel schelen, hoewel ze nooit echt slecht waren – me doodblokken heb ik toch nooit moeten doen. Vrienden waren heel erg belangrijk voor mij – nu nog steeds – en het enige waar ik me zorgen om maakte was hoeveel leuke dingen ik in één uur gepropt kreeg. De lessen waren dikwijls saai, maar de compleet gestoorde gesprekken en grappen en de waanzinnige gedachte-experimenten vrolijkten de hele boel op. Ik kan wel zeggen dat ik me geamuseerd heb in de middelbare school.

 

Burgerlijk ingenieurs: doelgericht

Nu is alles anders. Burgerlijk ingenieurs hebben de neiging na te denken over de toekomst. Ze willen een succesvolle carrière. Ze dromen van een loopbaan als professor, hun eigen bedrijfje, exotische bestemmingen en onmogelijke problemen oplossen. Zelf begin ik ook zo te denken. Ik zou het helemaal niet erg vinden om veel geld te verdienen met de dingen die ik graag doe. Persoonlijk zou ik dit als een succes beschouwen.

 

“The reason most people never reach their goals is that they don’t define them, or ever seriously consider them as believable or achievable. Winners can tell you where they are going, what they plan to do along the way, and who will be sharing the adventure with them.” – Denis Watley

 

Het doel van je leven

De laatste tijd begon ik over dit hele gedoe na te denken. Ik vroeg me af wat mensen als het doel in hun leven beschouwen. Ik zag onmiddelijk twee grote doelen: succes hebben en genieten. De meeste andere doelen zijn onmiddelijk terug te brengen tot deze twee. Weet iemand een doel dat niet tot één van deze twee categorieën behoort? De meeste mensen hebben waarschijnlijk een combinatie van de twee als hoofddoel. Alle mensen aan de top – dan heb ik het over topatleten, topchirurgen, topadvocaten, topmuzikanten, topschrijvers en alle andere topberoepen - hebben gemeen dat succes voor hen belangrijker is dan genieten.

 

genieten en succes hebben: synoniem?

Sommige mensen zullen argumenteren dat je om te kunnen genieten een zekere vorm van succes nodig hebt – bv. financiële welvaart. Succes nastreven doe je dan niet slechts om het succes zelf, maar ook voor het genot dat daaruit volgt.

Het omgekeerde is echter ook waar: om succes te hebben, moet je je ook kunnen ontspannen en – nog belangrijker – passie hebben voor waar je mee bezig bent. Met andere woorden: je moet kunnen genieten van je leven voordat je jezelf succesvol kan beschouwen.

Misschien zijn succesvol zijn en genieten wel een beetje synoniem voor elkaar.

 

Motivatie

“If you have a goal in life that takes a lot of energy, that requires a lot of work, that incurs a great deal of interest and that is a challenge to you, you will always look forward to waking up to see what the new day brings.” – Susan Polis Schultz

Het vreemde is dat ik in mijn leven op sommige dagen heel hard gedreven ben om alles waar ik van droom waar te maken. Op andere dagen kan het mij allemaal niet zoveel schelen en ben ik heel blij dat ik even aan niets moet denken.

Toen ik me dit realiseerde, vroeg ik me af of dit puur toeval was. Kan het niet zijn dat er een dieperliggende reden is waarom je op bepaalde dagen totaal niet gemotiveerd bent en op andere dagen juist wel? Kan het niet zijn dat we veel te veel ongemotiveerde dagen hebben? Ik ben er heilig van overtuigd dat onze fysieke toestand veel te maken heeft met onze motivatie. Genoeg slaap, gezonde voeding en voldoende sport zijn een absolute noodzaak om je dromen waar te maken. Ik denk echter dat er naast deze elementen nog andere – belangrijkere – psychologische oorzaken zijn van ongemotiveerd zijn.

