Posts Tagged ‘Succes’

Proficiat, je bent gemiddeld!

April 13th, 2008

Waarschijnlijk heb je ooit al eens iemand de opmerking horen maken dat het verschil tussen een wereldkampioen en een normaal persoon is dat de wereldkampioen doorgaat waar normale mensen stoppen.

Hierin zit wel waarheid verscholen, maar feit is dat de meesten onder ons niet eens echt goed proberen te worden. Diegenen die dat wel doen, stoppen zodra ze een beetje tegenstand voelen. Dit ligt gewoon in onze natuur, want ons lichaam probeert altijd zo weinig mogelijk energie te verbruiken. 99% van de bevolking komt dan ook terecht in de categorie “studeren, trouwen, werken, kindjes, doodgaan”. Niet dat hier iets mis mee is, ik denk dat ik dat zelf ook niet zo erg zou vinden. Het wilt niet zeggen dat je leven saai is, of dat je nooit iets speciaals hebt meegemaakt, het wil alleen zeggen dat je voor de mensen buiten je familie en vriendenkring nooit iets significants betekend hebt. Mij lijkt het dan ook geweldig om dit wél te doen, maar ik besef ook dat dit slechts aan zeer weinig mensen gegeven is. 

Ter verduidelijking: als ik het heb over goed worden in iets, dan kan dit werkelijk over alles gaan:

Toneel, computerspelletjes, schrijven, skateboarden, skydiven, koken, breien, studeren, een middel tegen aids/kanker vinden, de wereld veroveren, robotten maken, een bedrijf uit de grond stampen, muziek maken, oversociaal zijn, meisjes versieren, films maken, streetfight, journalistiek, programmeren, ballet, astronaut worden, tijdreizen, de fout in de wiskunde ontdekken, het doel van het leven begrijpen, … Je snapt het wel.

De mensen die wel echt proberen goed te worden in iets, worden meestal door een innerlijke strijd gestopt. Hier zijn enkele verkeerde gedachten die ons kunnen tegenhouden. 

Er zal altijd wel iemand beter zijn dan mij!

The greatest thing a man can do in this world is to make the most possible out of the stuff that has been given him. This is success, and there is no other. – Orison Swett Marden

Hoewel dit waarschijnlijk zo is, is het toch beter om dit niet altijd te denken als je iets wil ondernemen. Het gevaar is dat je dan gewoon nooit meer iets durft te beginnen, omdat je toch onmiddelijk denkt dat je nooit het hoogste niveau kan bereiken.

Het goede nieuws is dat er zo veel verschillende dingen zijn waar je in kan uitblinken, dat het eigenlijk ook niet uitmaakt of je nu de beste bent of niet. Nemen we het voorbeeld van een gitarist die de mooiste muziek van de wereld wil maken. Ten eerste is “mooi” pure subjectiviteit, ten tweede bestaan er zoveel genres van muziek, dat er genoeg “besten” kunnen zijn, en ten derde is er altijd de mogelijkheid om een eigen stijl aan te nemen. Je moet niet per se de snelste zijn, of de moeilijkste riffs kunnen spelen. Het draait eerder om creativiteit en passie. Als je jezelf volledig geeft tijdens het gitaar spelen, en je geeft je publiek een zeer goede – en dus niet “de beste” – sound, terwijl je ook volledig opgaat in je muziek, dan heb je al een zeer hoog niveau bereikt. Als je dan nog eens origineel bent, kan het eigenlijk al niet meer stuk. Je doet iets waardevols voor je publiek, en in het artikel over charisma en vrienden maken heb ik verteld dat dit één van de belangrijkste eigenschappen is van mensen die potentieel rijk kunnen worden: ze geven iets van waarde aan de samenleving.

