Wat hebben al deze activiteiten met elkaar gemeen? Da’s heel simpel:
De meeste mensen kunnen het niet!
Waarom? Omdat ze bang zijn.
En da’s heel logisch. Het is helemaal niet hetzelfde als bijvoorbeeld bang zijn van spinnen.
Bang zijn van spinnen is dom. Want waar wij wonen zijn spinnen ongevaarlijk.
Bang zijn van vrouwen versieren daarentegen is echter heel logisch en slim.
Nee?
Als je een wereldbeeld hebt zoals 99.999% van de mensen op deze wereld, dan ja. Vrouwen versieren is gevaarlijk. Presentaties geven is gevaarlijk. Spontaan zijn en vrijuit babbelen tegen mensen is gevaarlijk. Vriendelijk goeiedag zeggen tegen vreemden is gevaarlijk.
Je wordt immers totaal aan de genade van anderen overgelaten. Jouw lot ligt in de handen van de persoon waarmee je communiceert.
Pijnlijke stiltes. Boegeroep. Gehoon. Afwijzing. Het leven is geen pretje.
En veel mensen hebben dan ook de neiging om enkel met mensen om te gaan die al tot de “safe zone” behoren. Mensen waarmee ze al eens gebabbeld hebben. Of mensen die toevallig net op het goede moment op de goede plaats zijn, waardoor het minder awkward is om er mee te beginnen babbelen.
De meeste mensen beginnen niet eens aan public speaking. Ze zijn banger van voor een publiek spreken dan van doodgaan.
Met vreemden beginnen babbelen is al helemaal geen optie. Dan nog liever heel de avond dansen met je vrienden in een bar, terwijl je misschien stiekem een bepaald meisje dat op zo’n 2 meter van je vandaan staat wel heel erg leuk vindt.
Wat als dat wereldbeeld verkeerd is? Wat als je op een manier naar het leven kon kijken die je nieuwsgierig maakt in plaats van angstig?
Een wereldbeeld dat er voor zorgt dat je gewoon met iedereen die je tegenkomt een babbeltje kan slaan. Dat ervoor zorgt dat je vriendelijkheid uitstraalt, waardoor er ook gewoon meer mensen naar jou toekomen.
Zou het niet fantastisch zijn als je je zo vrij als een vogel zou voelen in deze wereld, zonder enige sociale restricties?
Want wees nu eerlijk: wat is het ergste dat kan gebeuren? Dat er iemand – 1 persoon van de 6 miljard mensen op deze wereld – niet met jou wil babbelen?
Als je met niemand durft babbelen omdat je bang bent om “afgewezen” te worden, is dat hetzelfde als dat NIEMAND van die 6 miljard mensen met jou wil babbelen. Het eindresultaat is net hetzelfde: je bent alleen. Dus je kan maar beter proberen.
Het wereldbeeld waarmee dit veel makkelijker wordt, werd al honderden jaren geleden door Buddha gepredikt. Op zich is het heel simpel:
We leven in een droomwereld.
Dit wil zeggen dat IEDEREEN met elkaar verbonden is. Er is geen sprake van individuen. Geen dualiteit. Alles is één.
Jouw bewustzijn is het bewustzijn van alle mensen.
Nu, ik kan begrijpen dat dat voor wetenschappelijke geesten zoals jullie helemaal niet zo gemakkelijk is om te aanvaarden. Ik ben er trouwens zelf ook totaal niet uit. Het is op z’n minst gezegd een fascinerend idee.
Wat ik wel weet, is dat je, als je op deze manier naar de wereld kijkt, alles veel gemakkelijker wordt.
Los van het feit of de wereld écht zo in elkaar zit of niet, is het een fantastische manier om naar de wereld te kijken.
Onze ouders hebben ons aangeleerd dat de wereld echt bestaat. Dat alles is zoals wij het zien.
Maar als je nog eens ergens naartoe moet, probeer je dan bij wijze van experiment eens in te beelden dat alles wat je ziet enkel in jouw verbeelding bestaat (er is overigens geen enkele manier waarop je kan bewijzen dat dit wel of niet zo is).
Ben je dan niet ongelooflijk nieuwsgierig naar wat er zich allemaal afspeelt achter de “muren” van jouw verbeelding? Ben je niet benieuwd om te weten waarom andere mensen zich gedragen zoals ze zich gedragen?
Alles is nu deel van jouw “verbeelding”. Alles behoort tot jou. Iemand pijn doen is jezelf pijn doen.
“Onbekenden” bestaan niet meer. Elke vreemde is onmiddelijk een goede vriend. Want iedereen behoort tot jouw droom.
Is dat geen fantastische manier om naar de wereld te kijken? Als je je inbeeldt dat je in een droom zit, of in een computerspelletje, dan wordt alles ineens zo simpel. Wat kan er nog misgaan?
Ga eens een babbelen met iemand die je niet kent. Wees nieuwsgierig. Ontdek. Wie weet kom je wel wat fantastisch leuke mensen tegen 
Als je meer wil te weten komen over deze manier van denken, beluister dan eens de podcast van Steve Pavlina over Overcoming Fear. Het duurt 40 minuten, maar als je geïnteresseerd bent in wat ik zojuist heb beschreven, zullen dit misschien wel de 40 meest life-changing minuten van je leven zijn 
Facebook
Twitter
Volg via RSS
Loading ...