1) Vandaag voor het eerst in meer dan een maand terug een groene smoothie gedronken (spinazie + veldsla + banaan + framboos + water). Ik krijg er duidelijk een soort van extra energie door. Energie in de zin van motivatie. Ik weet niet hoe het komt, maar telkens wanneer ik een groene smoothie drink, krijg ik véél meer gedaan in de daaropvolgende uren dan wanneer ik zou snoepen. Terwijl ik wel meer zin heb om te snoepen dan om een groene smoothie te drinken. Nadat ik gesnoept heb (cornflakes, chocolade, M&M’s, you name it) is er altijd dat gevoel van spijt en het besef dat ik er eigenlijk totaal niks aan gehad heb. Buiten misschien bij chocolade, want dat blijft gewoonweg waanzinnig lekker 
2) Dit heb ik al een tijdje geleden ontdekt, maar het patroon herhaalt zich steeds weer, waardoor ik er steeds meer van overtuigd word dat het klopt: Ik ben op een bepaald moment tv series kijken beginnen combineren met snoepen, waardoor een onweerstaanbaar tijdsverdrijf ontstaat, namelijk het aan niets te hoeven denken gecombineerd met een shot ik-weet-niet-welke-hormonen-allemaal door de suikers. Niet goed, want totaal onproductieve tijd. Ik probeer nu telkens ik de drang krijg om tv series te kijken een boek vast te pakken. Zo heb ik vandaag 2 boeken uitgelezen die al maandenlang op mij lagen te wachten. Geen series meer tijdens het snoepen en niet meer snoepen tijdens tv series dus, dit om de associatie in mijn hersenen te verbreken.
3) Nog steeds één van de meest fundamentele wetten van menselijke interactie: tekenen van macht en sociale overvloed combineren met het rijkelijk geven van aandacht en tijd aan iemand is de sleutel tot iemands hart. Het één zonder het ander maakt je een klootzak, het andere maakt je een zieligaard. Handig samengevat:
Over deze grafiek heb ik nog veel meer te vertellen, maar da’s voor later.
4) De aller aller allerbelangrijkste parameter om te kijken of iemand succesvol wordt in het échte leven is niet IQ. Hoewel dit er zeker mee te maken heeft, is IQ totaal niet de allesbepalende factor zoals sommigen blijken te denken. Volgens Gladwell (en vele anderen) geldt IQ tot op zekere hoogte, maar stopt de correlatie tussen IQ en succes in het echte leven op een IQ rond de 115, wat concreet betekent dat voor de overgrote meerderheid van de mensen die aan de universiteit studeert het totaal niet uitmaakt of ze nu een iets-boven-gemiddeld IQ (120) hebben of een genie zijn (150). De kans op succes in het latere leven zijn ongeveer evengroot (gesteld dat alle overige parameters gelijk zijn).
Wat is dan wel van belang? Praktische intelligentie, ook wel EQ (emotionele intelligentie) genoemd. Het kunnen omgaan met mensen, je in het dagelijkse leven kunnen redden in situaties. Leiderschap. Communicatie. Dit wordt overigens niet bepaald door genen maar door opvoeding. In zijn boek ‘Outliers’ noemt Gladwell dit ‘concerted cultivation’, dit tegenover ‘natural growth’, de opvoedstrategie die armere ouders dikwijls toepassen.
Een derde punt is creativiteit. In tegenstelling tot een convergente test zoals een traditionele IQ test kan dit gemeten worden met een divergente test zoals deze:
Geef zoveel mogelijk gebruikstoepassingen van:
1) een baksteen
2) een laken
Dit in 1 minuut per object.
Doe de test maar eens. De antwoorden worden beoordeeld op originaliteit (niet-alledaagsheid) en hoeveelheid.
Het vierde en laatste punt dat volgens mij van belang is, is motivatie. Dat bleek wederom vandaag. Ik had me voorgenomen veel te werken voor school, aangezien ik tegen volgende week veel opdrachten te doen heb. Wat heb ik allemaal gedaan om het werken voor school uit te stellen? Twee boeken gelezen, een groene smoothie gemaakt, deze blogpost geschreven, Conway’s game of life geprogrammeerd in Java en Matlab en nog heel wat andere zaken die o zo veel leuker zijn. Maar wat zegt dit over mijn relatie met mijn studies? Vooral dat ik mijn echte passie nog niet gevonden heb. Ik moet nog een ‘niche’ vinden binnen die studies waar ik met heel mijn hart aan kan werken. Daarom is universiteit voor sommigen geen goed idee. Het kan de creativiteit, de passie doden. Ik heb het gevoel dat ik veel meer zou leren kon ik me bezighouden met wat ik wou. Maar ik wil wel absoluut mijn studies afmaken. Oplossing? Gewoon een passie vinden BINNEN mijn studies. Ik heb al een vaag idee, maar daar vertel ik binnenkort meer over (hint: het heeft met meerdimensionale structuren te maken).
5) Een zeer effectieve strategie om dingen gedaan te krijgen is de volgende: plan iets in je agenda dat je NOG minder graag wil doen dat datgene wat gedaan moet worden, en je zal er met vreugde aan beginnen