Iets anders dat ik hier moet vermelden, is dat succes hebben ook vrij hard afhangt van connecties. Sociale netwerken zijn veel belangrijker dan je op het eerste gezicht zou denken. Het is niet omdat je goed bent in iets, dat alle deuren ook automatisch voor je opengaan. Omgekeerd is het ook niet omdat je überslecht bent in iets, dat het onmogelijk is om succesvol te zijn. Dit enkel om te zeggen dat op het juiste moment op de juiste plaats zijn – en hier kan je wel degelijk zelf voor zorgen! – ook belangrijk is. Zorg dat je een degelijk niveau haalt in ditgene waarin je wil uitblinken, en zorg tegelijkertijd ook voor een netwerk van gelijkgestemde zielen die je vooruit kunnen helpen. Talent en hard werk is al zeer mooi, en het lot een handje helpen kan er voor zorgen dat je de kans krijgt te tonen aan je medemensen waar je toe in staat bent.

Ik wil alles kunnen!

Nothing great in the world has ever been accomplished without passion. – Hebbel

Een ander probleem waar veel mensen mee worstelen, is dat ze gewoon te veel hobby’s hebben om ooit ergens een degelijk niveau in te halen. zelf heb ik dit probleem ook. Ik wil vanalles tegelijkertijd doen, maar hierdoor heb ik te weinig tijd – en waarschijnlijk ook te weinig wilskracht - om écht goed te worden in iets.

Het is dus misschien beter om zo snel mogelijk op zoek te gaan naar datgene waar je enorm in geïnteresseerd bent en waar je toch wel een passie voor voelt. Eens je dit gevonden hebt, is het dus de boodschap hierbij te blijven en er gewoon helemaal honderd procent voor te gaan.

Feit is dat de meesten dit niet kunnen. Mensen raken nu eenmaal dingen snel beu. De grote boosdoener is waarschijnlijk dat vooruitgang maken niet zo simpel is. Na een kleine verbetering van je skills – van “ronduit slecht” tot “middelmatig” – lijkt het alsof je stagneert en absoluut geen vooruitgang meer boekt. Dit is echter niet het geval, want eens je door deze fase heen bent, ga je ineens pijlsnel vooruit. Hoe beter je wordt, hoe leuker je het gaat vinden, en hoe meer je je best gaat doen. Je voelt gewoon dat je goed bent en dit geeft je een goed gevoel.

Dit is het concept van exponentiele groei, dat zegt dat onze leercurve exponentieel is. Eigenlijk valt dit concept voor veel meer te gebruiken dan alleen maar “beter worden in iets”, het is ook van toepassing op de groei van bedrijven en websites en nog vele andere dingen. Een mooi en simpel voorbeeld van exponentiele groei is geld. Hoe meer geld je hebt, hoe meer geld je verdient. Dit lijkt niet helemaal eerlijk, maar het valt moeilijk te ontkennen. Genius Types heeft er een zeer goed artikel over geschreven dat je hier kan vinden.

Fucked up mind

Een ander verband dat ik de laatste tijd heb gemerkt, is dat het zeer moeilijk is om je dromen na te jagen als je met andere, emotionele problemen kampt. Het is waarschijnlijk hierdoor dat er zeer veel mensen zijn die geen buitenmenselijke dingen bereiken in hun leven. Ze zijn gewoon met andere dingen bezig – en ze kunnen er ook niet veel aan doen. Toch is het mogelijk om jezelf te trainen om dit soort zaken opzij te zetten. Het is vreselijk moeilijk, maar zeker niet onmogelijk. Succesvolle mensen zijn zeker ook bezig met de emotionele kant van hun leven, maar laten er zich niet al te veel door beïnvloeden. 

Gelukkig zijn deze zaken meestal van overgaande aard. Een breuk met je partner of het verlies van een geliefde kan zeer hard zijn. Toch is het niet dodelijk, en na een tijdje neemt de pijn af. Minder erge zaken zoals dagelijkse beslommeringen kunnen je echter ook van je doelen afhouden. Het is dan zaak om zo efficient mogelijk met deze gedachten om te gaan, door bijvoorbeeld een lijstje te maken met de taken die je per dag nog moet doen.

Ik weet dat de meesten die dit artikel lezen niet zo denken, maar in de wereld zijn er ongetwijfeld veel mensen met deze gedachte: Waarom zou ik in godsnaam goed willen worden in iets? Dit is dan ook de belangrijkste reden waarom er zo weinig mensen écht goed zijn in iets. Het kan hen gewoonweg niets schelen. Proficiat, je bent gemiddeld!

