Posts Tagged ‘schrijven’

De genialiteitsratio

September 11th, 2009

Tip van de dag:

Gooi je goede ideeën weg…

En gebruik alleen de GENIALE ideeën!

Dit geldt in alle creatieve bezigheden.

Op deze manier wordt ALLES wat de mensen van jou zien geniaal!

Misschien zien de mensen minder, maar dat is helemaal niet erg. Ze zullen je herinneren als de blogger die altijd de perfecte artikels maakte. De schrijver die de machtigste boeken schreef. De muzikant die de meest goddelijke tonen uit zijn instrument kon halen. De schilder die alleen mooie schilderijen creëerde.

Is dat niet beter dan herinnerd worden als de persoon die wel OK was? De persoon die “wel redelijk mooie dingen maakte”? Of erger: helemaal niet herinnerd worden?

Ik weet wel zeker wat ik wil: mensen moeten mij zien als een geniale blogger. Niet als een “ça va” blogger.

Ik heb tientallen schrijfsels waaraan ik ooit ben begonnen, maar die heel waarschijnlijk nooit het daglicht zullen zien… Ik wil enkel nog ideeën gebruiken die écht goed zijn, en de rest gewoon weggooien.

En zo mijn genialiteitsratio (geniale creaties / totaal voor publiek beschikbare creaties) een beetje opkrikken ;)

Aan alle bloggers out there: we hebben een missie. Kwaliteit! Doe niet mee aan de vervuiling van het Internet… :)

4 comments »

Posted in Artikel, Blog, Succes

Tags:

Hoe mijn blog zo immens populair werd en waarom ik voor deze titel een verleden tijd gebruik terwijl mijn blog nog helemaal niet zo populair is

February 18th, 2009

Kijk, mijn blog gaat over een jaar evenveel bezoekers trekken als een gemiddeld Metallica optreden – hoewel ik nooit gesnapt heb waarom dáár zoveel volk op af komt.

 

En nee, dat is geen dikke nek. Het is gewoon een manier om ervoor te zorgen dat mijn blog effectief groot wordt. Een zichzelf vervullende voorspelling noemt men dat. Dat werkt bij alles zo: zie jij jezelf over 10 jaar in een saai baantje waar niemand je serieus neemt? Je voorspelling komt uit! Zie jij jezelf over 10 jaar op een tropisch eiland zwemmen in het geld, op en top gelukkig? Je voorspelling komt ook uit!

 

Daarbij: dit is mijn blog en ik mag hier schrijven wat ik wil. Men noemt het vrije meningsuiting en sommigen willen het afschaffen. Onlangs nog in de krant: geenstijl.nl moet €7500 boete betalen omdat er een roddel was verschenen over een bekend iemand die met een ander bekend iemand sliep.

 

Boehoe.

Sinds wanneer is roddelen op het Internet strafbaar?

Iemand vertelde me onlangs dat hij Jeff Hoeyberghs vieze manieren heeft zien doen met Kathleen van Brempt.

 

Maar dat terzijde. Ik wil het hebben over mijn plan om van mijn blog een succes te maken. Hoe ik dat concreet aanpak? Eerder had ik het al eens over mijn doelstellingen van 2009. Eentje ervan was mijn aantal bezoekers vertienvoudigen. Een ander was 10 keer de media halen met mijn blog.

 

Het lijken misschien compleet onrealistische doelen, maar dat zijn ze zeker niet. Ik ben er van overtuigd dat deze 2 doelstellingen ongeveer vanzelf gerealiseerd worden wanneer ik steeds betere en betere artikels schrijf. Mijn échte doel is uiteraard gewoon een goede schrijver worden; dat stop ik niet onder stoelen of banken. De media en veel bezoekers zijn gewoon een soort van bevestiging, aangezien de definitie van waarde niet langer gelijk loopt met ‘hoeveel werk je er in stopt’ maar eerder met ‘hoeveel geld geven mensen er voor’.

 

Waarschijnlijk zijn er naast het schrijven van goede artikels nog enkele benodigde hulpmiddelen. Een mooi voorbeeld is het creëren van controverse om de mond aan mond reclame wat te versnellen. Ik kan me voorstellen dat er weinig bloggers het effectief hebben over het creëren van controverse. Is het een taboe? Enkele goede ideetjes kan ik wel gebruiken, dus laat je fantasie de vrije loop in de comments ;)

 

Verder is er enkel nog het concept van exponentiële groei dat ik even wil verduidelijken. Om het simpel te houden: stel dat iedere persoon die mijn blog bezoekt zo onder de indruk is dat hij/zij aan 2 personen zegt dat ze zeker eens moeten gaan kijken. Stel dat deze 2 personen dat ook effectief doen. Stel dat we vertrekken van 1 persoon waaraan ik over mijn blog vertel.

1 persoon
2 personen
4 personen
8 personen
16 personen
…

Als we dit patroon slechts 20 keer herhalen krijgen we een bezoekersgolf van meer dan een miljoen personen, en dan vergeten we er nog alle personen bij op te tellen die voor die miljoen personen mijn blog hadden bezocht om het door te kunnen vertellen aan die miljoen mensen, enzovoort.

Hier zie je duidelijk de kracht van mond aan mond reclame aan het werk. Conventionele reclame bereikt 1 golf van mensen slechts 1 keer. Mond aan mond reclame werkt als een golf. Het verspreidt zich razendsnel en je hoeft slechts 1x reclame te maken. Daarna doen de mensen het werk voor jou.

Het is om die reden dat het van elementair belang is om sterke artikels te schrijven. Artikels met een idee in dat mensen zo aanspreekt dat ze het onmiddelijk willen doorvertellen. Seth Godin, een bekende blogger, heeft hiervoor de term ‘idea virus’ uitgevonden.

