Posts Tagged ‘macht’

Willekeurige Gedachten #1

March 5th, 2011

1) Vandaag voor het eerst in meer dan een maand terug een groene smoothie gedronken (spinazie + veldsla + banaan + framboos + water). Ik krijg er duidelijk een soort van extra energie door. Energie in de zin van motivatie. Ik weet niet hoe het komt, maar telkens wanneer ik een groene smoothie drink, krijg ik véél meer gedaan in de daaropvolgende uren dan wanneer ik zou snoepen. Terwijl ik wel meer zin heb om te snoepen dan om een groene smoothie te drinken. Nadat ik gesnoept heb (cornflakes, chocolade, M&M’s, you name it) is er altijd dat gevoel van spijt en het besef dat ik er eigenlijk totaal niks aan gehad heb. Buiten misschien bij chocolade, want dat blijft gewoonweg waanzinnig lekker ;)

2) Dit heb ik al een tijdje geleden ontdekt, maar het patroon herhaalt zich steeds weer, waardoor ik er steeds meer van overtuigd word dat het klopt: Ik ben op een bepaald moment tv series kijken beginnen combineren met snoepen, waardoor een onweerstaanbaar tijdsverdrijf ontstaat, namelijk het aan niets te hoeven denken gecombineerd met een shot ik-weet-niet-welke-hormonen-allemaal door de suikers. Niet goed, want totaal onproductieve tijd. Ik probeer nu telkens ik de drang krijg om tv series te kijken een boek vast te pakken. Zo heb ik vandaag 2 boeken uitgelezen die al maandenlang op mij lagen te wachten. Geen series meer tijdens het snoepen en niet meer snoepen tijdens tv series dus, dit om de associatie in mijn hersenen te verbreken.

3) Nog steeds één van de meest fundamentele wetten van menselijke interactie: tekenen van macht en sociale overvloed combineren met het rijkelijk geven van aandacht en tijd aan iemand is de sleutel tot iemands hart. Het één zonder het ander maakt je een klootzak, het andere maakt je een zieligaard. Handig samengevat:

sociaal-zijn-populair-bekend-beroemd-worden

Over deze grafiek heb ik nog veel meer te vertellen, maar da’s voor later.

4) De aller aller allerbelangrijkste parameter om te kijken of iemand succesvol wordt in het échte leven is niet IQ. Hoewel dit er zeker mee te maken heeft, is IQ totaal niet de allesbepalende factor zoals sommigen blijken te denken. Volgens Gladwell (en vele anderen) geldt IQ tot op zekere hoogte, maar stopt de correlatie tussen IQ en succes in het echte leven op een IQ rond de 115, wat concreet betekent dat voor de overgrote meerderheid van de mensen die aan de universiteit studeert het totaal niet uitmaakt of ze nu een iets-boven-gemiddeld IQ (120) hebben of een genie zijn (150). De kans op succes in het latere leven zijn ongeveer evengroot (gesteld dat alle overige parameters gelijk zijn).

Wat is dan wel van belang? Praktische intelligentie, ook wel EQ (emotionele intelligentie) genoemd. Het kunnen omgaan met mensen, je in het dagelijkse leven kunnen redden in situaties. Leiderschap. Communicatie. Dit wordt overigens niet bepaald door genen maar door opvoeding. In zijn boek ‘Outliers’ noemt Gladwell dit ‘concerted cultivation’, dit tegenover ‘natural growth’, de opvoedstrategie die armere ouders dikwijls toepassen.

Een derde punt is creativiteit. In tegenstelling tot een convergente test zoals een traditionele IQ test kan dit gemeten worden met een divergente test zoals deze:

Geef zoveel mogelijk gebruikstoepassingen van:

1) een baksteen

2) een laken

Dit in 1 minuut per object.

Doe de test maar eens. De antwoorden worden beoordeeld op originaliteit (niet-alledaagsheid) en hoeveelheid.