Disclaimer: Vat dit niet persoonlijk op. Ik probeer alleen maar te inspireren. Ik ben me er van bewust dat ik zelf ook gemiddeld ben.

Bedenkingen?

Over charisma en vrienden maken

April 3rd, 2008

Of het klikt tussen jou en een willekeurige andere persoon is iets volstrekt willekeurig en toevallig, ja toch? Het hangt af van hoe jullie zijn opgegroeid, wat jullie achtergrond is en hoe jullie in het leven staan. Dan is het toch geweldig toevallig dat je zoveel mensen tegenkomt waar je goed mee overweg kan en zo weinig mensen waar je een diepe haat tegenover voelt, nee?

Hoewel al deze factoren een grote rol spelen, is er nog iets veel belangrijkers, namelijk wat je samen meemaakt. Hoe denk je dat het komt dat er zoveel van je vrienden vroeger bij je in de klas hebben gezeten? Hoe meer tijd je samen doorbrengt, hoe hechter de band wordt tussen de desbetreffende personen.

Logischerwijze hebben de mensen die het meeste tijd samen doorbrengen dus de beste relatie met elkaar. Maar is er dan geen manier om dit gedoe te omzeilen? Met andere woorden, is er geen shortcut om veel sneller iemand tot vriend te maken en er een zeer diepe band mee te krijgen in een korte tijdspanne?

Er zijn bepaalde levenshoudingen die je kan aannemen waardoor je inderdaad veel sneller goed overweg kan met mensen…

Ik ben jouw vriend

Two may talk together under the same roof for many years, yet never really meet; and two others at first speech are old friends. - Mary Catherwood

Eén van de krachtigste manieren om iemand over jou als “vriend” te doen denken, is simpelweg je als een vriend gedragen. Is het je nog nooit opgevallen dat je veel meer geneigd bent een diepe sympathie te voelen voor mensen die je echt het gevoel geven dat je erbij hoort? Mensen die, ook al zijn ze de meest populaire, drukst bezette mensen die je je maar kan inbeelden, je altijd het gevoel geven dat ze luisteren naar je als je er tegen praat en er zijn voor je als je ze toevallig nodig hebt?

Dit klinkt misschien logisch en vanzelfsprekend, maar er zijn zeer veel mensen die tegen iedereen die niet tot hun beste vrienden behoren zeer koel en afstandelijk doen. het spreekt voor zich dat je op die manier niet snel nieuwe vrienden maakt.

Bereikbaar zijn

Dit bedoel ik op een zeer letterlijke manier. Als iemand jou een sms stuurt, stuur jij dan onmiddelijk terug, of denk je dat het toch niet uitmaakt en stuur je pas na drie dagen terug? Of erger: je antwoord gewoon niet, totdat het probleem zichzelf oplost. Zelf ben ik schuldig, ik laat dikwijls mensen wachten op een sms omdat het soms lijkt alsof ik tijd nodig heb om te weten wat ik moet zeggen – wat natuurlijk niet waar is, als ik even moeite zou doen, zou ik perfect onmiddelijk kunnen antwoorden.

Als mensen weten dat je je aan je afspraken houdt en dat je bereikbaar bent, zullen ze sneller op je vertrouwen. Ze weten dat je hen niet zal ontgoochelen.

 

Geven

To get what you want, help others get what they want, first. – Tina Su of  Think Simple Now

Anderen helpen is zoveel belangrijker dan de meeste mensen denken. Zelfs als je de grootste egoïst van de wereld bent, die alleen maar uit is op macht en geld, dan nog is het dom om alleen maar aan jezelf te denken!

Onlogisch? Hoe denk je dat bedrijven rijk kunnen worden?

Door iets van waarde aan te bieden natuurlijk. Door aan mensen iets te geven dat zij nodig hebben (of denken nodig te hebben). De waarde waarover ik sprak kan in elke vorm voorkomen: nieuwe, handige uitvindingen, voedsel, entertainment, verslavingen, …

Dit is een beetje off-topic, maar als je geïnteresseerd bent in de geheimen van succesvolle mensen, moet je zeker eens naar dit filmpje kijken.