Het is ook daarom dat bijvoorbeeld de website van Maddox zo immens populair is kunnen worden. Zijn ranzige arrogantie en zijn hilarisch doordachte artikels hebben zo’n invloed op mensen dat ze er naar linken – kijk, ik doe het zelf! Hij beweert zelf dat hij nog nooit 1 cent aan reclame heeft uitgegeven en toch méér bezoekers op zijn website krijgt dan bijvoorbeeld de website van McDonald’s.

 

Lijkt me duidelijk.

2 comments »

Posted in Artikel, Fun, Succes

Tags:

Het antwoord van ervaren bloggers

February 15th, 2009

Dit artikel is een antwoord op de reacties van bloggers op mijn artikel Gezocht: ervaren blogger (M/V).

Stew, ik was me er al van bewust dat jullie blog oorspronkelijk voornamelijk dienst deed als thuishaven voor de filmpjes. Volgens mij is het juist door die geniale filmpjes dat jullie blog zo snel is kunnen groeien. Er is een tijd geweest dat er bijna geen nieuwe filmpjes te zien waren en zelfs geen nieuwe blogposts. Ik dacht zelfs even dat het gedaan was met Stew. Elke blog heeft wel zijn down-periodes, maar de doorzetters blijven gaan en krijgen dan meestal een enorme up. Ik besef goed dat er enorm veel tijd kruipt in het produceren van filmpjes, en het is juist daarom dat ik zo blij ben te zien dat er nu regelmatig nieuw materiaal te zien is. De kracht van Stew ligt in zijn humoristische filmpjes.

Het interessante aan het regelmatig bezoeken van een blog is voor mij het evolutieproces zien dat deze blog doormaakt. Elke blog moet in het begin zijn weg zoeken, maar naarmate de tijd vordert zie je een soort van vast patroon optreden. Een schrijfstijl, regelmaat van posten en onderwerp behoren tot dit patroon. Bij Stew zie ik nu een patroon van bloggen dat me verbaast. Op het eerste zicht lijkt Stew een cliché blog: niets nieuws onder de zon als je de posts oppervlakkig bekijkt. Je zou zeggen dat Stew zonder de filmpjes niets is, maar dat is ook niet waar. De posts bevatten eenzelfde soort humor, dikwijls subtiel.

Ik hoop dat er in mijn blog ook zo’n soort evolutie te bespeuren valt enik zal zeker mijn best doen om in de komende jaren eens voor jullie camera te verschijnen ;)

 

Lime, ik weet heel goed waarom ik jou in dit lijstje heb opgenomen. Er zijn heel weinig nondagboekachtige blogs – zoals je ze mooi omschrijft - in de nederlandse blogosfeer, en jij behoort daar inderdaad niet toe. Waarom vind ik jou dan een goede blogger? Simpel: de kracht van jouw blog ligt niet in wat je vertelt, maar in hoe je het vertelt. Er zijn duizenden mensen die over hetzelfde bloggen als jou: ze zijn verliefd en bla bla bla. Jij vertelt het echter op zo’n manier dat het mensen echt raakt. Door de omschrijving die jij geeft voelen de mensen wat ze zelf al meegemaakt hebben. Ze kunnen het niet omschrijven, maar dat doe jij voor hen. Noem het voyeurisme, noem het wat je wil, maar mensen zijn nu eenmaal geïnteresseert in wat jij schrijft. Daar heb je je tijdloze inhoud.

 

Dries, ik snap wat je bedoelt. Het wordt inderdaad veel moeilijker persoonlijke dingen te vermelden naarmate meer mensen je blog lezen. Ik wil zo eerlijk mogelijk in het leven staan, maar mijn gedachten zijn nu eenmaal niet allemaal voor publicatie vatbaar. Zeker niet iedereen moet alles weten: zo zit het leven in mekaar. Tot nu toe heb ik hier nog nooit echt last van gehad, maar ik kan me voorstellen dat dat later wel zo gaat zijn. Nu blijft het nog bij het kieskeurig uitzoeken over welke onderwerpen ik wil schrijven. De andere onderwerpen bespreek ik dan wel met de mensen die ik vertrouw. Ik wil zeker niet zo iemand worden die tegen zijn vrienden zegt dat ze maar zijn blog moeten lezen om op de hoogte te blijven van wat er in zijn leven gebeurt.

 

Lucie, ik vind je schrijfstijl fantastisch, maar je idee over bloggen is compleet verschillend van het mijne. Ik kan goed begrijpen dat bloggen voor jou niets meer is dan een simpele hobby waarmee je niet per se succesvol wil worden. Dit ligt voor mij echter anders en ik hoop dat ik je kan laten inzien waarom. Mijn doel is zeker niet zoveel mogelijk bezoekers te hebben. Mijn doel is mijn schrijfsels aan zoveel mogelijk mensen blootstellen, en bezoekers zijn daarbij nu eenmaal de efficiënste manier. Ik zie niet in waarom je dit een foute drijfveer vindt. Waarom zou jij anders bloggen in plaats van een dagboek bij te houden? Hoe meer bezoekers, hoe meer leuke reacties, toch?

Iets wat veel bloggers  niet beseffen maar wat voor mij enorm belangrijk is:

Bloggen is mijn medium, niet mijn boodschap. Er zijn zoveel bloggers die bloggen om te bloggen. Ik wil een boodschap verspreiden, ik wil schrijven. Ik wil helemaal niet bloggen.

Over je tips: reacties achterlaten op andere blogs doe ik enkel wanneer ik iets nuttigs te zeggen heb. Ik zal nooit zomaar reclame maken door een inhoudsloos bericht achter te laten. Mijn mening is dat de bezoekers vanzelf komen wanneer je blog echte waarde heeft.