Ik heb op dit moment alleszins het gevoel dat ik véél meer aankan. Ik heb soms wel het gevoel dat ik veel te veel hooi op mijn vork neem, maar diep vanbinnen weet ik dat dit zeker niet het geval is. Het omgekeerde is waar. Als ik echt succesvol wil zijn, moet ik de lat op het volgende niveau leggen. De vraag is dan: wil ik wel (heel) succesvol worden? Heb ik daar wel zoveel voor over? Eerlijk gezegd denk ik dat de grootste belemmering op dit moment gewoon het leven is. De alledaagse dingen.

Ik ben er heilig van overtuigd dat ik 10 keer zoveel aankan dan wat ik nu op mijn vork neem, als ik meer motivatie of passie zou hebben. Ik gebruik slechts een fractie van mijn hersenen en van mijn lichaam, zoals de meeste mensen.

Als je kijkt naar mensen die buitenwezenlijke dingen bereiken, zie je dat dit meer een kwestie van passie is dan van talent. Ook doorzettingsvermogen is belangrijk, voor de momenten waarop het iets minder goed gaat. Als je echter merkt dat je teveel op je doorzettingsvermogen moet teren bij het streven naar een doel, is het mogelijk dat je gewoon het verkeerde doel hebt gekozen. 1km op het juiste pad is beter dan 10km op het verkeerde pad…

“Progress has little to do with speed, but much to do with direction.” – Onbekend

 

Bewust leven

“Crystallize your goals. Make a plan for achieving them and set yourself a deadline. Then, with supreme confidence, determination and disregard for obstacles and other people’s criticisms, carry out your plan.” – Paul Meyer

Ik ben met zoveel dingen tegelijk bezig, maar op hetzelfde moment ga ik voor niets volledig. Ik zit in 2 muziekbandjes als drummer, ik schrijf in dit blog en ik zou liefst nog goeie punten halen voor mijn studie burgerlijk ingenieur (Ik heb altijd een brandend verlangen om in mijn blog te schrijven, maar het is goed mogelijk dat mijn studies daaronder lijden ). Daarbij komen dan nog andere leuke tijdrovende dingen zoals uitgaan, een vriendin, vrienden en sport.

Onlangs bedacht ik een mogelijke oplossing voor dit probleem. Het is een manier van denken die je moet aannemen. Als je op elk moment van je bestaan volledig bewust doet wat je op dat moment aan het doen bent, kan het bijna niet mis gaan. De meeste mensen zijn met zoveel dingen tegelijk bezig, fysisch, maar ook in hun gedachten. Als je je ontspant, zou je je volledig en optimaal moeten ontspannen, zodat je mentaal en lichamelijk terug uitgerust bent om er met volle geweld tegenaan te gaan om je levensdromen waar te maken. Wanneer je werkt aan je dromen, zou je je volledig moeten geven in wat je op dat moment bezig bent. In volle concentratie kan je veel meer bereiken. Denk niet aan wat je ’s avonds of in de vakantie zal doen.

De laatste tijd probeer ik op deze manier te denken. In de les probeer ik me volledig te concentreren op wat de prof ons probeert duidelijk te maken (dit is overigens een goeie strategie om meer uit de lessen te halen: de prof heeft altijd een doel voor ogen, hij wil zijn studenten iets leren. Als jij nadenkt over wat de prof je wil meegeven, zal je alles veel gemakkelijker begrijpen). Ik ga gewoon niet naar de les als ik weet dat ik me toch niet zal kunnen concentreren wegens te moe. Ik probeer ook minder te praten met medestudenten als ik in de les zit. Dit hou ik voor tijdens de pauzes of voor momenten waarop de prof aan het zeveren is.

