Posts Tagged ‘god’

Over liefde en macht

December 21st, 2008

Het is een speciaal gevoel, liefde voor alles wat er bestaat. Veel ruimer dan de populaire betekenis van het woord liefde. Ik geloof dat je het op vele momenten even kan aanraken. Nooit het hele gevoel. Altijd kleine stukjes, die je doen inzien hoe machtig het universum in elkaar zit, hoe machtig de mens wel kan zijn. Je zou ontploffen, moest je het volle gevoel ervaren.

Je voelt het wanneer je in de zomer om 4 uur opstaat om naar de zonsopgang te kijken op een stukje rots in Spanje. Wanneer je op een miezerige blokdag door je raampje kijkt en die goddelijke sneeuwvlokjes ziet neerdwarrelen. Of wanneer je met je hele ziel geniet van een liedje, gemaakt door een menselijke hand die daar zijn hele ziel heeft ingelegd.

Wanneer je met volle teugen geniet van een authentieke cocktailbar op een eilandje in Griekenland, waar het ’s avonds nog altijd 30° is. Langs de palmbomen slenteren met mensen die iets voor je betekenen. Met je lief op een godverlaten straatje naast een maisveld liggen, samen naar de sterren kijken. Wanneer je vrienden je verdedigen, ook al weten ze diep in hun hart dat je ongelijk hebt. Misschien wel vooral wanneer je beseft dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, en dat liefde meer doet dan haat.

Ik voel het ook als ik met mijn maten door een onbekende stad stap. De eerste McDo ontdekken en domme spelletjes spelen, zoals slaan op een zakje ketchup en kijken op wie het openspetst. Standbeelden onteren en er foto’s van trekken. Bier vinden op de vensterbank van een louche jeugdherberg. Het bier opendoen en er niet van durven drinken. De regendans doen. Een Filippijns koor voor je laten zingen, en in ruil hen leren jumpen. Inbreken in het Atheens Olympisch stadion. De goedkoopste jeugdherberg boeken in Madrid, en verbaasd zijn dat er hoertjes voor de deur staan als je er aankomt.

Op het speelplein kindjes amuseren die zich vervelen. De stoere tieners overbluffen met nog stoerdere praat, en ’s avonds in de bar wedstrijdjes omtermeesttuckoekjesindemond doen. Zo in het gotchaspel opgaan dat je een bodyguard naar de wc meeneemt. Op weekend om 3u ’s nachts weggelopen jongens zoeken op straat. Merken dat ze zich bij de meisjes hadden verscholen. Een nachtspel uit je duim zuigen omdat de kinderen wakker werden nadat je de auto had gestart om pizza’s te gaan halen voor de hoofdmoni’s.

Als kind door de buren hun tuin sluipen zonder gezien te worden. Je eigen real live computerspelletje uitvinden. Ongekende creatieve toppen bewandelen. Als 8jarige tekeningen verkopen voor snoep, speelgoed of geld. Een rij van meer dan 10 personen voor je deur ontdekken. Je eerste bommetje afsteken, en onmiddelijk de smaak te pakken krijgen. Besjes verzamelen omdat ze geld voorstellen. Achtereenvolgens brandweerman, dokter, professor en uitvinder willen worden. Ingenieur gaan studeren omdat je niet weet wat je anders zou moeten kiezen.

De muziek van je vrienden de mooiste muziek vinden die er bestaat. Dromen van Werchter, onstage. Lange wandelingen in de buurt van je huis, praten over de algemene situatie. Je vriendin vreemde geluidjes doen maken. Op een bankje op de Oude markt gaan zitten en kijken naar de voorbijwandelende medemens. Blokken niet zo erg vinden omdat je een doel voor ogen hebt. Gamen met je neefjes op een kerstfeestje. Terugdenken aan lang vervlogen tijden waarin je zelf nog een strategisch meester op de pc was. Herinneringen ophalen, en weten dat je ze niet zal vergeten.

Beseffen dat jij je eigen god bent.

“It’s not about me, it’s about making the world a better place”

August 26th, 2008

Normaal gezien sta ik sceptisch tegenover mensen die het woord God te veel gebruiken. Deze man heeft echter zo’n pure boodschap dat het moeilijk is hem niet te geloven. het is alsof hij alles waarin ik geloof en alles waarmee ik worstel uitlegt aan mezelf.

Deze stinkend rijke, beroemde man legt uit waarom rijkdom, beroemdheid en uiterlijk vertoon niet per se gelukkig maken.

Onwerkelijk

April 27th, 2008

De mens is tot zoveel in staat. Kijk eens naar alles rondom ons. We hebben ons eigen leven heruitgevonden door middel van ons verstand. We zijn de enige diersoort die zijn eigen “ik” fundamenteel veranderd heeft.