Nu we dit weten, is het niet moeilijk dit door te trekken naar ons eigen leven. Het is namelijk zo dat, wanneer jij een beetje de egoïst uithangt en nooit iets deelt met andere mensen (en dat kunnen belachelijk banale dingen zijn: koeken, nota’s, …), dan zullen ze dit zeer snel doorkrijgen en zelf ook niet snel meer iets doen voor jou. Meer nog, ze gaan je zien als een parasiet die zelf helemaal niets bijdraagt, waarna je gewoon uit de groep gesmeten wordt.

Vroeger had ik ongeveer het tegenovergestelde idee (en ik weet zeker dat er nog heel wat mensen zijn die op deze manier denken): zoveel mogelijk output voor zo weinig mogelijk input.

Op zich is dit geen slechte denkwijze, maar ongeveer een jaar geleden heb ik ingezien dat dit eigenlijk gewoon niet werkt voor relaties. Ik dacht dat, als je veel deed voor anderen, ze je dan niet als vriend gingen beschouwen, maar eerder als de persoon die ze konden “gebruiken”. Ik had dit wel eens gezien bij mensen die ik kende, maar later bleek dan dat dit helemaal niet het geval was. Het omgekeerde is waar!

Als je geeft aan anderen, krijg je gewoon dubbel zoveel terug. En dat is de waarheid.

Naam onthouden

Spreek eens iemand aan met zijn naam nadat je hem juist hebt leren kennen. Wedden dat hij je onmiddelijk sympathiek vindt?

Onze naam zit diep verweven in ons innerlijke zelf, we zijn er hecht mee verbonden. Als iemand je naam zegt, hoor je dit onmiddelijk.

We hebben graag dat mensen ons aanspreken met onze naam. Het is ook een soort teken van respect als je iemands naam onthoudt, zelfs als je hem maar 1 keer gehoord hebt. Als iemand onze naam onthoudt, geeft dit ons het gevoel dat we belangrijk zijn voor deze persoon.

Ik hou van alles

Ik ken mensen die onmiddelijk met iedereen overweg kunnen. Ze vinden altijd wel een gemeenschappelijk punt waarover ze het grondig eens zijn, en na 5 minuten liggen ze al samen plat van het lachen. Zelf heb ik dit soms wel eens voor, maar bijlange niet met iedereen. Ik vind het dan ook geweldig intrigerend hoe ze dat doen.

Ik denk dat dit de kracht van enthousiasme is: heel erg aanstekelijk! Als je je dus onmiddelijk open en vriendelijk gedraagt tegenover iemand, vindt deze je waarschijnlijk onmiddelijk sympathiek!

Charisma

Ooit al eens iemand tegen gekomen waar je, zelfs nog voor die de mond had opengedaan, van dacht: wat een ongelooflijk sympathieke kerel/meisje? Ik wou dat ik ook zo was! Ik wou dat dit mijn beste vriend/vriendin was!

Wel, ik veronderstel dat dit is wat ze charisma noemen. Zo’n ongelooflijke uitstraling, dat je niet anders kan denken dat deze persoon wel de leukste persoon op aarde moet zijn.

De vraag is: hoe komt dit? Hoe geraak je aan charisma? Ik ben van mening dat dit een combinatie is van de volgende factoren, in volgorde van belangrijkheid:

  1. Jezelf zijn – authenticiteit – mensen hebben het snel door als je een rolletje speelt
  2. glimlachen en veel lachen -grappig zijn
  3. vriendelijk zijn tegen iedereen (en zeker geen afstandelijke houding aannemen!)
  4. vlotte, luchtige lichaamstaal – waarmee je ongeveer zegt: kijk naar mij, ik ben leuk!
  5. zelfzeker zijn – schuchtere, verlegen mensen komen minder snel onmiddelijk sympathiek over omdat je dan gezien wordt als een gesloten boek. Mensen moeten je eerst leren kennen voor ze je leren appreciëren. Van nature uit open mensen hebben hier een voordeel.
  6. mooi uiterlijk – het is 1 ding om minder bedeeld te zijn qua uiterlijke schoonheid, het is iets totaal anders om er dan ook heel veel complexen over te hebben. Als jij OK bent met hoe je er uit ziet, zijn andere mensen dat doorgaans ook! Aangezien je weinig kan veranderen aan je uiterlijk zonder met naaldjes en messen te prutsen, kan je maar beter stoppen met huilen en gewoon genieten van het leven onder het motto: Je moet eerst van jezelf leren houden voordat anderen van je kunnen houden.