De tweede tip gaat over niet teveel filmpjes posten. Zoals je kan zien doe ik dit niet. Af en toe komt er eens een filmpje, omdat ik bijvoorbeeld midden in de examens zit, maar over het algemeen is de inhoud van mijn blog door mij geschreven. Ik denk dat ik een van de weinige bloggers in België ben die zo’n lange artikels schrijft. Velen – waaronder Moosability - vinden dit slecht, omdat mensen op die manier minder snel geneigd zijn er aan te beginnen – we leven nu eenmaal in een maatschappij waar alles snel moet gaan – maar het is voor mij een boeiendere manier van communiceren dan van die korte artikels. Korte artikels bevatten dikwijls weinig “vlees”. Bij veel bloggers is een kort artikel gewoon een ik-heb-vandaag-nog-niets-gepost-dus-zwier-ik-er-snel-even-iets-op-artikel. Ik kan me voorstellen dat sommige mensen wél goede korte artikels schrijven, maar ik kan me alleszins beter uitdrukken in volzinnen ;)

De laatste tip is dat mijn drijfveer niet “goed worden” mag zijn. Ik vind juist van wel. Hoe beter mijn schrijfstijl, hoe meer mensen mijn blog interessant zullen vinden, ook al schrijf ik over dezelfde onderwerpen. Boeiende onderwerpen is 1 ding, boeiend schrijven het ander ding.

 

Ik ben nog steeds heel erg benieuwd naar reacties van andere bloggers! Als je iets wil delen: comment!

4 comments »

Posted in Artikel, Blog

Tags:

Is er een verschil tussen je amuseren en geld verdienen?

January 24th, 2009

“You miss 100% of the shots you don’t take.” – Wayne Gretzky

 

Weet je wat me leuk lijkt? Me de rest van mijn leven ongelooflijk hard amuseren. Je moet je dat eens proberen voor te stellen: je staat op de wereld en je mag alles doen wat je leuk vindt. Je hebt genoeg geld voor al je basisbehoeften. Eten, drinken, onderdak. Je moet ook geen rekening houden met sociale normen of andere bullshit. Je bent absoluut vrij.

 

Ik zou mijn tijd opdelen in jaren.

 

 Elk jaar iets nieuws

Ik denk dat ik mijn eerste jaar in Spanje zou doorbrengen. In de zomer aan de kust, leren surfen en nieuwe mensen leren kennen. In de winter trek ik dan naar de bergen, waar ik mijn tijd al snowboardend verdoe. Uiteraard probeer ik de beste te worden, doe ik mee aan allerlei toernooien en maak ik ook supermooie en spectaculaire snowboardfilmpjes.

Het tweede jaar kom ik terug naar België om aan mijn blog te werken en boeken te schrijven. Na dit jaar is mijn schrijfstijl zo geëvolueerd dat ik bij de top van de lage landen behoor. Ik doe heel het jaar lang immers niets anders dan schrijven – buiten ’s avonds, wanneer ik plezier maak met mijn vrienden.

Het derde jaar lijkt me een goed jaar om aan mijn ingenieurscarrière te werken. Ik brainstorm wat met enkele goede vrienden en richt een kleine onderneming op. Deze groeit door onze geniale plannen en absolute inzet al snel uit tot een wereldspeler. We sluiten het jaar af met een winst van enkele miljoenen euro.

In het vierde jaar is de tijd rijp voor een wereldreis. Doelstelling: 50 landen. Ik laat de business volledig over aan mijn collega’s. Elke dag ontdek ik nieuwe culturen. Mijn wereldbeeld verandert compleet. Ik begin de diversiteit in de wereld veel meer te appreciëren.

In het vijfde jaar vind ik samen met een hoop bekroonde fysici en wiskundigen een revolutionaire Virtual Reality uit, die in no time het concept realiteit naar de maan helpt.

Het zesde jaar maak ik een tripje naar de maan, waar men tegen dan al bezig is aan de eerste maanbasis. Ik ontdek er hoe gewichtloosheid voelt en hoe nietig de aarde wel is.

Het zevende jaar neem ik eventjes pauze. Feestjaar.

 

 
“Don’t be afraid your life will end; be afraid that it will never begin.” – Grace Hansen
 

Zo kan ik nog wel eventjes doorgaan, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Ik stel het erg extreem voor, maar dit enkel om de boodschap duidelijk te maken. Er is hier zoveel te beleven, zoveel te doen, en al wat je nodig hebt is de vrijheid van geest om zelf te bepalen wat je met je leven wil aanvangen en de moed om nee te durven zeggen tegen de mensen die je in de weg staan.

Sommigen zullen opwerpen dat dit een “compleet belachelijke, simplistische visie op de realiteit” is en dat dat “totaal onmogelijk” is. Je moet immers werken voor je centjes, niet? Je moet een baas hebben, een job, een huisje, een vrouw, kinderen en een tv. Vooral de tv is belangrijk.

Mijn enige vraag is dan: waarom zou ik me daaraan houden? Ik geloof niet dat er een wet bestaat die zegt dat ik een saai leven moet leiden. Er is geen wet die zegt dat ik niet al voor mijn dertigste een groot deel van de wereld mag hebben gezien, die zegt dat ik op mijn 23ste geen eigen bedrijfje uit de grond mag stampen.

Ik ga dan ook ten volste gebruik maken van deze – legale – mogelijkheden.

 

“Be bold and mighty forces will come to your aid. In the past, whenever I had fallen short in almost any undertaking, it was seldom because I had tried and failed. It was because I had let fear of failure stop me from trying at all.” – Arthur Gordon

 

Het enige probleem is misschien dat ik toch een zeker inkomen moet hebben. Waar haal ik dat geld vandaan? Zeer simpel: ik maak mijn studies als burgerlijk ingenieur af, zodat ik in geval van nood kan gaan werken voor een baas. De rest verdien ik door mijn eigen creativiteit te exploïteren. Schrijven, projecten, eventueel een geniaal idee in de praktijk omzetten. Het lijkt me wel fijn om – in plaats van je uren te doden door zo weinig mogelijk saaie opdrachten te doen voor een baas in zoveel mogelijk tijd – je eigen bedrijfje uit de grond te stampen en elke dag bij te leren over hoe dat in zijn werk gaat, eventueel samen met enkele fijne collega-burgies.