Het vierde en laatste punt dat volgens mij van belang is, is motivatie. Dat bleek wederom vandaag. Ik had me voorgenomen veel te werken voor school, aangezien ik tegen volgende week veel opdrachten te doen heb. Wat heb ik allemaal gedaan om het werken voor school uit te stellen? Twee boeken gelezen, een groene smoothie gemaakt, deze blogpost geschreven, Conway’s game of life geprogrammeerd in Java en Matlab en nog heel wat andere zaken die o zo veel leuker zijn. Maar wat zegt dit over mijn relatie met mijn studies? Vooral dat ik mijn echte passie nog niet gevonden heb. Ik moet nog een ‘niche’ vinden binnen die studies waar ik met heel mijn hart aan kan werken. Daarom is universiteit voor sommigen geen goed idee. Het kan de creativiteit, de passie doden. Ik heb het gevoel dat ik veel meer zou leren kon ik me bezighouden met wat ik wou. Maar ik wil wel absoluut mijn studies afmaken. Oplossing? Gewoon een passie vinden BINNEN mijn studies. Ik heb al een vaag idee, maar daar vertel ik binnenkort meer over (hint: het heeft met meerdimensionale structuren te maken).

5) Een zeer effectieve strategie om dingen gedaan te krijgen is de volgende: plan iets in je agenda dat je NOG minder graag wil doen dat datgene wat gedaan moet worden, en je zal er met vreugde aan beginnen ;)

Als je de ballen hebt om gehaat te worden, ligt de wereld aan je voeten

March 3rd, 2009

 

“It is better to be hated for what you are than to be loved for something you are not.” – Andre Gide

 

Je bent voor eeuwig bang van de – soms vernietigende – commentaar van je medemens. Je gemoedstoestand hangt van anderen af. Je kan geen geluk putten uit het simpele feit dat je bestaat.

Je bent zo hard bezig met het verkrijgen van goedkeuring van anderen dat je niet beseft dat jijzelf de enige bent waarvan je goedkeuring nodig hebt.

Je hebt de ballen niet.

Over relaties

Een relatie met anderen bestaat uit 2 zaken: hoe jij over die andere denkt en wat er in die andere zijn hoofd rondspookt over jou. Een relatie is niets zichtbaars, niets grijpbaars. Het is slechts een gedacht, een hersenspinsel.

Dat is de reden waarom het jaren kan duren voor je iemands respect wint, terwijl je je met andere personen al zielsverwant voelt na 1 dag.

Eens je begrijpt hoe menselijke relaties werken, is het zo vreselijk gemakkelijk om ze te manipuleren. Zelf kan ik het niet, maar ik heb vrienden die daar zéér bedreven in zijn. Het is tegelijkertijd een verschrikkelijk gevaarlijk spel en een fantastische manier om iedereen van je te doen houden.

Maar de vraag is dan: is dat wel nodig? Moet iedereen van je houden?

Als je voor iedereen een ander masker opzet, heb je op den duur zo veel maskers dat je ze niet meer uit elkaar kan houden. En daar ga je compleet aan kapot.

Vrienden

Mensen moeten durven zeggen wat ze van je vinden. Als ze vinden dat ik lelijke kleren aanheb, dat mijn blog op niets trekt, dat ik dom, lelijk, arrogant en ook gewoon een ongelooflijke klootzak ben, dan moeten ze dat zeggen. Dan moeten ze dat niet zomaar zeggen, maar dan moeten ze dat in mijn gezicht zeggen.

Als je de volle – dodelijk negatieve – waarheid tegen iemand zegt, dan kan die persoon zich verdedigen of verbeteren. Je bent pas echte vrienden als je de andere persoon kan zeggen wat er niet goed is. Anders ben je in het beste geval een ‘kennis’, in het slechtste geval een loser. Is het niet veel leuker om het als vrienden oneens te zijn over zaken? Het zou maar saai zijn als je over alles dezelfde mening hebt.