Wanneer ik thuis studeer, probeer ik me volledig op het studeren te concentreren. Ik moet toegeven dat het mij absoluut nog niet lukt. Ik kan niet langer dan 10 minuten stilzitten. Ook het leren met de laptop naast me helpt niet echt. Ik maak mezelf wijs dat ik die nodig heb om dingen die ik niet begrijp op te zoeken. Dit is nu ook wel zo, maar de laptop wordt toch ook en vooral gebruikt voor niet-schoolgerelateerde zaken als daar zijn bloggen en web 2.0 applicaties :P

Als ik met vrienden wegga of ga feesten, probeer ik niet te denken aan allerlei taken en opdrachten die me nog wachten. Ik amuseer me gewoon en al de rest komt later…

“To live exhilaratingly in and for the moment is deadly serious work, fun of the most exhausting sort” – Barbara Grizzuti Harrison

 

Hoe gaan jullie met dit probleem om? Wat is jullie levensvisie? Wil je in de geschiedenisboeken terechtkomen, of is je amuseren belangrijker? Comment!

You might be an engineer if…

October 17th, 2008
  • You have no life – and you can PROVE it mathematically.
  • You enjoy pain.
  • You know vector calculus but you can’t remember how to do long division.
  • You chuckle whenever anyone says “centrifugal force”.
  • You’ve actually used every single function on your graphing calculator.
  • It is sunny and 70 degrees outside, and you are working on a computer.
  • You frequently whistle the theme song to “MacGyver”.
  • You know how to integrate a chicken and can take the derivative of water.
  • You think in “math”.
  • You’ve calculated that the World Series actually diverges.
  • You hesitate to look at something because you don’t want to break down its wave function.
  • You have a pet named after a scientist.
  • You laugh at jokes about mathematicians.
  • The Humane society has you arrested because you actually performed the Schrodinger’s Cat experiment.
  • You can translate English into Binary.
  • You can’t remember what’s behind the door in the engineering building which says “Exit”.
  • You have to bring a jacket with you, in the middle of summer, because there’s a wind-chill factor in the lab.
  • You are completely addicted to caffeine.
  • You avoid doing anything because you don’t want to contribute to the eventual heat-death of the universe.
  • You consider ANY non-engineering course “easy”.
  • When your professor asks you where your homework is, you claim to have accidentally determined its momentum so precisely, that according to Heisenberg it could be anywhere in the universe.
  • You’ll assume that a “horse” is a “sphere” in order to make the math easier.
  • The blinking 12:00 on someone’s VCR draws you in like a tractor beam to fix it.
  • You bring a computer manual / technical journal as vacation reading.
  • The salesperson at Circuit City can’t answer any of your questions.
  • You can’t help eavesdropping in computer stores… and correcting the salesperson.
  • You’re in line for the guillotine… it stops working properly… and you offer to fix it.
  • You go on the rides at Disneyland and sit backwards to see how they do the special effects.
  • You have any “Dilbert” comics displayed in your work area.
  • You have a habit of destroying things in order to see how they work.
  • You have never backed up your hard drive.
  • You think that when people around you yawn, it’s because they didn’t get enough sleep.
  • You would rather get more dots per inch than miles per gallon
  • You’ve ever calculated how much you make per second.
  • Your favorite James Bond character is “Q,” the guy who makes the gadgets.
  • You understood more than five of these jokes.
  • You make a copy of this list, and post it on your door (or your home page !)
(bron: http://www.gdargaud.net/Humor/Engineer.html)

Nieuwe uitdagingen

July 12th, 2008

 

 “I know of no more encouraging fact than the unquestionable ability of man to elevate his life by conscious endeavor.” – Henry David Thoreau

 

De laatste maanden heb ik hard gewerkt opdat ik nu zo weinig mogelijk zou moeten werken. Twee weken geleden kreeg ik de boodschap dat mijn opzet gelukt is. Ik ben geslaagd in het eerste jaar burgerlijk ingenieur en heb dus drie maanden vakantie. Toen ik het nieuws kreeg was ik eigenlijk te moe om volledig te beseffen wat dit inhield, maar nadien begon ik steeds meer de mogelijkheden in te zien. Allereerst staat vakantie natuurlijk garant voor oneindig veel plezier, weggaan met vrienden en naar verre, zonnige landen gaan. Toen ik dieper nadacht, kwam ik echter tot de conclusie dat ik deze tijd misschien ook nog voor andere, misschien wel betere doeleinden kon gebruiken.