 

Ik besef trouwens wel dat wat ik hier juist beschreven heb misschien niet zo simpel is. Het kan zijn dat ik vele jaren bezig ben met het bereiken van deze doelstelling. Maar met hard werken heb ik nooit een probleem gehad. Is het dan niet beter om hard te werken en daar daarna en daartijdens de vruchten van te plukken? Ik hou van werken als ik resultaat zie. Dus als ik mezelf verbeter of als er zich iets opstapelt – vaardigheden, kennis, roem, geld, liefde, wat dan ook. Als je voor een baas werkt is het enige dat groter wordt de bankrekening van die baas. En je hebt na 40 jaar uiteraard ook nog je pensioentje.

 

Voor alle duidelijkheid: ik heb respect voor mensen die iets bereiken. Het is niet omdat je voor een baas werkt dat je daarom gefaald bent in het leven. Er zijn mensen die van veel verder komen dan ik, en misschien hebben zij wel duizend keer zoveel moeite moeten doen om te staan waar ze nu staan. Het kan ook zijn dat je levensdoelen totaal ergens anders liggen. Als jij geniet van een huis, tuin en kinderen en je slaagt in dit opzet, kan ik je alleen maar bewonderen.

 

Mijn pleidooi gaat dan ook niet over dat iedereen avonturier moet worden, dat iedereen moet gaan reizen of spectaculaire dingen moet gaan doen. Ik wil je simpelweg zeggen dat jij de schepper bent van je eigen realiteit. Jij kan – toch voor een groot deel – op elk moment kiezen hoe de rest van je leven er uit zal zien. Gebruik die mogelijkheid.

“You only live once, but if you do it right, once is enough.” – Joe Lewis

5 comments »

Posted in Artikel, Inspiratie

Tags:

Waarom je geen succes hebt

December 15th, 2008

“If life were measured by accomplishments, most of us would die in infancy.” – A. P. Gouthey

 

Als je niet gemotiveerd bent, kan je er maar beter mee stoppen en iets zoeken dat je wel graag doet. Het heeft absoluut geen zin om iets te blijven doen waarvan je weet dat je het toch niet zou doen, moest het niet op één of andere manier “verplicht” zijn. De waarheid is dat je geen verplichtingen hebt.

 

Doe geen werk dat je niet graag doet

Als je niet graag een vakantiejob doet, stop er dan mee en zoek een andere manier om geld te verdienen. Er zijn miljoenen mogelijkheden om op een veel efficiëntere manier geld te verdienen. Het heeft toch geen nut om je tijd te verspillen met dingen te doen waar je niets uit leert en waar je bovendien veel te weinig voor betaald wordt. Dit geldt eveneens voor je job. Het leven is te kort om je energie te verspillen aan het doen van veel te saai werk voor een veel te machtige baas die je veel te weinig betaalt. Of niet?

 

Heb geen relaties waar je je niet goed bij voelt

Als je je slecht voelt over een relatie met iemand – en dan kan het gaan over vrienden, maar ook over je lief – stap er dan uit. Waarom zou je je tijd verspillen aan mensen die het niet waard zijn. Dan kan je evengoed beginnen reclame maken voor Fortis. Tijdverspilling. Zoek vrienden die je kan vertrouwen. Mensen waar je een appartementsblok op kan zetten. Zo lopen er genoeg rond. Alleen moet je zelf ook bereid zijn om die persoon voor hen te kunnen zijn. Hetzelfde geldt voor je levenspartner. Zoek iemand waar je echt, echt, écht van houdt, en ga niet voor de eerste blonde vamp met borsten/gebruinde gast met spieren. Als je een relatie hebt waarvan je weet dat ze niet goed is, zet er dan gewoon een punt achter. Dit lijkt op het eerste zicht misschien pijnlijk, maar op lange termijn is het de gezondste keuze. Voel je vooral niet sociaal verplicht om op alles en iedereen ja te antwoorden. Jij leidt je eigen leven, en je doet nog altijd wat je wil. Niemand op deze aardbol heeft het recht je te zeggen wat je moet doen… Behalve je moeder ;)

 

Succes

Het grote verschil tussen de succesvolle mensen en diegenen die niets significant in hun leven hebben betekent voor anderen is simpelweg de passie. Miljarden mensen leven elke dag hun leventje, zonder zich over diepe filosofische levenskwesties te buigen en zonder uit te zoeken hoe hun wereld eigenlijk precies werkt. Ik kan je vertellen dat het juist de andere, minder talrijke soort is die het verschil maakt. Het zijn die enkele uitzonderingen die ons de grote technologische vernieuwingen schenken, die ons beter dan ooit laten inzien wie “de mens” eigenlijk is en hoe de kosmos waarin wij leven eigenlijk kan bestaan.

Wel, ik ga het zo maar even in de groep werpen:

Zo iemand wil ik worden.

Sterker nog: ik ga er alles aan doen om zoveel mogelijk te halen uit mijn korte verblijf hier op aarde. Ik wil zoveel mogelijk ontdekken en leren. Ik wil de wereld gezien hebben. Ik wil genoten hebben van alles wat ik doe. Maar het belangrijkste van allemaal: ik wil met hart en ziel gaan voor wat ik doe.

Het vreemde is dat je om iets wereldschokkends te doen je helemaal niet gemotiveerd moet zijn om iets wereldschokkends te doen. Je moet gewoon gepassioneerd zijn door wat je interesseert. Als je maar graag genoeg doet wat je doet, zal succes zijn weg vanzelf vinden.

