Dit artikel is een antwoord op de reacties van bloggers op mijn artikel Gezocht: ervaren blogger (M/V).
Stew, ik was me er al van bewust dat jullie blog oorspronkelijk voornamelijk dienst deed als thuishaven voor de filmpjes. Volgens mij is het juist door die geniale filmpjes dat jullie blog zo snel is kunnen groeien. Er is een tijd geweest dat er bijna geen nieuwe filmpjes te zien waren en zelfs geen nieuwe blogposts. Ik dacht zelfs even dat het gedaan was met Stew. Elke blog heeft wel zijn down-periodes, maar de doorzetters blijven gaan en krijgen dan meestal een enorme up. Ik besef goed dat er enorm veel tijd kruipt in het produceren van filmpjes, en het is juist daarom dat ik zo blij ben te zien dat er nu regelmatig nieuw materiaal te zien is. De kracht van Stew ligt in zijn humoristische filmpjes.
Het interessante aan het regelmatig bezoeken van een blog is voor mij het evolutieproces zien dat deze blog doormaakt. Elke blog moet in het begin zijn weg zoeken, maar naarmate de tijd vordert zie je een soort van vast patroon optreden. Een schrijfstijl, regelmaat van posten en onderwerp behoren tot dit patroon. Bij Stew zie ik nu een patroon van bloggen dat me verbaast. Op het eerste zicht lijkt Stew een cliché blog: niets nieuws onder de zon als je de posts oppervlakkig bekijkt. Je zou zeggen dat Stew zonder de filmpjes niets is, maar dat is ook niet waar. De posts bevatten eenzelfde soort humor, dikwijls subtiel.
Ik hoop dat er in mijn blog ook zo’n soort evolutie te bespeuren valt enik zal zeker mijn best doen om in de komende jaren eens voor jullie camera te verschijnen 
Lime, ik weet heel goed waarom ik jou in dit lijstje heb opgenomen. Er zijn heel weinig nondagboekachtige blogs – zoals je ze mooi omschrijft - in de nederlandse blogosfeer, en jij behoort daar inderdaad niet toe. Waarom vind ik jou dan een goede blogger? Simpel: de kracht van jouw blog ligt niet in wat je vertelt, maar in hoe je het vertelt. Er zijn duizenden mensen die over hetzelfde bloggen als jou: ze zijn verliefd en bla bla bla. Jij vertelt het echter op zo’n manier dat het mensen echt raakt. Door de omschrijving die jij geeft voelen de mensen wat ze zelf al meegemaakt hebben. Ze kunnen het niet omschrijven, maar dat doe jij voor hen. Noem het voyeurisme, noem het wat je wil, maar mensen zijn nu eenmaal geïnteresseert in wat jij schrijft. Daar heb je je tijdloze inhoud.
Dries, ik snap wat je bedoelt. Het wordt inderdaad veel moeilijker persoonlijke dingen te vermelden naarmate meer mensen je blog lezen. Ik wil zo eerlijk mogelijk in het leven staan, maar mijn gedachten zijn nu eenmaal niet allemaal voor publicatie vatbaar. Zeker niet iedereen moet alles weten: zo zit het leven in mekaar. Tot nu toe heb ik hier nog nooit echt last van gehad, maar ik kan me voorstellen dat dat later wel zo gaat zijn. Nu blijft het nog bij het kieskeurig uitzoeken over welke onderwerpen ik wil schrijven. De andere onderwerpen bespreek ik dan wel met de mensen die ik vertrouw. Ik wil zeker niet zo iemand worden die tegen zijn vrienden zegt dat ze maar zijn blog moeten lezen om op de hoogte te blijven van wat er in zijn leven gebeurt.
Lucie, ik vind je schrijfstijl fantastisch, maar je idee over bloggen is compleet verschillend van het mijne. Ik kan goed begrijpen dat bloggen voor jou niets meer is dan een simpele hobby waarmee je niet per se succesvol wil worden. Dit ligt voor mij echter anders en ik hoop dat ik je kan laten inzien waarom. Mijn doel is zeker niet zoveel mogelijk bezoekers te hebben. Mijn doel is mijn schrijfsels aan zoveel mogelijk mensen blootstellen, en bezoekers zijn daarbij nu eenmaal de efficiënste manier. Ik zie niet in waarom je dit een foute drijfveer vindt. Waarom zou jij anders bloggen in plaats van een dagboek bij te houden? Hoe meer bezoekers, hoe meer leuke reacties, toch?
Iets wat veel bloggers niet beseffen maar wat voor mij enorm belangrijk is:
Bloggen is mijn medium, niet mijn boodschap. Er zijn zoveel bloggers die bloggen om te bloggen. Ik wil een boodschap verspreiden, ik wil schrijven. Ik wil helemaal niet bloggen.
Over je tips: reacties achterlaten op andere blogs doe ik enkel wanneer ik iets nuttigs te zeggen heb. Ik zal nooit zomaar reclame maken door een inhoudsloos bericht achter te laten. Mijn mening is dat de bezoekers vanzelf komen wanneer je blog echte waarde heeft.
De tweede tip gaat over niet teveel filmpjes posten. Zoals je kan zien doe ik dit niet. Af en toe komt er eens een filmpje, omdat ik bijvoorbeeld midden in de examens zit, maar over het algemeen is de inhoud van mijn blog door mij geschreven. Ik denk dat ik een van de weinige bloggers in België ben die zo’n lange artikels schrijft. Velen – waaronder Moosability - vinden dit slecht, omdat mensen op die manier minder snel geneigd zijn er aan te beginnen – we leven nu eenmaal in een maatschappij waar alles snel moet gaan – maar het is voor mij een boeiendere manier van communiceren dan van die korte artikels. Korte artikels bevatten dikwijls weinig “vlees”. Bij veel bloggers is een kort artikel gewoon een ik-heb-vandaag-nog-niets-gepost-dus-zwier-ik-er-snel-even-iets-op-artikel. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen wél goede korte artikels schrijven, maar ik kan me alleszins beter uitdrukken in volzinnen
De laatste tip is dat mijn drijfveer niet “goed worden” mag zijn. Ik vind juist van wel. Hoe beter mijn schrijfstijl, hoe meer mensen mijn blog interessant zullen vinden, ook al schrijf ik over dezelfde onderwerpen. Boeiende onderwerpen is 1 ding, boeiend schrijven het ander ding.
Ik ben nog steeds heel erg benieuwd naar reacties van andere bloggers! Als je iets wil delen: comment!