 
Te verwezenlijken binnen 5 jaar

Eerst en vooral zijn er de doelen te verwezenlijken binnen 5 jaar.
Eén daarvan ging over leren autorijden. Aangezien het tijdens het academiejaar zo druk is, lijkt dit me de ideale gelegenheid.

Ook reizen was één van mijn doelstellingen. Ik kom juist terug van een reis naar het zuiden van Spanje, en in september zal ik nog eens 2 weken in dit fantastische land vertoeven – ditmaal ga ik echter rondtrekken door het noorden en steden bezoeken zoals Valladolid, Bilbao, Pamplona en Barcelona. Eén week gebruik ik om met enkele vrienden van Valladolid naar Barcelona te reizen. De tweede week zal ik met die vrienden en nog een achttal andere mensen (die rechtstreeks vanuit België komen) Barcelona onveilig te maken.

Verder zal ik me ook veel met deze blog bezighouden, aangezien ik het zeer leuk vind om mijn mening met andere mensen te delen. Deze mensen hoeven niet eens akkoord te gaan met al mijn gestoorde theorieën, ik ben al blij als ze er over nadenken en hun eigen mening met mij delen. Een onderliggende reden om artikels te schrijven is het feit dat het mij op een vrij natuurlijke manier lijkt te lukken. Ik moet geen extra moeite doen om te schrijven, buiten het schrijven zelf, terwijl ik voor elke andere hobby veel meer input moet geven voordat er iets degelijks uit de bus komt. Het zou maar dom zijn om dit “talent” weg te laten rotten door er niets mee te doen. Des te meer omdat doen wat je graag doet de sleutel tot succes is, en laat schrijven nu net één van mijn favoriete bezigheden zijn.

 

Mijn leven, mijn verhaal

Naast het verwezenlijken van de hierboven vernoemde doelen, ga ik deze tijd ook gebruiken om eens grondig na te denken over wat ik eigenlijk wil doen met mijn leven. Een zeer goede manier om daarover na te denken, is te kijken naar wat je eigenlijk wilt bereikt hebben wanneer je op je sterfbed ligt.

Ik geloof dat het zeer dom is om gewoon je leven te leven zonder meer. Op die manier wordt je een speelbal van je eigen emoties en van de gevoelens en daden van andere mensen. Als jij zelf niet beslist wat je wil worden en wie je wil zijn, dan zullen andere mensen dat voor jou wel doen. Met als gevolg dat je je diepste dromen, diep weggeborgen in je onderbewustzijn, nooit zal waarmaken. Hoe zou je dat ook kunnen, als je ze niet eens kent. Ze zullen er altijd zijn, als een irritante mug, dichtbij maar onmogelijk te vangen.

 
1 jaar

Een idee waar ik nu al een tijdje mee rondloop is om mezelf voor één jaar iets op te leggen en me hier dan ook aan te houden. Op die manier zou het mogelijk zijn om fantastische dingen te bereiken.

 
Focus op lichaam

Een voorbeeld is om me gedurende een jaar te concentreren op mijn lichaam. Terug écht beginnen sporten – dat is al een paar jaar geleden ondertussen. Vroeger deed ik een gevechtsport en het zou super zijn om daar opnieuw mee te beginnen. Ook een jaar lang alleen maar nuttige dingen eten – met nuttig bedoel ik dingen die ofwel gezond zijn, of die ik gewoon heel erg lekker vind. Ik geloof dat dit – zolang er geen hongersnood heerst – de enige twee redenen kunnen zijn om iets te eten. Tijdens de blokperiode at ik heel dikwijls terwijl ik aan het leren was. Dit is vrij stom, aangezien je dan niet eens beseft dat je aan het eten bent en dus ook totaal niet kan genieten van je eten. Je eet gewoon om te eten, zonder in te zien dat je eigenlijk helemaal geen nood hebt aan voedingsstoffen op dat moment.