 

Flow

Heb je nog nooit dat geweldige gevoel ervaren? Het gevoel dat je je zo concentreert op iets dat je totaal weg bent van de wereld. Dat het zo goed lukt dat het lijkt alsof je nog nooit iets anders hebt gedaan. Alles klopt gewoon op dat moment. Sommigen noemen deze geweldige ervaring “flow”. Ik heb dit gevoel heel af en toe, maar ik wou dat alles wat ik deed zo voelde. Vroeger toen ik jong had, kreeg ik dit gevoel soms terwijl ik aan het programmeren was, of wanneer ik enorm opging in strategische games. Nu krijg ik dit gevoel soms wanneer ik blog of wanneer ik met mijn bandjes muziek maak. Ik streef er naar om dit gevoel meer en meer te creëren. Zou het niet mooi zijn om op deze manier te leven? Het ultieme werk is toch het werk dat je constant dit gevoel geeft, een job die aanvoelt als een passie.

 

Mijn blog

Het frustreert me dat ik zo weinig bezoekers krijg op mijn blog. Ik zou dit aan allerhande lome redenen kunnen toeschrijven, maar de waarheid is echter veel simpeler. Ik ben niet goed genoeg. Als er niet massaal veel mensen mijn website lezen, als ze niet aan elkaar gaan vertellen wat ze gelezen hebben, dan heb ik mijn doel niet bereikt. Andere bloggers zouden hier misschien genoegen mee nemen. Ze vinden dat ze al een hele prestatie hebben geleverd wanneer ze ”mooi geschreven” te horen krijgen. Waarom zou ik hier blij mee zijn? Dit wil enkel zeggen dat ik nog niet genoeg geoefend heb. Ik weet dat ik betere teksten kan schrijven. Ik weet dat ik mensen kan helpen. Ik weet dat ik iets kan betekenen.

Eén van die lome redenen waar ik het daarjuist over had, is dat ik mezelf wijsmaak dat dit een moeilijk onderwerp is en dat er maar weinig mensen geïnteresseerd zijn in een succesvol leven leiden. Ik weet echter diep vanbinnen dat ik mezelf voorlieg. Mensen willen hun leven zo goed mogelijk leiden. Mensen willen gelukkig zijn. Het enige probleem is dat ik nog niet goed genoeg ben om hen hierbij te helpen. Maar ik werk eraan…

Een andere lome reden is dat ik zelf nog niet oud genoeg zou zijn om anderen te helpen. Dit is bullshit natuurlijk. Ik heb misschien niet de levenservaring van een 80jarige, maar sinds wanneer heeft leeftijd met wijsheid te maken? Het is misschien wel een gezegde, maar ik ken alleszins veel 20jarigen die de wijsheid van een 50jarige hebben, en omgekeerd! Ik heb trouwens al van verschillende oudere personen te horen gekregen dat ze echt iets aan mijn teksten hebben. Dit is natuurlijk een enorm compliment :)

Ik ben dus tot het besluit gekomen dat ik helemaal niet meer ga kijken naar het aantal bezoekers op mijn website. Ik ga al helemaal niet meer bezorgd zijn om het aantal dollar dat ik per dag verdien met de advertenties. Ik ga me gewoon volledig focussen op het schrijven van goede teksten. Teksten die mensen zo goed vinden dat ze ze gaan aanraden aan vrienden. Teksten die hun eigen leven beginnen leiden.

 

Totale focus op 1 onderwerp

Ik heb al heel dikwijls ondervonden dat ik veel betere resultaten boek als ik me gedurende een lange periode helemaal focus op 1 bepaald onderwerp. Ik heb het dan over verscheidene maanden of weken. Nu heb ik binnenkort bijvoorbeeld terug examens. 2 maanden zal ik me dus volledig concentreren op het studeren. Als ik er in eerste zit door ben, zal dat een enorme voldoening geven. Ook de vakken zelf probeer ik zoveel mogelijk in grote delen af te werken. Je verliest echt meer tijd dan je denkt door het wisselen van vak.

Na de examens ga ik me volledig op het bloggen storten voor enkele maanden. Hopelijk zie ik na deze maanden een positief resultaat. Ook het sociale leven heeft dan terug een opkikkertje nodig. Na de examens zal je me opnieuw veel meer op feestjes en bij vrienden zien.

Ik heb het gevoel dat veel mensen alles tegelijktertijd proberen te doen. Dit is gewoonweg niet effectief. Wat is het beste: 1 week enorm hard werken – zo hard dat je echt resultaat ziet en dan ook een supergoed gevoel hebt over wat je hebt bereikt en daarna 1 week enorm hard genieten – zo hard dat je je in de hemel waant. Ofwel: 2 weken matig je best doen op je werk – niet zo heel veel bereiken - en gefrustreerd raken omdat je te weinig tijd hebt om je te ontspannen, en dan terwijl je je ontspant denken aan wat je nog allemaal moet doen op je werk.

Ik zou voor mogelijkheid 1 gaan.

Uiteraard kan dit niet altijd zomaar als je vastzit in een gemiddelde job. Waarmee ik maar wil zeggen dat je ook ontslag kan nemen. Jij bent de baas over je leven, niet?

 

Niet eens met mij? Comment!

9 comments »

Posted in Artikel, Blog, Succes

Tags:

Gezocht: ervaren blogger (M/V)

December 9th, 2008

Het vervolg op deze post is Het antwoord van ervaren bloggers.

Ik zie mezelf als een beginnende blogger. Ik ben nog maar een kleine 10 maanden bezig en ik krijg nog helemaal niet zoveel bezoekers over de vloer. Waarom is dat? Omdat ik nog moet leren. Ik heb nog maar een 40tal artikels geschreven op deze blog, en dat is veel te weinig om helemaal te kunnen begrijpen hoe je een artikel schrijft dat mensen aantrekt.

Typische beginnersfouten maak ik niet, maar de details van de kunst van het schrijven moet ik nog uitzoeken.

