Soms vang ik een flard op van de manier van denken die ik zou hebben, moest ik niet opgevoed zijn zoals ik ben opgevoed. Een manier van denken die los staat van onze maatschappij. Een heel vreemde ervaring is dat. Moeilijk uit te leggen.
Het is als een openbaring. Alle regeltjes, alle sociale normen, alle “moet”en verdwijnen dan ineens… voor een seconde.
Ik kan doen wat ik wil, ik ben zo vrij als een vogel. Ik sta op deze wereld en ik kan ALLES doen wat ik wil doen.
Naar Afrika gaan meneer? Geen probleem! Daar genieten van de prachtige zonsondergang? Tuurlijk!
En dan stampt de verschrikkelijke waarheid me ineens terug keihard in de maag.
Ben ik wel vrij?