In het hotel waar ik vorige week verbleef, was er een fitnessruimte. Ik had nog nooit eerder gefitnesst – buiten op school, waar we af en toe eens met de apparaten mochten spelen – maar toevallig was er iemand daar, die vrij veel tijd in de fitnessruimte doorbracht. Ik ben eens met hem meegegaan om te kijken hoe het in zijn werk ging, en zo ben ik er in geïnteresseerd geraakt. Ik heb zojuist twee gewichten gekocht, waarmee ik nu thuis aan de slag kan.

Ik geloof dat, als ik al deze dingen combineer en zo gedurende één jaar mijn best doe om mijn lichaam in topconditie te brengen, dit enorme voordelen zal hebben in mijn latere leven. Ik ben er namelijk heilig van overtuigd dat lichaam en geest sterk verbonden zijn. Ik weet zeker dat, indien mijn lichaam fit is, ik ook intellectueel en zelfs op elk ander vlak van mijn leven veel meer kan bereiken. Sterker nog, ik denk dat lichamelijke gezondheid een voorwaarde is tot succes. Het is pas wanneer je een sterk lichaam hebt, wanneer je niet altijd vermoeid en uitgeput bent, dat je kan beginnen met het streven naar succes. Een ander voordeel dat dit jaar van training zal leveren is het feit dat ik hoogstwaarschijnlijk gewoon zal verder doen met het werken aan mijn lichaam na dit jaar, omdat ik tegen dan zo overtuigd ben van de kracht van deze gewoonte.

 

Een boek schrijven

Een totaal ander voorbeeld is een boek schrijven. Ik weet zeker dat, als ik me daarop toeleg, ik in één jaar een geweldig boek kan schrijven. Misschien nu nog niet, maar later in mijn leven, wanneer mijn ideeën wat gerijpt zijn, wanneer ik nieuwe inzichten verworven heb en wanneer mijn schrijfvaardigheden verbeterd zijn. Ik heb mezelf voorgenomen dat ik sowieso een boek ga schrijven in mijn leven. Ik ben er nog niet helemaal uit of het al dan niet fictie wordt, maar het zal zeker dieper gaan dan een gemiddelde stationsroman.

Oneindig veel kleine ideetjes stapelen zich voortdurend op in mijn hoofd, maar doordat ik ze niet opschrijf, vergeet ik de meeste. Ik zou beter altijd een kladblok bij me hebben, zodat ik ze kan opschrijven. Desondanks zijn er ook veel ideeën die altijd terugkeren, en ik weet dat mensen iets kunnen hebben aan de dingen die ik ooit in mijn boek zal schrijven.

Ook al moeten mijn schrijfvaardigheden nog bijgeschaafd worden voor ik écht een boek kan publiceren, toch lijkt het me een goed idee om “een boek schrijven” als een nieuw doel toe te voegen aan het lijstje van dingen die ik over 5 jaar bereikt wil hebben. Het grote voordeel van dit doel al over 5 jaar te stellen is dat, indien ik het toch niet gedaan krijg, ik nog veel tijd over heb om het later nog eens te proberen.

 
Waarom een limiet?

De enige reden waarom ik een limiet zet op de tijd, is het feit dat het dan gewoon veel gemakkelijker wordt om iets te verwezenlijken. Je zou net zo goed kunnen beslissen om vanaf nu voor de rest van je leven een bepaald doel te stellen, maar dit is gewoonweg veel moeilijker om vol te houden. Als je na een jaar de voordelen van je verwezenlijking of doel inziet, kan je nog altijd beslissen om verder te gaan. In het geval van het boek schrijven, zou ik bijvoorbeeld kunnen beginnen aan een boek, en als ik na een jaar merk dat mijn eerste versie totaal nog niet geschikt is voor publicatie kan ik er gewoon nog een extra jaar aan sleutelen. Ik geloof dat dit veel effectiever is dan te zeggen dat je in je leven dit of dat gedaan wilt hebben. Je deelt je leven gewoon op in jaren (of maanden, weken, …). Zo ontstaat er overzicht en is de kans veel groter om iets te realiseren.