Ik ben dan ook van mening dat we qua technologische vooruitgang op een exponentiële curve zitten. Ook: dat we nog maar aan het begin van die curve zitten. Stel je eens voor wat we over 100 jaar kunnen bereiken. Hoeveel sterrenstelsels zullen we al verkend hebben? hoeveel procent van ons lichaam zullen we kunnen vervangen door synthetisch materiaal? Zullen we eindelijk met zekerheid kunnen zeggen wie of wat God is? Zullen onze eigen hersenen ons nog kunnen verrassen?

 Exponential function

Het vreemde is dat we zo weinig lijken te doen met ons verstand. De mens is echt een luie diersoort. Als het niet écht moet, zullen we het ook niet gauw doen.  We gebruiken slechts een fractie van ons verstand en onze vermogens. Aan de basis daarvan ligt waarschijnlijk het feit dat we niet per sé meer willen gebruiken, zoals ik in mijn vorige artikel schreef.

Stel je eens voor dat je voor de volle honderd procent beschikte over je totale vermogen aan intelligentie, wilskracht, motivatie en levenskracht. Eén ding is zeker: je zou nu dit artikel niet aan het lezen zijn. Je zou waarschijnlijk al over de wereld aan het heersen zijn met almachtige robotten. Ofzo.

100% is onmogelijk en zal waarschijnlijk altijd onmogelijk blijven, maar je kan wel je vermogen proberen te optimaliseren door gewoon elke dag opnieuw te streven naar perfectie. Op die manier kan je meer bereiken dan je je kan voorstellen. Maar er is bijna niemand die dit doet, gewoon omdat het te veel werk is. Het is een levenswerk. Kijk naar de grote namen in de geschiedenis: Einstein, Maxwell, Hawking, Newton, Aristotle, galilei, Darwin, Edison, Pasteur, … Ze hebben stuk voor stuk hun leven aan de wetenschap gegeven, en zo onze kijk op de natuur fundamenteel veranderd.

 

Door onze algemene luiheid, kan ik me voorstellen dat dreigende rampen misschien nog niet zo slecht zijn. We hebben nog nooit zo snel gezocht naar een oplossing voor het klimaatprobleem. En wanneer is de technologie pas écht ontstaan? Tijdens de wereldoorlogen, toen het gewoon een noodzaak was om de beste wapens en tanks en vliegtuigen te hebben.

Ik zeg niet dat we nu met zijn allen een beetje oorlog moeten gaan maken. Mijn punt is dat we wel eens tot ongekende dingen in staat kunnen zijn als we zo verder blijven evolueren. De dingen die ik als kind als onmogelijk en magisch voorgeschoteld kreeg, blijken nu meer en meer werkelijkheid te worden.

een klein voorbeeldje: Vliegen…

 

 

Maar ook Mars ontdekken en op de maan wonen zal binnen afzienbare tijd misschien wel heel gewoon zijn. Ik kan me de krantenkoppen zo inbeelden: “eerste man op Mars”, 70 jaar na “eerste man op maan”. Op dit eigenste moment zijn ze al apen aan het trainen om naar Mars te sturen. Op deze manier kunnen ze onder andere testen of de mens bestand is tegen de straling daar. 100.000 jaar na het ontstaan van de homo sapiens sapiens wandelt de moderne mens op de maan. Ocharme 100 jaar later wandelen we waarschijnlijk al over Mars. Wat volgt?

 

Een ander voorbeeld dat me enorm inspireerde – ik kreeg er als het ware kippenvel van – is de string theory. De mens komt alsmaar dichter bij het ontdekken van de ultieme, allesomvattende theorie, waarmee we elk natuurkundig fenomeen kunnen beschrijven. Gewoon al de gedachte dat we hier eventueel toe in staat zijn is prachtig. De volgende video beschrijft hoe het vandaag de dag gesteld is met deze theorie (met dank aan Tom, die me deze video heeft doen ontdekken)

 

 

Als ik deze video bekijk, heb ik zin om zelf in de fysica te duiken. Ik zou doodgraag een expert zijn, zodat ik kan zoeken naar verdere uitbreiding van de theorie. Het enige probleem is dat er al zoveel is dat andere mensen voor me ontdekt hebben. Als je dus iets wilt bijdragen moet je ten eerste al bij zijn met al de vorige ontdekkingen, en ten tweede ook een genie. Geen van de twee is op mij van toepassing. Toch bestaat de kans dat ik over een goede 20 jaar verder ben dan ik nu ooit zou durven denken. Maar door dit te zeggen, denk ik natuurlijk impliciet wel dat het kan. Als je geen dromen hebt, zullen ze ook nooit uitkomen natuurlijk…

Ik ben blij dat ik nu geboren ben. Onze evoluerende wereld fascineert me enorm. Hoe zal de wereld er uit zien als ik een 70-jarige bompa ben? Het lijkt me leuk om dit zelf mee te mogen bepalen…