 

Dit is ongeveer alles wat ik over vrienden en charisma te zeggen heb op dit moment. Hopelijk heb je er op een of andere manier wat aan. Dan nog 1 ding: Als je denkt dat anderen dit ook graag zouden lezen, kan je hen dan eens over deze blog vertellen? Kleine moeite voor jou, grote stap vooruit voor mij…

Zoals steeds, commentaar en kritiek welgekomen in de comments ;)

bedankt!

Je beslist meer dan je denkt

March 20th, 2008

Er zijn veel mensen die het gevoel hebben dat ze meegesleurd worden door het lot en zelf helemaal niet zoveel te zeggen hebben over het verloop van hun leven. Als ze iets ergs meemaken schrijven ze dit toe aan een boze God of iets ergs dat ze zelf hebben gedaan en waarvoor ze gestraft worden, of ze zeggen dat erge dingen nu eenmaal thuishoren in het leven van een mens. Ik ben er heilig van overtuigd dat we veel meer te zeggen hebben over ons eigen leven dan we zelf denken.

Als er één ding is dat ik geleerd heb tijdens mijn korte aanwezigheid op deze aardbol, is het wel dat het ongelooflijk simpel is om alles – en dan bedoel ik ook echt alles – te krijgen wat je wilt. Wil jij rijk worden, het knapste lief van de wereld of gewoon je echt goed amuseren, dan is dat perfect mogelijk. Er is echter één groot probleem:

Mensen weten niet wat ze willen

Waarom bereiken mensen hun doelen niet? Simpel: ofwel hebben ze er gewoon geen, ofwel zijn ze niet duidelijk genoeg, ofwel veranderen ze gewoon constant en geven ze zichzelf de tijd niet om hun doelen te bereiken. Heb jij al ooit eens nagedacht over wat je eigenlijk écht wilt in het leven? Over hoe je wil dat mensen je herinneren later? Heb je eigenlijk ooit al eens gewoon een papiertje genomen en daarop alles geschreven wat je de volgende 5, 10 of misschien 20 jaar wilt bereiken? Het is simpel: hoe kan je iets bereiken als je zelf niet weet wat je wil? Dan is het toch logisch dat het aanvoelt alsof je meegesleurd wordt door het leven? Als je je keuze altijd baseert op je gedachten en gevoelens van dat moment, dan heb je nooit een groter overzicht. Als je een groter plan hebt, dan kan je je bij elke keuze afvragen: kom ik hierdoor dichter bij mijn doel?

 Ik heb ergens gelezen dat mensen die regelmatig kijken waar ze staan in het leven, succesvoller zijn dan andere mensen. Toen ben ik daar dan ook maar mee begonnen :p Ik heb een lijstje gemaakt met de dingen die ik bereikt wil hebben wanneer ik afgestudeerd ben (dus als alles heel goed meezit, over 4 jaar en half).

Mijn lijstje:

  • afstuderen (liefst als burgerlijk ingenieur)
  • een auto hebben + ermee kunnen rijden
  • een inkomstenbron hebben waarvoor ik niet actief moet gaan werken (bijvoorbeeld royalties, licenties, reclame of huren)
  • in elk werelddeel zijn geweest – een excuus om veel te reizen
  • een vechtsport beheersen
  • op een degelijk niveau kunnen drummen
  • een goed idee hebben om een bedrijfje/project op te kunnen starten

Ik weet dat sommige van deze doelen nogal vaag zijn, maar het is mijn bedoeling ze nog beter uit te werken naarmate de tijd vordert.

