Een gewaagde uitspraak, nietwaar? Dagelijks zien we toch heel veel mensen falen? Al dan niet pijnlijke mislukkingen, het is een frequent gegeven in onze samenleving: keihard afgewezen worden wanneer je een meisje uitvraagt, al je geld in rook zien opgaan bij de minste economische crisis, maanden aan een stuk gigantisch veel bloggen en merken dat de spreekwoordelijke hooibal nog steeds door je Internetstadje rolt…
Wel, dit zijn slechts tijdelijke mislukkingen. Echte mislukkingen bestaan niet.
De enige manier om écht te mislukken is door op te geven.
En dat is precies wat héél veel mensen doen. De meeste mensen hebben gewoon niet door hoeveel tijd er nodig is om echt goed te worden in iets.
Malcolm Gladwell definieert de tijd die nodig is om een “superster” te worden in eender welk vakgebied als 10000 uur. Dat is 3 uur per dag, 10 jaar lang.
Uiteraard ligt die 10000 uur niet vast. Sommigen hebben maar een paar duizend uur nodig, anderen veel meer.
Het hangt natuurlijk allemaal af van je vakgebied. In sommige gebieden geeft de gemiddelde mens al na een paar honderd uur op. Als jij het dan 2000 uur “volhoudt”, ben je waarschijnlijk één van de beste.
Dat is ook waarom het lijkt alsof het voor sommige mensen zo gemakkelijk gaat. Sommige artiesten moeten precies totaal geen moeite doen om een wereldster te worden. De juiste plaats en de juiste timing spelen ook een rol. Als je je juist op een punt in de geschiedenis van de muziek bevindt waarop er weinig competitie is, dan vergt het natuurlijk niet veel werk om een wereldster te worden. Als je daarentegen in een overgesatureerde markt op de proppen komt met prachtige muziek die iedereen al duizend keer heeft gehoord, dan mag je nog zo goed zijn als je wil. Niemand zal naar je luisteren.
Een paar benodigdheden voor succes:
- Vrij veel geluk: timing en locatie
- 10000 uur (of: VEEL MEER tijd dan de gemiddelde mens kan opbrengen)
- de wilskracht om door te zetten waar anderen opgeven
- Maak je geluk: vind de juiste niche
De eerste stap is dus uiteraard een vakgebied kiezen waar je goed in wil worden. zonder passie zal je nooit de wilskracht vinden om door te zetten.
Als je ouders je pushen om rechten te studeren, terwijl jij liever burgerlijk ingenieur wil gaan doen, ga dan alsjeblief NIET voor rechten. Wees geen dommerik.
Als je blijft volhouden, blijft de juiste dingen doen, dan kan je eigenlijk niet anders dan slagen. Succes hebben is dan een kwestie van tijd.
Een mooi voorbeeld is bloggen. Het aantal uur dat je er in steekt kan je hier gemakkelijk vergelijken met de tijd dat je blog al live en up to date is. Veel blogs sterven na 6 maanden, omdat de initiële motivatiepiek weg is. De output benadert bijlange na niet de input. Als je blog dus al langer dan zes maanden bestaat, wordt de kans dus reëel dat je effectief ooit iets kan bereiken met je blog…
Bij bloggen is de concurrentie overweldigend. Het is een overgesatureerde niche.
Bij mij net hetzelfde: deze blog bestaat nu zo’n jaar en half, en het heeft lang geduurd voor ik effectief een redelijk aantal lezers had, maar stilletjesaan begint de bal aan het rollen te gaan. Als ik regelmatig goede posts blijf schrijven en reclame blijf maken, kan het eigenlijk bijna niet anders dan dat deze blog een high traffic blog wordt (naar nederlandstalige normen dan). Da’s het snowball effect in werking… Ik heb nu zo’n 35 subscribers die mijn blog lezen via hun feedreader. Als ik er 35 kan krijgen, kan ik er toch evengoed 100 krijgen? En als ik er 100 heb, dan zie ik in 1000 ook geen probleem meer…
Een goede manier om vol te houden is kijken naar de toekomst: hoe succesvol zal je wel niet zijn over enkele jaren als je nu volhoudt? Hoe groot zal je project over enkele jaren wel niet zijn als je nu volhoudt??
Als je opgeeft is de kans op slagen ALTIJD 0%.
Zoals Seth Godin het zou zeggen: zoek de dip, kijk of het de moeite waard is om er door te gaan en als dat zo is: NIET OPGEVEN! 