Stoppen met bloggen

Waarom stop ik er eigenlijk niet mee? Dat is heel simpel: ik wil succesvol worden in bloggen. Ik kan je nu al zeggen dat ik over een jaar – of eventueel iets langer – bij de grote nederlandstalige blogs zal behoren. Ik kan je nu al zeggen dat opgeven niet in mijn woordenboek staat. Waarom zou ik ook? Het is me helemaal niet om het geld te doen. Ik blog omdat ik er van geniet mensen te helpen met mijn artikels. Ik vind het enorm fijn om te discussieren over de materie die ik beschrijf. Ik krijg graag feedback en het schrijven op zich is een super bezigheid.

Ik ken heel veel mensen die beginnen te bloggen en na 2 maand stoppen omdat hun oorspronkelijke enthousiasme over dat “nieuwe” weg is. Ze beginnen aan een andere hobby die ze na 3 maanden ook opgeven omdat het te moeilijk is.

Waarom mensen stoppen

Er zijn veel mensenlevens die zo verlopen. Waarom verliezen mensen zo snel hun enthousiasme? Wel, iedereen heeft een bepaalde tijd nodig om zich aan te passen aan een nieuwe hobby. Je begint meestal in de beginnersfase, waarin je er absoluut niks van bakt. Niemand heeft deze fase graag: je wordt uitgelachen door de mensen die het wel kunnen en je schaamt je.

Na verloop van tijd word je echter beter en kan je zeggen dat je op een gemiddeld niveau zit. Je begint eindelijk resultaten te zien en hierdoor komt je oorspronkelijke enthousiasme voor de hobby snel terug.

Het probleem zit er dus in dat veel mensen te traag goed worden. Als de resultaten uitblijven, zal je oorspronkelijke passie helemaal uitdoven en je hebt geen zin meer in wat je doet. het heeft toch geen nut want het lijkt alsof je helemaal geen vooruitgang boekt.

Brandende passie

Als je wilt beginnen bloggen – of eender welke bezigheid – moet je er helemaal voor gaan. Je moet een brandende passie hebben om jezelf te willen bewijzen. Als mensen mij uitlachen of zeggen dat datgene wat ik wil doen onmogelijk is, word ik gewoon nog meer gedreven om het te halen.

Ik kan jullie dus nu wel al vertellen dat ik succesvol zal worden in bloggen, ook al is mijn schrijfstijl nog niet helemaal in orde, ook al weet ik nog niet helemaal hoe de blogosfeer in mekaar zit.

Een verhaal

Er is trouwens een verschil tussen mij en de gemiddelde persoon die wil beginnen bloggen. Het was er mij niet om te doen om te beginnen bloggen. Ik wilde gewoon mijn mening delen met de mensen. Ik wou mijn visie over personal development en mijn persoonlijke reis delen met jullie. Ik wil jullie vertellen waar de persoon die ik over 10 jaar zal zijn ooit begonnen is.

De meeste mensen die beginnen, zeggen dat ze “het eens gaan proberen” of “eens kijken wat bloggen is”. Dat is helemaal OK voor mij, alleen kan ik hen wel zeggen dat ze – en dan spreek ik dus over gemiddelden – het niet lang gaan volhouden. Ze hebben waarschijnlijk niet eens een onderwerp in gedachten. Zonder inhoud zal je blog niet ver geraken!

Tijdloos

Ik heb nog een ander idee over bloggen dat niet helemaal mainstream is. Ik wil namelijk tijdloze content maken. Ik wil dat mensen over 5 jaar nog altijd artikels lezen die ik nu schrijf. Ik wil het hebben over universele, tijdloze thema’s. Waarom zou ik mijn tijd steken in een artikel dat over een week al niet meer gelezen kan worden? Dat is pure tijdverspilling. Dit idee hangt nauw samen met het genereren van passief inkomen. Als je tijdloze artikels publiceert, blijf je er geld aan verdienen, zelfs 20 jaar nadat je ze schreef. Gelukkig genoeg zijn er enorm veel bloggers die dit principe niet begrijpen of er geen boodschap aan hebben. Zo kan je tenminste de actualiteit volgen op sommige blogs, en zo blijft er meer ruimte over voor mij ;)

Beledig mensen

Een laatste idee over bloggen dat wél veel bloggers met me gemeen hebben is dat blog posts niet saai mogen zijn. Ze moeten gevaarlijke statements bevatten, mensen uitdagen en ervoor zorgen dat er nagedacht wordt. Elke blogger vat dit idee anders op, maar ik zie het zo: ik wil dat mensen door mijn blog te lezen beginnen nadenken over hun eigen leven. Ze moeten stil staan bij hoe zij hun leven aanpakken. Waar zien zij zichzelf over 10 jaar? Ze moeten zich afvragen waarom ze mijn artikels haten of waarom ze er van houden.

“One of the worst things you can do in blogging is to write in such a manner that will offend no one.” – Steve Pavlina

Goede of slechte reclame, het is allemaal reclame! Als mensen over je blog schrijven dat het op niets trekt, maken ze eigenlijk reclame voor je blog. Ze nodigen mensen uit om een kijkje te nemen en hun eigen oordeel te vellen. Als je niet tegen slechte kritiek kan, denk dan aan al die extra bezoekers die deze kritiek oplevert. Mensen vormen nu eenmaal veel te snel een mening. Meestal veranderen ze die toch later.

De reden waarom ik vanaf mijn eerste artikel al onmiddelijk zoveel reacties kreeg, is gewoon omdat er iets instond waar mensen volledig mee akkoord gingen of juist helemaal niet. Ze gaven positieve en negatieve kritiek. De meeste beginnende bloggers doen er maanden over voordat er een paar reacties gepost worden op hun artikels. Dat betekent dat ze nog veel werk voor de boeg hebben. Hun artikels zijn met andere woorden niet de moeite waard om op te reageren.