Het optimale geval is dat je je de commentaar van anderen gebruikt om er beter van te worden. Slaagt de kritiek volgens jou op niks? Doe er dan niks mee. Hebben ze gelijk? Verbeter jezelf.

Maar begin vooral niet te wenen zodra iemand iets slechts over jou zegt.

De oertijd

Mensen zijn kuddebeesten. Ze leven in groep en wellicht zijn ze daardoor zo vatbaar voor groepsdruk. De enige reden waarom ze zich schikken naar sociale normen is omdat ze anders verstoten worden uit de groep.

Beeld je eens in welke macht je zou hebben moest het je niet uitmaken of je nu werd verstoten uit de groep of niet.

Het bizarre is dat je door die macht van onverschilligheid wellicht eerder leider van de groep zal worden dan dat je verstoten wordt…

Dit is zo ongeveer hetzelfde principe als bij het versieren van vrouwen – dat wellicht ook afstamt uit de oertijd: als het jou niet uitmaakt of je nu al dan niet een vriendin hebt, dan zal je alle aandacht van de wereld krijgen van meisjes, terwijl je je heel eenzaam zal voelen wanneer je krampachtig naar aandacht zoekt. Dat voelt het kleinste kind met zijn kleine teen aan, maar het gaat wel tegen alle logica in. ‘t Is waarschijnlijk daarom dat burgies zo slecht zijn in het versieren van meisjes.

Of niet.

Blog

Ander voorbeeld. Ik begin eindelijk af en toe eens een negatieve reactie te krijgen op mijn blog. Dit wil zeggen dat ofwel

a) meer mensen mijn blog beginnen lezen.

of

b) ik iets interessants te vertellen heb, iets wat mensen in 2 kampen kan verdelen…

Als je geen negatieve reacties krijgt, moet het toch zijn dat je informatie verschaft die zo ‘gemiddeld’ is dat niemand er iets aan heeft? Hetzelfde geldt met helemaal geen reacties krijgen trouwens. En ook ‘mooi geschreven’ kwalificeert niet echt als een diepgaande blijk van geïnteresseerdheid in wat je schrijft.

Er zijn miljoenen bloggers die helemaal niets interessants vertellen, enkel en alleen omdat ze bang zijn om lezers te verliezen, lezers die niet volledig akkoord gaan met wat zij zeggen. Compleet belachelijk. Zeker Vlaamse blogs zijn erg goed in het maskeren van wat ze echt denken en het geven van bijna-informatie.

Mijn punt

Niemand heeft iets aan jou als je gewoon de kudde volgt. Durf eens te doen wat niemand anders doet. Durf ook eens te falen. Het is niet zo erg als het lijkt, en je zal er alleen maar beter van worden.

Simpel voorbeeld: ik ga dit semester niet naar de les. Als ik op alle 6 vakken gebuisd ben, weet ik dat het niet werkt en heb ik een maand minder vakantie. Shit happens. Ik heb het ten minste geprobeerd. Ik deed het niet om stoer te doen. Ik deed het niet voor anderen, ik deed het voor mezelf. Dus als je jaloers bent of het een belachelijk idee vindt of je lacht me uit als het niet lukt: spijtig, maar ik zal er mijn nachtrust niet voor laten ;)

Ik ken zoveel mensen die nooit eens iets proberen, die nooit uit hun ‘comfort zone’ komen. Dan zijn er ook nog de mensen die zich schaamteloos vastbijten in iemand anders en alle idealen en ideeën van die persoon overnemen. Een paar jaar geleden was ik ook zo’n parasiet, maar dat is gelukkig veranderd. Nu zuig ik gewoon alle ideeën van overal op, ik neem de nuttige er uit en ik maak m’n eigen mix, ook al gaat die mix soms tegen de mainstream gedachtegang in.

Durf eens gehaat te worden. Je zal er niet slechter van worden.