 

Binnenkort beslis ik waarschijnlijk met één van deze jaardoelen te beginnen. De eerste zal waarschijnlijk het fit houden van mijn lichaam zijn. Ik hoop dit doel te kunnen combineren met mijn studies, en daarbij toch ook nog voldoende uit te kunnen gaan. Het grootste probleem wordt waarschijnlijk mijn zwaar verstoorde bioritme als ik te veel ga feesten en toch ongeveer elke ochtend in de les moet zitten. Zodra ik begin zal ik regelmatig een nieuw artikel schrijven over mijn vorderingen.

Succes

March 16th, 2008

Onlangs hoorde ik iemand praten over hoe zijn leven er later uit ging zien. Hij had het over bakken geld, Mercedessen en decadente feestjes (hij studeerde burgerlijk ingenieur). Dat vond ik een bizar wereldbeeld, dat veel mensen de laatste tijd  blijken te bezitten. Alsof het hebben van een prachtige auto het allerbelangrijkste is wat er bestaat. Uiteraard heb ik helemaal niets tegen mooie auto’s en veel geld – ik studeer namelijk ook burgerlijk ingenieur – maar toch lijkt het me immens veel belangrijker om – ik zeg maar wat – voldoende liefde te krijgen en een degelijke gezondheid te hebben, en wie weet zelfs gelukkig te zijn. En dat is precies wat geld je niet kan geven.

 Ikzelf heb altijd het idee gehad om eerst voldoende geld bijeen te sprokkelen zodat ik nooit meer in m’n leven moet gaan werken, en om dan pas te gaan doen wat ik echt graag wil. Maar zo werkt het niet. Je moet doen wat je graag doet, en dan is de kans groot dat je vanzelf wel veel geld verdient, omdat je natuurlijk goed bent of wordt in wat je plezier schenkt. Bovendien is er dan nog een redelijke kans dat je gelukkig bent ook. Soms vraag ik me dan ook af of ik wel in de juiste richting zit. Even een breakdown van het soort mensen bij burgerlijk ingenieur:

  • 90% doet het voor het geld
  • 40% is vreselijke strever die de richting helemaal niet aankan en er alles om doet om toch maar te bewijzen dat dit niet zo is
  • 2% is vrouwelijk
  • 70% heeft nog nooit een vrouw aangeraakt
  • 10% heeft nog nooit een vrouw aangesproken
  • 10% is geniaal

Ik moet er wel bij zeggen dat deze resultaten mogelijk niet wetenschappelijk getoetst zijn.

 Volgens mij is het perfect mogelijk om je dodelijk gelukkig te voelen zonder iPhones, MacBook Pro’s en al die andere brol waarmee de reclamemensen je bekogelen. Alleen denk je dat dat niet zo is omdat het zo voorgesteld wordt. Je moet er eens op letten hoe men hun product altijd verbindt met een eigenschap die mensen graag bezitten – rijke mensen kopen BMW’s, sociale mensen gebruiken Mobistar, actie en avontuur is weggelegd voor mensen die Nike dragen. Misschien wordt het maar eens tijd om eens na te denken over het verschil tussen wat je echt wilt en wat de reclame zegt dat je wilt. Ik reis bijvoorbeeld heel graag, en daarvoor heb ik wel heel wat geld over, maar of ik nu bel met een 10 jaar oude gsm of met een splinternieuw model, dat kan me eerlijk gezegd weinig schelen.