Het lijkt nu misschien alsof ik sommige mensen ongelooflijk hard afkraak, maar dit is totaal niet mijn bedoeling. Zoals ik al zei wil ik jullie doen nadenken. Ik geef mijn oprechte mening. Ik vertel jullie hoe ik denk dat het mogelijk is om succesvol te worden – en ik hoop hartstochtelijk dat jullie er iets aan hebben. Ik schets hoe ik het leven zie…

Er voor gaan

Ik heb eens getimed hoe lang het duurde om dit artikel te schrijven. Precies 40 minuten om tot dit punt te geraken. Normaal gezien doe ik er veel langer over omdat ik mijn artikels nalees en verbeter en er lang over nadenk. Nu ben ik gehaast omdat ik binnenkort examens heb. Toch lukt het me om een artikel van 1000 woorden te typen in zo’n korte tijdspanne. Waarmee ik nog maar eens wil aantonen dat veel te veel mensen veel te veel tijd verspillen met onnuttige bezigheden. Ik werk nu aan het elimineren van onnuttig bestede tijd. Ofwel werk ik ofwel geniet ik. Na de examens ben ik van plan me 3 maanden volledig op het bloggen te storten. Ik wil minstens een vertienvoudiging van het aantal bezoekers.

Play hard, work hard.

 

Leren van je medemens

Ik zou nu aan alle bloggers willen vragen om hun persoonlijk verhaal eens neer te schrijven. Ik ben erg benieuwd naar hoe jullie succesvol werden. Welke tips hebben jullie voor mij en voor andere beginnende bloggers? Hoe zien jullie de toekomst van jullie blog in? Naar het verhaal van enkele bloggers in het bijzonder ben ik érg benieuwd: Lime, Stew, Tom Bonte, Clopin, Muggenbeet, Asfaltkonijn, Artur Eranosian, Dries, Pietel, Jemmonfoe en bnox. Het zou fantastisch zijn als ik over jullie te weten kwam wat jullie er toe dreef om met bloggen te beginnen, hoe jullie je voelden bij je eerste artikel en hoe jullie het verdere verloop van je blog zien…

Niet bloggers zoals steeds ook heel erg welkom om te reageren! ;)

9 comments »

Posted in Artikel, Blog

Tags:

Nieuwe uitdagingen

July 12th, 2008

 

 “I know of no more encouraging fact than the unquestionable ability of man to elevate his life by conscious endeavor.” – Henry David Thoreau

 

De laatste maanden heb ik hard gewerkt opdat ik nu zo weinig mogelijk zou moeten werken. Twee weken geleden kreeg ik de boodschap dat mijn opzet gelukt is. Ik ben geslaagd in het eerste jaar burgerlijk ingenieur en heb dus drie maanden vakantie. Toen ik het nieuws kreeg was ik eigenlijk te moe om volledig te beseffen wat dit inhield, maar nadien begon ik steeds meer de mogelijkheden in te zien. Allereerst staat vakantie natuurlijk garant voor oneindig veel plezier, weggaan met vrienden en naar verre, zonnige landen gaan. Toen ik dieper nadacht, kwam ik echter tot de conclusie dat ik deze tijd misschien ook nog voor andere, misschien wel betere doeleinden kon gebruiken.

 
Te verwezenlijken binnen 5 jaar

Eerst en vooral zijn er de doelen te verwezenlijken binnen 5 jaar.
Eén daarvan ging over leren autorijden. Aangezien het tijdens het academiejaar zo druk is, lijkt dit me de ideale gelegenheid.

Ook reizen was één van mijn doelstellingen. Ik kom juist terug van een reis naar het zuiden van Spanje, en in september zal ik nog eens 2 weken in dit fantastische land vertoeven – ditmaal ga ik echter rondtrekken door het noorden en steden bezoeken zoals Valladolid, Bilbao, Pamplona en Barcelona. Eén week gebruik ik om met enkele vrienden van Valladolid naar Barcelona te reizen. De tweede week zal ik met die vrienden en nog een achttal andere mensen (die rechtstreeks vanuit België komen) Barcelona onveilig te maken.

Verder zal ik me ook veel met deze blog bezighouden, aangezien ik het zeer leuk vind om mijn mening met andere mensen te delen. Deze mensen hoeven niet eens akkoord te gaan met al mijn gestoorde theorieën, ik ben al blij als ze er over nadenken en hun eigen mening met mij delen. Een onderliggende reden om artikels te schrijven is het feit dat het mij op een vrij natuurlijke manier lijkt te lukken. Ik moet geen extra moeite doen om te schrijven, buiten het schrijven zelf, terwijl ik voor elke andere hobby veel meer input moet geven voordat er iets degelijks uit de bus komt. Het zou maar dom zijn om dit “talent” weg te laten rotten door er niets mee te doen. Des te meer omdat doen wat je graag doet de sleutel tot succes is, en laat schrijven nu net één van mijn favoriete bezigheden zijn.

 

Mijn leven, mijn verhaal

Naast het verwezenlijken van de hierboven vernoemde doelen, ga ik deze tijd ook gebruiken om eens grondig na te denken over wat ik eigenlijk wil doen met mijn leven. Een zeer goede manier om daarover na te denken, is te kijken naar wat je eigenlijk wilt bereikt hebben wanneer je op je sterfbed ligt.

Ik geloof dat het zeer dom is om gewoon je leven te leven zonder meer. Op die manier wordt je een speelbal van je eigen emoties en van de gevoelens en daden van andere mensen. Als jij zelf niet beslist wat je wil worden en wie je wil zijn, dan zullen andere mensen dat voor jou wel doen. Met als gevolg dat je je diepste dromen, diep weggeborgen in je onderbewustzijn, nooit zal waarmaken. Hoe zou je dat ook kunnen, als je ze niet eens kent. Ze zullen er altijd zijn, als een irritante mug, dichtbij maar onmogelijk te vangen.

