“If at first, the idea is not absurd, then there is no hope for it” – Albert Einstein

Een ideevirus is een idee dat blijft hangen bij mensen. Als iemand jou over zo’n idee vertelt, is jouw eerste reactie “wow” en jouw tweede reactie “dit moet ik aan iedereen die ik ken vertellen”. Hierdoor geraken zo’n ideeën zeer snel verspreid (zoals virussen). Exponentiële groei, iemand?

Als je een naam of product wil promoten, kan zo’n ideevirus dus ongelooflijk handig zijn. Het steunt op het principe van viral marketing. Binnen de kortste keren kent iedereen jouw product. Snel. Belachelijk goedkoop ten opzichte van traditionele reclame. Het is mond tot mond reclame, maar in plaats van slechts één-tot-een-paar-relaties, kan je idee nog véél sneller verspreid worden door de opkomst van de sociale media. Nu kan iedereen jouw idee aan zijn hele vriendenkring/fanbase/subscriberbase verkondigen door slechts 1 knopje in te drukken (één-tot-duizenden-relatie). Als er dan enkele grote bloggers jouw idee oppikken, kan je idee zich over de hele wereld verspreiden in slechts luttele uren. Internet kan toch mooi zijn

Er is slechts één groot nadeel.

Niemand kan voorspellen welke ideeën opgepikt gaan worden en welke niet. Het is belachelijk moeilijk om een ideevirus te creëren.

Uiteraard kan je de mensen ook een handje helpen bij het doorvertellen, zoals Bill Gates in zijn vroege jaren gedaan heeft. Hotmail is zo snel kunnen groeien doordat iedereen die met Hotmail een email verstuurt ook reclame maakt voor Hotmail. Onderaan elke mail staat er “Get your private, free email at http://www.hotmail.com”.

Geniaal.

Een ander voorbeeld is het reclamefilmpje dat onlangs door Belgacom werd verspreid. Wat op het eerste zicht lijkt op gewone, traditionele reclame, is in feite een sluw, diep-over-nagedacht ideevirus. Wie kent er nu niet de gevleugelde woorden “Hela hela, sebiet no koffiekoeken for you eh”.

 Wat de meeste mensen echter niet beseffen, is dat ze elke keer ze die woorden uitspreken niet alleen heel grappig gevonden worden door hun vrienden, maar ook elke keer de kassa van Belgacom doen rinkelen. Ze maken reclame zonder dat ze het zelf beseffen. De talrijke Facebook groepen helpen natuurlijk ook. Je zou kunnen zeggen dat ze de schoothondjes van Belgacom zijn. Wil je de rijke bedrijven echt nog rijker maken?

Geniaal.

De hele “Joden zijn slecht”-machinerie van Hitler is ook een ideevirus. Mensen geloofden het echt, mede door de technisch perfecte speeches van Goebbels etc.

Geniaal (en bijzonder gruwelijk).

Ander voorbeeld. het sterrenmeisje. Op minder dan 24 uur tijd wist héél Vlaanderen wie dat meisje was. Omdat “een meisje beweert dat ze in slaap gevallen is terwijl ze getatoeëerd werd en heeft nu 56 sterretjes op haar gezicht staan” een ideevirus is. Je praat erover, je lacht ermee. In dit geval was het ideevirus niet bewust gecreëerd. Het is toevallig tot stand gekomen. Er is trouwens ook niets nuttigs mee gedaan. Het enige gevolg is dat dat meisje waarschijnlijk voor de rest van haar leven psychische problemen zal hebben.

Een idee kan krachtig zijn. Héél krachtig. Maar hoe bedenk je zo’n idee? Zelf ben ik geen expert. Ik heb nog nooit een écht ideevirus weten te bedenken, hoewel ik al een gelijkaardige (minder sterke) ervaring meegemaakt heb:

Toen ik zo’n 15-16 jaar was, hield ik me veel bezig met web design, coding en vooral ook het creëren van communities online. Ik dacht na over vragen zoals “hoe wordt een forum succesvol?” en “Hoe krijgt een website een community van fans achter zich?”. Ik had een volledig zelf-gecode en zelf-gedesignde site waarop ik zelfgeschreven artikels en tutorials zette over webdesign. De naam van de site was Tomorrow’s Designers. Ironisch, maar die site kreeg veel meer traffic dan deze website. Ten eerste omdat die in het Engels was en ook omdat ik veel links kreeg van sites die tutorials verzamelden.

Op een dag had ik een artikel geschreven, getiteld “How to create a succesful community?”. Ik zette enkele links naar mijn toenmalige website en mijn naam erin en plaatste het op 2 websites die gratis artikels verzamelden. Tot mijn grote verrassing stond mijn klein artikeltje (dat trouwens nog wat taalfouten bevatte) na enkele dagen op honderden websites over webdesign. Uiteraard schoot mijn Google rank de hoogte in (door al die links) en werd mijn site veel meer bezocht.

Mijn ogen gingen open. Dat was mijn eerste ervaring met de kracht van exponentiële groei. Wow.

Spijtig genoeg had ik al snel daarna andere interesses. Mijn website ging down en mijn domeinnaam (http://www.tomorrowsdesigners.com) was terug publiek domein. Vreemd genoeg werd die direct ingepikt door iemand anders. Er werd reclame opgezet. Logisch, al die links naar mijn website bestonden nog steeds, dus diegene die mijn domeinnaam had gekocht, verdiende aan mijn inspanningen om die domeinnaam bekend te maken.

Nu ik bezig ben met persoonlijke groei, wil ik uiteraard iets gelijkaardigs meemaken! Ik wil ideevirussen bedenken, want ik weet zeker dat dat de ideale manier is om mijn website veel bekender te maken.

Hoewel woorden soms heel sterk kunnen zijn, toch is de beste manier om een ideevirus te maken nog steeds via emoties. Muziek en beeld kunnen emoties oproepen en zo mensen aanzetten tot denken. Voorlopig ben ik gebonden aan het geschreven woord, maar op zich is dat geen probleem.

Het perfecte ideevirus:

• roept emoties op, zoals kwaadheid of onbehagen (bv: An unconvenient truth van Al Gore)
• doet nadenken.
• heeft zeer, zeer sterke weerhaken. Het blijft aan je kleven en je geraakt er niet van af.
• is niet passief. Roept op tot actie (zodat je precies doet wat de maker wil, bv. kopen).
• is dikwijls (op het eerste zicht) véél absurder, riskanter, debieler, sociaal onaanvaardbaarder dan normale ideeën. Blijkt achteraf ook véél genialer te zijn…
• plant zichzelf voort. Zodra het zich aan een mens hecht, blijft die anderen besmetten.

Hoe mijn ideevirus er precies gaat uitzien: geen idee. Maar wees maar zeker dat er eentje komt…

Jij nog ideeën?