Gewoon amuseren

Er zijn een heleboel mensen voor wie plezier maken het allerbelangrijkste is. Dat is natuurlijk een zeer mooie manier om het leven te benaderen. De vraag is dan: bereik je hier iets mee? Ik denk van wel. Ik ben van mening dat je gewoon geweldig goed amuseren perfect samen kan gaan met het bereiken van je doelen. Alleen moet je voldoende zelfdiscipline hebben om te weten waar de grens ligt. Soms moet je kunnen inzien dat je, door een bepaalde activiteit regelmatig te doen, gewoon ter plaatse blijft trappelen. Ik heb het dan bijvoorbeeld over urenlang voor de tv te liggen zappen, terwijl er eigenlijk helemaal niets interessants te zien is. Vroeger deed ik dit regelmatig, maar ondertussen heb ik ingezien dat ik mijn tijd dan bijvoorbeeld beter kan steken in het verbeteren van mijn drumskills. Er is dus echt wel een verschil tussen je nutteloos amuseren en je amuseren en tegelijkertijd naar je doel toe werken.

Welke doelen heb jij in het leven? Of amuseer je je liever gewoon en zie je dan wel waar je terechtkomt? Laat het weten in de comments :)

Succes

March 16th, 2008

Onlangs hoorde ik iemand praten over hoe zijn leven er later uit ging zien. Hij had het over bakken geld, Mercedessen en decadente feestjes (hij studeerde burgerlijk ingenieur). Dat vond ik een bizar wereldbeeld, dat veel mensen de laatste tijd  blijken te bezitten. Alsof het hebben van een prachtige auto het allerbelangrijkste is wat er bestaat. Uiteraard heb ik helemaal niets tegen mooie auto’s en veel geld – ik studeer namelijk ook burgerlijk ingenieur – maar toch lijkt het me immens veel belangrijker om – ik zeg maar wat – voldoende liefde te krijgen en een degelijke gezondheid te hebben, en wie weet zelfs gelukkig te zijn. En dat is precies wat geld je niet kan geven.

 Ikzelf heb altijd het idee gehad om eerst voldoende geld bijeen te sprokkelen zodat ik nooit meer in m’n leven moet gaan werken, en om dan pas te gaan doen wat ik echt graag wil. Maar zo werkt het niet. Je moet doen wat je graag doet, en dan is de kans groot dat je vanzelf wel veel geld verdient, omdat je natuurlijk goed bent of wordt in wat je plezier schenkt. Bovendien is er dan nog een redelijke kans dat je gelukkig bent ook. Soms vraag ik me dan ook af of ik wel in de juiste richting zit. Even een breakdown van het soort mensen bij burgerlijk ingenieur:

  • 90% doet het voor het geld
  • 40% is vreselijke strever die de richting helemaal niet aankan en er alles om doet om toch maar te bewijzen dat dit niet zo is
  • 2% is vrouwelijk
  • 70% heeft nog nooit een vrouw aangeraakt
  • 10% heeft nog nooit een vrouw aangesproken
  • 10% is geniaal

Ik moet er wel bij zeggen dat deze resultaten mogelijk niet wetenschappelijk getoetst zijn.

 Volgens mij is het perfect mogelijk om je dodelijk gelukkig te voelen zonder iPhones, MacBook Pro’s en al die andere brol waarmee de reclamemensen je bekogelen. Alleen denk je dat dat niet zo is omdat het zo voorgesteld wordt. Je moet er eens op letten hoe men hun product altijd verbindt met een eigenschap die mensen graag bezitten – rijke mensen kopen BMW’s, sociale mensen gebruiken Mobistar, actie en avontuur is weggelegd voor mensen die Nike dragen. Misschien wordt het maar eens tijd om eens na te denken over het verschil tussen wat je echt wilt en wat de reclame zegt dat je wilt. Ik reis bijvoorbeeld heel graag, en daarvoor heb ik wel heel wat geld over, maar of ik nu bel met een 10 jaar oude gsm of met een splinternieuw model, dat kan me eerlijk gezegd weinig schelen.