 
1 jaar

Een idee waar ik nu al een tijdje mee rondloop is om mezelf voor één jaar iets op te leggen en me hier dan ook aan te houden. Op die manier zou het mogelijk zijn om fantastische dingen te bereiken.

 
Focus op lichaam

Een voorbeeld is om me gedurende een jaar te concentreren op mijn lichaam. Terug écht beginnen sporten – dat is al een paar jaar geleden ondertussen. Vroeger deed ik een gevechtsport en het zou super zijn om daar opnieuw mee te beginnen. Ook een jaar lang alleen maar nuttige dingen eten – met nuttig bedoel ik dingen die ofwel gezond zijn, of die ik gewoon heel erg lekker vind. Ik geloof dat dit – zolang er geen hongersnood heerst – de enige twee redenen kunnen zijn om iets te eten. Tijdens de blokperiode at ik heel dikwijls terwijl ik aan het leren was. Dit is vrij stom, aangezien je dan niet eens beseft dat je aan het eten bent en dus ook totaal niet kan genieten van je eten. Je eet gewoon om te eten, zonder in te zien dat je eigenlijk helemaal geen nood hebt aan voedingsstoffen op dat moment.

In het hotel waar ik vorige week verbleef, was er een fitnessruimte. Ik had nog nooit eerder gefitnesst – buiten op school, waar we af en toe eens met de apparaten mochten spelen – maar toevallig was er iemand daar, die vrij veel tijd in de fitnessruimte doorbracht. Ik ben eens met hem meegegaan om te kijken hoe het in zijn werk ging, en zo ben ik er in geïnteresseerd geraakt. Ik heb zojuist twee gewichten gekocht, waarmee ik nu thuis aan de slag kan.

Ik geloof dat, als ik al deze dingen combineer en zo gedurende één jaar mijn best doe om mijn lichaam in topconditie te brengen, dit enorme voordelen zal hebben in mijn latere leven. Ik ben er namelijk heilig van overtuigd dat lichaam en geest sterk verbonden zijn. Ik weet zeker dat, indien mijn lichaam fit is, ik ook intellectueel en zelfs op elk ander vlak van mijn leven veel meer kan bereiken. Sterker nog, ik denk dat lichamelijke gezondheid een voorwaarde is tot succes. Het is pas wanneer je een sterk lichaam hebt, wanneer je niet altijd vermoeid en uitgeput bent, dat je kan beginnen met het streven naar succes. Een ander voordeel dat dit jaar van training zal leveren is het feit dat ik hoogstwaarschijnlijk gewoon zal verder doen met het werken aan mijn lichaam na dit jaar, omdat ik tegen dan zo overtuigd ben van de kracht van deze gewoonte.

 

Een boek schrijven

Een totaal ander voorbeeld is een boek schrijven. Ik weet zeker dat, als ik me daarop toeleg, ik in één jaar een geweldig boek kan schrijven. Misschien nu nog niet, maar later in mijn leven, wanneer mijn ideeën wat gerijpt zijn, wanneer ik nieuwe inzichten verworven heb en wanneer mijn schrijfvaardigheden verbeterd zijn. Ik heb mezelf voorgenomen dat ik sowieso een boek ga schrijven in mijn leven. Ik ben er nog niet helemaal uit of het al dan niet fictie wordt, maar het zal zeker dieper gaan dan een gemiddelde stationsroman.

Oneindig veel kleine ideetjes stapelen zich voortdurend op in mijn hoofd, maar doordat ik ze niet opschrijf, vergeet ik de meeste. Ik zou beter altijd een kladblok bij me hebben, zodat ik ze kan opschrijven. Desondanks zijn er ook veel ideeën die altijd terugkeren, en ik weet dat mensen iets kunnen hebben aan de dingen die ik ooit in mijn boek zal schrijven.

Ook al moeten mijn schrijfvaardigheden nog bijgeschaafd worden voor ik écht een boek kan publiceren, toch lijkt het me een goed idee om “een boek schrijven” als een nieuw doel toe te voegen aan het lijstje van dingen die ik over 5 jaar bereikt wil hebben. Het grote voordeel van dit doel al over 5 jaar te stellen is dat, indien ik het toch niet gedaan krijg, ik nog veel tijd over heb om het later nog eens te proberen.

 
Waarom een limiet?

De enige reden waarom ik een limiet zet op de tijd, is het feit dat het dan gewoon veel gemakkelijker wordt om iets te verwezenlijken. Je zou net zo goed kunnen beslissen om vanaf nu voor de rest van je leven een bepaald doel te stellen, maar dit is gewoonweg veel moeilijker om vol te houden. Als je na een jaar de voordelen van je verwezenlijking of doel inziet, kan je nog altijd beslissen om verder te gaan. In het geval van het boek schrijven, zou ik bijvoorbeeld kunnen beginnen aan een boek, en als ik na een jaar merk dat mijn eerste versie totaal nog niet geschikt is voor publicatie kan ik er gewoon nog een extra jaar aan sleutelen. Ik geloof dat dit veel effectiever is dan te zeggen dat je in je leven dit of dat gedaan wilt hebben. Je deelt je leven gewoon op in jaren (of maanden, weken, …). Zo ontstaat er overzicht en is de kans veel groter om iets te realiseren.

 

Binnenkort beslis ik waarschijnlijk met één van deze jaardoelen te beginnen. De eerste zal waarschijnlijk het fit houden van mijn lichaam zijn. Ik hoop dit doel te kunnen combineren met mijn studies, en daarbij toch ook nog voldoende uit te kunnen gaan. Het grootste probleem wordt waarschijnlijk mijn zwaar verstoorde bioritme als ik te veel ga feesten en toch ongeveer elke ochtend in de les moet zitten. Zodra ik begin zal ik regelmatig een nieuw artikel schrijven over mijn vorderingen.

6 comments »

Posted in Succes

Tags: